Archive for Ιανουαρίου, 2011

Το Μπεκατσοντούφεκο

Σάββατο, Ιανουαρίου 22, 2011@ 7:50 μμ
posted by admin

Στο κυνήγι της μπεκάτσας, η αντίδραση του κυνηγού την ώρα της
τουφεκιάς είναι τις περισσότερες φορές σχεδόν αστραπιαία! Δεν υπάρχουν
πολλά περιθώρια για σωστή σκόπευση και "παρακολούθηση" του στόχου όπως
συμβαίνει σε άλλα θηράματα. Επίσης ο στόχος είναι ορατός για πολύ λίγα
δευτερόλεπτα και σε πολύ μικρές αποστάσεις. Οι λόγοι είναι προφανείς
και σχετίζονται με την μορφολογία του βιότοπου που συνήθως την
κυνηγάμε, τα δάση με ψηλά δέντρα, τους πουρναρότοπους με θάμνους στο
ύψος του κεφαλιού μας, κλπ. Αυτές λοιπόν οι συνθήκες, επιβάλλουν ένα
τουφέκι που θα μας επιτρέψει την γρήγορη τουφεκιά, με την κατάλληλη
σύσφιξη της κάννης για σωστή διασπορά που χρειάζεται η "κοντή"
τουφεκιά.
Έτσι έχει καθιερωθεί άτυπα και η ονομασία "μπεκατσοτούφεκο" για το
τουφέκι που διαλέγουμε στο κυνήγι της μπεκάτσας. Το τουφέκι αυτό
πρέπει να έχει την τέλεια σχεδόν "εφαρμογή" του στις διαστάσεις του
σώματός μας. Είναι μια παράμετρος φυσικά που ισχύει για όλα τα
τουφέκια που κυνηγάμε, αλλά ειδικά στο κυνήγι της μπεκάτσας, δεν
επιτρέπεται καμία ολιγωρία επί του θέματος αυτού. Οι τουφεκιές είναι
λίγες, μία σε κάθε σήκωμα τις περισσότερες φορές και συνυπάρχει και η
μεγάλη αβεβαιότητα στο αν θα έχουμε δεύτερη ευκαιρία στο ίδιο θήραμα.
Εάν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία για την εφαρμογή του όπλου, μια
επίσκεψη σε ένα καλό οπλουργό θα μας λύσει τις απορίες και τα πιθανά
τα προβλήματα.

Το μπεκατσοτούφεκο πρέπει να είναι καλά ζυγισμένο και ελαφρύ για την
γρήγορη επώμιση και την τουφεκιά. Επίσης το μήκος της κάννης ή των
καννών δεν πρέπει να ξεπερνά τα 65 εκ/στά, μήκος που "υποστηρίζει" τις
πιο πάνω προϋποθέσεις, αλλά δίνει και την δυνατότητα στα φυσίγγια που
χρησιμοποιούμε να δίνουν την επιθυμητή κατανομή και διασπορά.

Τα δίκαννα στην περίπτωση αυτή μας δίνουν την δυνατότητα να ρίχνουμε
το ίδιο φυσίγγι που εμπιστευόμαστε σε δύο διαφορετικές κάννες σε
τσοκάρισμα (στένωση), ενώ τα αυτογεμή έχοντας μόνο μια επιλογή κάννης
πρέπει να χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά φυσίγγια για πρώτο και δεύτερο.
Οι κάννες, αν πρόκειται για δίκανο, έχουν οπωσδήποτε "ανοιχτά"
τσοκαρίσματα, η πρώτη βελτιωμένο κύλινδρο (****) και η δεύτερη
ντεμίτσοκ (***). Οι αποστάσεις του στόχου μας στο μπεκατσοκυνήγι, δεν
ξεπερνούν σχεδόν ποτέ τα 25-30 μέτρα και τις περισσότερες τις ρίχνουμε
πολύ πιο κοντά, σε ένα θήραμα που βλέπουμε φευγαλέα να ελίσσεται
ανάμεσα σε κλαδιά. Για τα αυτογεμή τα ανάλογα τσοκάκια είναι
απαραίτητα.

Τα φυσίγγια με μέγεθος 8 ή 9, είναι τα πλέον χρήσιμα στο
μπεκατσοκυνήγι, αν και πολλοί κυνηγοί προτιμούν και των 10.. Η γνώμη
μου είναι οτι τα 8άρια, έχουν την κατάλληλη "δύναμη" σε κινητική
ενέργεια να καταβάλλουν ένα σχετικά μεγάλο σε όγκο θήραμα και τον
αριθμό (πλήθος) που επιβάλλει μια τουφεκιά με σκόπευση αμφιλεγόμενης
ακριβείας, ώστε να υπάρχει ικανοποιητικός αριθμός σκαγίων στον στόχο.
Μερικοί κυνηγοί υποστηρίζουν οτι μεγαλύτερης διατομής σκάγια, 7άρια,
θα είναι πιο αποτελεσματικά στο δάσος, γιατί έχοντας μεγαλύτερο όγκο
διαπερνούν ή σπάνε τα μικροεμπόδια των κλαδιών ή φύλλων σπάζοντάς τα.
Η γνώμη μου είναι οτι τα σκάγια που συναντούν οποιοδήποτε έστω και
μικρού όγκου εμπόδιο στην πορεία τους, αλλάζουν κατεύθυνση και φυσικά
δεν κατευθύνονται στον στόχο, εκτός από τυχαία συνάντηση! Τα
μικρότερης διατομής, τα 10άρια ή ακόμα μικρότερης, λόγω μικρής
κινητικής ενέργειας (αν και έχουν μεγαλύτερο πλήθος) δεν είναι πάντα
ικανά να επιφέρουν καίριο πλήγμα σε θήραμα βάρους πάνω από 250 γρ. και
γι'αυτό οι τραυματισμοί και η ενδεχόμενη απώλεια ενός τραυματισμένου
θηράματος είναι πολύ πιθανά.