Archive for Απριλίου, 2012

Πρόληψη για την Λεισμανίαση – Καλά Αζάρ

Δευτέρα, Απριλίου 23, 2012@ 12:43 μμ
posted by admin

 

Τι είναι η λεϊσμανίαση, που οφείλεται και πως μεταδίδεται;
 
  Η λεϊσμανίαση του σκύλου (ΛΣ) είναι μία σοβαρή και θανατηφόρα ζωοανθρωπονόσος που οφείλεται κυρίως στο πρωτόζωο Leismania infatum .
Διακρίνονται 3 μορφές Λεισμανίασης: 
1.Τη δερματική (πιο συχνή)
2.Σπλαχνική –Καλά Αζάρ
3.Τη βλεννογονική – πιο σπάνια συνήθως Leismania Braziliensis
  Αυτά τα παράσιτα μολύνουν διάφορα είδη  ζώων, όπως τρωκτικά, σκύλους και ανθρώπους και μεταδίδονται με το τσίμπημα σκνίπας (του γένους Phlebotomus ). 
  Η σκνίπα είναι ο ενδιάμεσος ξενιστής της νόσου, μεταδίδει το παράσιτο όταν απομυζά το αίμα από τον ξενιστή δηλαδή τον σκύλο, τον άνθρωπο κτλ. 
 
ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΚΥΛΟ ΣΕ ΣΚΥΛΟ
ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΚΥΛΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕΙ Η ΣΚΝΙΠΑ
 
Σχέση Λεισμανίασης και ανθρώπου: κινδυνεύω περισσότερο αν έχω μολυσμένο σκύλο;
 
 
  Υπάρχουν διάφορες υποθέσεις που προσπαθούν να εξηγήσουν ένα γεγονός : για κάθε μολυσμένο άνθρωπο αντιστοιχούν 1500 μολυσμένοι σκύλοι…
Μια υπόθεση είναι ότι υπάρχουν σκνίπες ανθρωπόφιλες και ζωόφιλες, δηλ. που προτιμούν να τσιμπούν μόνο ανθρώπους ή ζώα
Μια άλλη υπόθεση είναι ότι οι σκύλοι είναι πιο ευαίσθητοι απ’ τον άνθρωπο στην εκδήλωση της νόσου και γι’ αυτό αποτελούν και τη δεξαμενή του παρασίτου
Επειδή η νόσος έχει άμεση συσχέτιση με το ανοσοποιητικό σύστημα η εκδήλωσή της εξαρτάται άμεσα από την κατάσταση του ίδιου συστήματος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι συναντάται πιο συχνά σε παιδιά υπερήλικες και ανοσοκατασταλμένους ανθρώπους ( πχ σε καρκινοπαθείς που υπόκεινται σε χημειοθεραπεία καθώς και σε ασθενείς με AIDS)
 
Μέτρα πρόληψης-Πώς να προστατέψω τον σκύλο μου; 
 
  Δυστυχώς πρόληψη 100% δεν υπάρχει. Ταυτίζεται με την προστασία από τις σκνίπες και τον συχνό ορολογικο έλεγχο των ζώων καθώς αυξάνουν τα ποσοστά επιτυχίας της αν κατανοηθούν κάποιες συνήθειες του εντόμου και ιδιαιτερότητες του ζώου <<θύματος>> της σκνίπας.  Οι σκνίπες στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται από το Μάιο έως τον Οκτώβριο(θερμοί μήνες) Έχουν περίπου το ένα τρίτο του μεγέθους του κουνουπιού, ζουν σε υγρά και σκοτεινά μέρη. Τους αρέσει να τρέφονται το βράδυ και τη μέρα συνήθως κοιμούνται. Πετούν σε απόσταση 2 χλμ. 
 
 
   
  Από τη στιγμή που η μολυσμένη σκνίπα θα τσιμπήσει το σκύλο σας μέχρι να εκδηλώσει τα πρώτα συμπτώματα το ζώο μπορεί να περάσουν από 2 μήνες μέχρι αρκετά χρόνια. Αυτό συμβαίνει γιατί η Λεισμάνια μεταξύ των άλλων είναι δυνατόν να δημιουργήσει φορείς που δεν εκδηλώνουν κλινικά τη νόσο αλλά μολύνουν τις σκνίπες του περιβάλλοντος με το παράσιτο. Για το λόγο αυτό η πρόληψη των νυγμάτων των εντόμων με τα κολάρα προστασίας και τα spot on δε σταματά όταν το ζώο μολυνθεί αντίθετα γίνεται πιο αυστηρή!
 
Από τα προηγούμενα βγαίνει το εξής συμπέρασμα:
 
•Πάντα φορώ στο ζώο μου περιλαίμιο με deltamethrin-απομακρύνει τις σκνίπες για 4 μήνες
•Κάνω 2 φορές το χρόνο ορολογικές εξετάσεις στον κτηνίατρο. Μία όταν πέφτει η θερμοκρασία του περιβάλλοντος (Νοέμβριος) και μία την άνοιξη (Απρίλιος).
 
Παρ’ όλα τα μέτρα προστασίας το ζώο και πάλι ενδέχεται να μολυνθεί από Λεισμανίαση. Όμως η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να σώσει τη ζωή του.
 
 
Ποιά είναι η πρόγνωση για τη Λεισμανίαση σε μολυσμένο σκύλο;
 
Αν η διάγνωση γίνει έγκαιρα και δεν έχουν πειραχτεί ζωτικά όργανα όπως είναι το ήπαρ και οι νεφροί καθώς και αν γίνει σωστή θεραπεία και εξασφαλιστεί η καλή επικοινωνία με τον κτηνίατρο όσον αφορά την παρακολούθηση του άρρωστου ζώου τότε γενικά η πρόγνωση είναι καλή και υπάρχει η πιθανότητα οριστικής ίασης.
Σε αντίθετη περίπτωση το ζώο θα πεθάνει 3-24 μήνες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
 
Ποιά είναι η θεραπεία της Λεισμανίασης;
 
Η θεραπεία της Λεισμανίασης είναι διπλή:
1.Χάπι που δίνεται κάθε 12 ώρες (Αλλοπουρινόλη).Το χάπι αυτό μπορεί να χρειαστεί να δίνεται και εφ’ όρου ζωής.
2.Σιρόπι (Μιλτεφοσίνη) που χορηγείται απ’ το στόμα 1 φορά τη μέρα για 28 ημέρες.
3.Εναλλακτικά ένεση (Αντιμονιούχος Μεγλουμίνη) που γίνεται μία φορά την ημέρα για 28 ημέρες.
 
Η θεραπεία τροποποιείται κατά περίπτωση.
 
 
  
  Συνεργασία με τον κτηνίατρο.
 
Μόλις γίνει η διάγνωση της Λεισμανίασης  με τα διαγνωστικά kit Elisa πρέπει να γίνουν  εξετάσεις για να ελεγχθούν τα ζωτικά όργανα (ήπαρ νεφρά κλπ) για τυχόν προσβολή.
Στη συνέχεια αποστέλλεται αίμα σε ειδικά εργαστήρια για την καταμέτρηση των παρασίτων πριν την έναρξη της θεραπείας.
Ακολούθως το ζώο πρέπει να ελέγχεται 1, 2, 3, 6, 12 και 24 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας για την προσδοκώμενη μείωση των παρασίτων στο αίμα και τροποποίηση της θεραπείας ανάλογα με την περίπτωση (π.χ. επανενεργοποίηση της νόσου)
 
Συμπεράσματα
 
Η Λεισμανίαση είναι μία θανατηφόρος νόσος που μαστίζει μεταξύ των άλλων και τη χώρα μας.
Η σωστή πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση, η αποτελεσματική θεραπεία καθώς και η παρακολούθηση του παρασιτικού φορτίου του άρρωστου ζώου έχει επιφέρει θεαματικά αποτελέσματα στην ανάρρωση καθώς βοηθάει στον έλεγχο του νοσήματος και τον περιορισμό των κρουσμάτων.