ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΕΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ

ΔΑΣΑΡΧΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ

Πρωτ΄ από όλα πρέπει να δούμε το υλικό που έχουμε στα χέρια μας. Οφείλουμε με το χέρι στην καρδιά να κάνουμε μια σωστή και ψύχραιμη στάθμιση των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων του ζώου που έχουμε στην κατοχή μας και θεωρούμε ότι είναι καλό. Μακριά από εγωισμούς και ματαιοδοξίες πρέπει να αναρωτηθούμε αν πράγματι η σκύλα μας είναι τόσο καλή όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Πολλές φορές μερικοί κυνηγοί μοιάζουν με ορισμένους γονείς οι οποίοι θεωρούν ότι τα παιδιά τους – είναι ιδιαίτερα ξεχωριστά, χωρίς βέβαια αυτό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αναπαραγωγή όμως της σκύλας, δεν πρέπει να γίνεται για την συναισθηματική ικανοποίηση του ιδιοκτήτη, αλλά για την προώθηση της κυνοφιλίας και τη βελτίωση της φυλής. Με βάση αυτήν την αρχή, αναπαραγωγή σημαίνει σχεδιασμός με βάση κάποια δεδομένα και όχι πείραμα προς τέρψη των ανθρώπων. Σχεδιασμός με την σειρά του σημαίνει ότι ξέρω τι έχω, ξέρω που θέλω να φτάσω, άρα ξέρω και τι ψάχνω. Το γεγονός ότι η σκύλα μου είναι πράγματι ένα αξιολάτρευτο πλάσμα και ότι μου κάνει τα κέφια στο βουνό, δεν σημαίνει ότι αξίζει πραγματικά να την βάλω στην αναπαραγωγή.  Όσοι ιδιοκτήτες θεωρούν ότι έχουν μια καλή σκύλα στα χέρια τους, ονειρεύονται ότι κάποια στιγμή θα πάρουν από το ζώο αυτό ανάλογα καλούς απογόνους.  Επειδή η κυνηγετική περίοδος είναι ακατάλληλη για αναπαραγωγή, όλες οι επιβάσεις προγραμματίζονται για την Άνοιξη και την αρχή του Καλοκαιριού.  Είναι λοιπόν επίκαιρο και χρήσιμο να εξετάσουμε το θέμα του ζευγαρώματος πιο εξονυχιστικά.  Είναι το ζώο μου καθαρόαιμο;  Aν όχι, τότε δεν έχει κανένα νόημα να σκέφτομαι την βιολογική του συνέχεια, όσο καλό και αν είναι στο βουνό.  Αν πάλι η σκύλα μου ανήκει σε κάποια φυλή, τότε θα πρέπει να δω πόσο κοντά βρίσκεται στα μορφολογικά και στα εργασιακά πρότυπα της φυλής.  Όσο πιο πολύ τα πλησιάζει, τόσο περισσότερο αξίζει να την βάλω να ζευγαρώσει.  Και πάλι όμως, θα πρέπει να εξετάσω την γραμμή αίματος.  Δεν είναι π.χ.  όλα τα καλά Epagneul breton ή όλα τα καλά Pointer ίδια.  Μα καλά θα ρωτήσει κάποιος αγανακτισμένος αναγνώστης:  Για να διασταυρώσω την σκύλα μου, θα πρέπει να έχω μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Γενετική;  Ασφαλώς και όχι.  Αλλά αν θέλουμε η φυλή που αγαπάμε να έχει μέλλον και να βγαίνουν περισσότερα καλύτερα σκυλιά, τότε η αναπαραγωγή θέλει ψάξιμο.  Ο κυνηγός οφείλει να είναι μεταξύ άλλων και υπεύθυνος κυνόφιλος.  Αν πάλι η σκύλα μας δεν πληροί τα προς αναπαραγωγή κριτήρια, δεν χάθηκε ο κόσμος.  Μπορούμε να συνεχίσουμε να χαιρόμαστε τις εξορμήσεις μας με το ζώο μας και αν επιμένουμε να έχουμε κυνοφιλικές φιλοδοξίες, ας στραφούμε στην αγορά ενός αξιόλογου κουταβιού.  Ο κάθε ένας από εμάς έχει ένα μερίδιο ευθύνης στην εξέλιξη  των κυνηγετικών σκύλων και τελικά η κυνοφιλική ανάπτυξη είναι συλλογική προσπάθεια.  Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η αναπαραγωγή είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα, το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζει ο κάθε ιδιοκτήτης με περίσκεψη, ευθύνη και έμπνευση.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΑΣΩΝ

ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΔΑΣΩΝ & Φ.Π.

Δ/ΝΣΗ ΑΙΣΘ. ΔΑΣΩΝ, ΔΡΥΜΩΝ ΚΑΙ ΘΗΡΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β’

Ταχ. Δ/νση : Χαλκοκονδύλη 31

Ταχ. Κωδ. : 101 64 ΑΘΗΝΑ

Πληροφ. : Ελ. Γιακουμή

Τηλέφωνο : 210 2124712

FAX. : 210 5242663

 ΑΘΗΝΑ

 Αρ. Πρωτ.:

ΠΡΟΣ : Πίνακα Αποδεκτών

ΚΟΙΝ.: ΥΠΕΚΑ

 1. Γραφ. Υπουργού

 2. Γραφ. Υφυπουργού

 3. Γραφ. Ειδ. Γραμματέα Δασών

 4. Γραφ. Γεν. Δ/ντή Δασών

Θέμα : Ρυθμίσεις θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2010 – 2011

 Α Π Ο Φ Α Σ Η

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις του Ν.Δ 86/69 «περί δασικού κώδικα» (άρθρα 251, 258, 259 και 261), του Ν.Δ
996/71 (άρθρο 11), του Ν. 177/75 (άρθρα 7 και 8), του Ν. 2637/98 (άρθρα 57, 58 και 59) και της
414985/29-11-85 (ΦΕΚ 757/Β/18-12-85) κοινής απόφασης των Υφυπουργού Εθνικής
Οικονομίας και Αναπληρωτή Υπουργού Γεωργίας «Μέτρα διαχείρισης της άγριας
πτηνοπανίδας», όπως αυτή τροποποιήθηκε με τις υπ’ αριθ. 366599/16-12-96 (ΦΕΚ
1188/τ.Β/31-12-96), 294283/23-12-97 (ΦΕΚ 68/Β/4-2-98) και 87578/703/6-3-2007(ΦΕΚ
581/Β/23-4-2007) κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας.

2. Το άρθρο 255 του Ν.Δ. 86/69, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 57, παρ.4 του Ν.2637/98.

3. Τις διατάξεις του Ν. 3208/2003 «Προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, κατάρτιση
δασολογίου, ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί δασών και δασικών εν γένει εκτάσεων και
άλλες διατάξεις». (ΦΕΚ 303/Α/24-12-2003).

4. Την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης «για την διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού
περιβάλλοντος της Ευρώπης» όπως κυρώθηκε με το Ν. 1335/83 (ΦΕΚ 32/Α/13-3-83).

5. Την Διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ «για την προστασία των διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων και
υδροβιοτόπων», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 191/1974 (ΦΕΚ 350/Α/ 29-11-74).

6. Την Σύμβαση της Βόννης «για τη διατήρηση των αποδημητικών ειδών που ανήκουν στην άγρια
πανίδα», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 2719/99 (ΦΕΚ 106/Α/ 26-5-99).

7. Την Κοινοτική Οδηγία 79/409/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των άγριων πτηνών» καθώς και όλες τις
μετέπειτα σχετικές τροποποιήσεις της.

8. Την Κοινοτική Οδηγία 92/43/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της
άγριας πανίδας και χλωρίδας».

9. Τις 399/93, 540/93, 641/93, 1174/94, 1592/98, 590/98, 2580/00, 1047/01 και 2603/03
αποφάσεις του ΣτΕ.

10.Το Ν.3028/28-6-2002(ΦΕΚ 153/Α/2002) «για την προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της
πολιτιστικής κληρονομιάς».

11.Το άρθρο 90 του «Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα» που
κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Π.Δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98/Α/2005).

12. Το άρθρο 29Α του Ν. 1558/85 «Κυβέρνηση και Κυβερνητικά όργανα» που προστέθηκε με το

 άρθρο 27 του Ν. 2081/92 (ΦΕΚ 154/Α/ 10-9-92).

13. Τις διατάξεις του Π.Δ. 187/7-10-09 (Φ.Ε.Κ. 214/Α/7-10-2009) «Διορισμός Υπουργών και
Υφυπουργών» καθώς και το Π.Δ. 189/04.11.09 (ΦΕΚ 221/Α)

14. Την αριθ. 52167/22-12-2009 απόφαση (ΦΕΚ 2514/Β/22-12-2009) με θέμα «Ανάθεση
αρμοδιοτήτων του Πρωθυπουργού και της Υπουργού ΠΕΚΑ στους Υφυπουργούς ΠΕΚΑ.

15. Την αριθ. 23111/18-6-2010 ΚΥΑ (ΦΕΚ 855/Β/18-6-2010) Συγκρότηση Ενιαίου Διοικητικού
Τομέα με τίτλο «Ειδική Γραμματεία Δασών».

16. Την επικαιροποιημένη (Μάιος 2010) Έρευνα – Μελέτη που εκπονήθηκε από το Αριστοτέλειο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Α.Τ.Ε.Ι. Λαμίας – Παράρτημα Καρπενησίου με τον τίτλο « Η
επίδραση της θήρας στους πληθυσμούς των θηρευσίμων και μη ειδών, ο έλεγχος της

λαθροθηρίας και η διάρκεια των περιόδων θήρας. – Τεύχος Α. Επίδραση της χρονικής περιόδου
θήρας επί των θηρευσίμων και των απολύτως προστατευόμενων ειδών καθώς και η επίδραση
αυτής στους πληθυσμούς ενός εκάστου των θηρευσίμων ειδών στην Ελλάδα. – Τεύχος Β.
Δυνατότητα ελέγχου της λαθροθηρίας. – Τεύχος Γ. Συλλογή επιστημονικών και τεχνικών
δεδομένων που προσδιορίζουν σε κάθε περίπτωση την τυχόν επίδραση της κλιμακωτής λήξης
της θήρας στην προστασία των ειδών πτηνών που ενδέχεται να επηρεάζεται από την εν λόγω
κλιμάκωση» που εκπονήθηκε από τους καθηγητές Παπαγεωργίου Ν., Βλάχο Χρ., Θωμαΐδη Χρ.
και λοιπούς εξειδικευμένους επιστήμονες, Αθήνα – Μάιος 2010.

17.α) Το περιεχόμενο της από Σεπτέμβριο 2007 ειδικής Μελέτης του Επίκουρου Καθηγητή
Θηραματοπονίας κου Θωμαΐδη Χρήστου του Τμήματος Δασοπονίας & Διαχείρισης Φυσικού
Περιβάλλοντος του Τ.Ε.Ι. Λαμίας, με θέμα «Διαχείριση της θηραματοπανίδας μετά τις
πυρκαγιές», όπως αυτή συμπληρώθηκε στη συνέχεια και η οποία προκειμένου να εξασφαλίσει
την οικολογική ισορροπία των ειδών της άγριας πανίδας, εξετάζει: 1) τη διατάραξη των
οικοσυστημάτων λόγω των πυρκαγιών, 2) την πιθανή μείωση του πληθυσμού της
θηραματοπανίδας, 3) την ενδεχόμενη αναστάτωση των θηρεύσιμων ειδών και την πιθανή
δυσμενή κατάσταση των ειδών από τη συρρίκνωση των ενδιαιτημάτων τους, 4) τη δυνατότητα
αποκατάστασης της βιολογικής ισορροπίας, 5) την κυνηγετική πίεση πριν τη φωτιά καθώς και τη
σχετική πρόβλεψη για την μετάθεση της κυνηγετικής πίεσης μετά τη φωτιά, 6) τα βιολογικά
χαρακτηριστικά των θηραμάτων που ενδιαιτούνταν στις καμένες εκτάσεις, 7) τη δυνατότητα
ανάκαμψης του κάθε καμένου βιοτόπου συνεκτιμώντας και πλήθος εδαφολογικών δεδομένων.

 β) Το περιεχόμενο της από 16 Νοεμβρίου 2009 Τεχνικής Έκθεσης που αφορά τη διαχείριση της
θήρας μετά την πυρκαγιά στη Β.Α. Αττική, των ειδικών επιστημόνων κ.κ. Χατζηνίκου Ε., Αλεξίου
Ε., Δεδουσοπούλου Ε. και Κιούση Δ.

18. Το από 5/8/2010 ενημερωτικό σημείωμα του τμήματος Β’ της Δ/νσης Αισθητικών Δασών,
Δρυμών και Θήρας, το οποίο διαμορφώθηκε με βάση:

 α) Τις μελέτες για τον «Προσδιορισμό της φαινολογίας της μετανάστευσης των θηρεύσιμων
υδρόβιων πουλιών» (2008) και την «Επίδραση της θήρας στα θηρεύσιμα υδρόβια είδη της
ορνιθοπανίδας» (2009), τις οποίες η Υπηρεσία μας ανέθεσε στο ΕΘΙΑΓΕ/Ινστιτούτο
Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης.

 β) Τις προτάσεις των δασικών υπηρεσιών

 γ) Τις προτάσεις της Κ.Σ.Ε., οι οποίες υποβλήθηκαν με το αριθ. έγγραφό της

 δ) Τις προτάσεις της Π.Ε.Β.Ε.Κ.Ε

ε) Τις προτάσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, Καλλιστώ,
ANIMA, Ελληνική Εταιρία Προστασία της Φύσης, Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών
Οργανώσεων και του Αρκτούρου

στ) Τις διαθέσιμες έγκυρες πληροφορίες, επιστημονικά στοιχεία και μελέτες, αποτελέσματα
προγραμμάτων κ.α. σχετικά με το καθεστώς διαχείρισης των αναφερομένων στον πίνακα
θηρεύσιμων ειδών, ιδιαίτερα τα δεδομένα της Επιστημονικής Βάσης ORNIS καθώς και του
΄΄key concepts of article 7 (4) of Directive 79/409/EEC΄΄ του Απριλίου 2007.

ζ) Την ανάγκη διατήρησης των πληθυσμών όλων των ειδών της άγριας πανίδας σε
ικανοποιητικά επίπεδα, ώστε να ανταποκρίνονται στις οικολογικές, επιστημονικές και
μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβανομένων υπόψη των οικονομικών και ψυχαγωγικών
αναγκών.

19. Την επιστολή JURM (2003) 8249MK/13.11.2003 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το
Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την οποία παραιτείται από την προσφυγή κατά της
Ελληνικής Δημοκρατίας (υπόθεση C-167/03) λόγω συμμόρφωσης της Ελληνικής Νομοθεσίας με
τις διατάξεις του άρθρου 7 παρ. 4 της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ.

20. Τη διαταγή του Προέδρου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 14-01-2004 περί
διαγραφής της υπόθεσης C-167/03.

 21. Την αρ. πρ. 97734/4284/14.08.07 (Φ.Ε.Κ. 1657/Β/21.08.07) απόφασή μας «Τροποποίηση
ρυθμίσεων θήρας».

22. Τις αποφάσεις απαγόρευσης θήρας λόγω πυρκαγιών στις διάφορες περιοχές της Ελληνικής
Επικράτειας που εκδίδονται από τις αρμόδιες περιφερειακές δασικές υπηρεσίες.

 Α Π Ο Φ Α Σ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε

Α΄.

1. Καθορίζουμε την διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου για το κυνηγετικό έτος 2009 – 2010
από 20 Αυγούστου 2010 μέχρι 28 Φεβρουαρίου 2011.

2. Κατ’ εξαίρεση της παραπάνω παραγράφου, επιτρέπουμε τη θήρα του αγριοκούνελου
(Oryctolagus cuniculus) μέχρι την 10 Μαρτίου 2011.

3. Τα επιτρεπόμενα να κυνηγηθούν είδη, η χρονική περίοδος και οι μέρες κυνηγίου τους,
καθώς και ο μέγιστος αριθμός θηραμάτων κατά είδος, που επιτρέπεται να θηρεύει ο κάθε κυνηγός
στην ημερήσια έξοδό του, αναφέρονται στο συνημμένο «ΠΙΝΑΚΑ ΘΗΡΕΥΣΙΜΩΝ ΕΙΔΩΝ».

4. Απαγορεύουμε το κυνήγι της μπεκάτσας (Scolopax rusticola) στο καρτέρι, το πρωί και το
βράδυ.

5. Περιορίζουμε την χρησιμοποίηση σκύλων δίωξης για άσκηση κυνηγίου από 15.09.2010
μέχρι και 20.01.2011 σε τρεις (3) ημέρες την εβδομάδα (Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή), δηλαδή
μόνο τις ημέρες κατά τις οποίες επιτρέπεται αντιστοίχως, το κυνήγι του Λαγού (Lepus europaeus)
και του Αγριόχοιρου (Sus scrofa).

6. Επιτρέπουμε το κυνήγι αγριόχοιρου (Sus scrofa) σε ομάδες μέχρι δέκα (10) κυνηγών, με
δικαίωμα θήρευσης μέχρι τεσσάρων (4) ατόμων κατά ομάδα και ημερήσια έξοδο. Εξαιρείται η
περιοχή της Πελοποννήσου για την οποία περιορίζεται το κυνήγι έως την 31.12.2010 και ο
επιτρεπόμενος αριθμός θηρευομένων ατόμων επίσης περιορίζεται σε δύο (2) άτομα. Για λόγους
προστασίας της φυσικής παραγωγής του αγριόχοιρου, απαγορεύεται το κυνήγι σε όλη τη χώρα του
νεαρού αγριόχοιρου όσο αυτός φέρει τις χαρακτηριστικές ραβδώσεις στο σώμα του, καθώς και τις
χοιρομητέρες αυτών. Επίσης απαγορεύεται το κυνήγι αγριόχοιρου στη νήσο Εύβοια.

7. Για όσα είδη πουλιών δεν αναφέρονται στην παρούσα απαγορεύεται το κυνήγι τους,
σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2, 3 και 4 της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ.

8. Επιτρέπουμε το κυνήγι της αλεπούς (Vulpes vulpes) από 15.09.2010 μέχρι και
20.01.2011 με την χρησιμοποίηση κυνηγετικού όπλου και σκύλου δίωξης και από 21.01.2011
μέχρι και 28.02.2011 χωρίς σκύλο δίωξης. Στους νομούς που έχουν χαρακτηρισθεί ως
αρουραιόπληκτοι το κυνήγι της αλεπούς (Vulpes vulpes) απαγορεύεται.

9. Επιτρέπουμε το κυνήγι του πετροκούναβου (Martes foina) από 15.09.2010 μέχρι και
20.01.2011 με την χρησιμοποίηση κυνηγετικού όπλου και σκύλου δίωξης και από 21.01.2011
μέχρι και 28.02.2011 χωρίς σκύλο δίωξης.

 Διευκρινίζουμε ότι η χρησιμοποίηση σκύλου δίωξης στο κυνήγι της αλεπούς και του
πετροκούναβου υπόκειται στους περιορισμούς της παραγράφου (5) κεφαλαίου Α΄ της παρούσης.

10. Το κυνήγι του φασιανού (Phasianus colchicus) απαγορεύεται στις νήσους Λήμνου,
Σάμου και Αγ. Ευστράτιου.

11. Παρατείνουμε την ισχύ της παραγράφου (Α) της αρ. πρωτ. 97734/4284/14.08.07 (Φ.Ε.Κ.
1657/Β/21.08.07) απόφασής μας «Τροποποίηση ρυθμίσεων θήρας», από 20.08.10 έως 14.09.10.

Β΄.

1. Απαγορεύουμε το κυνήγι:

1.1. Στα μόνιμα καταφύγια άγριας ζωής

1.2. Στα εκτροφεία θηραμάτων

1.3. Στις περιοχές όπου ισχύουν απαγορεύσεις θήρας ορισμένης χρονικής διάρκειας

1.4. Στους πυρήνες των Εθνικών Δρυμών

1.5. Σε ζώνη πλάτους πεντακοσίων (500) μέτρων κατά μήκος της χερσαίας μεθοριακής
γραμμής

1.6. Σε θαλάσσια ζώνη πλάτους τριακοσίων (300) μέτρων από τις ακτές

1.7. Σε όλες τις περιοχές όπου ισχύουν ειδικοί περιορισμοί θήρας σύμφωνα με το άρθρο
6 της 414985/29.11.85 (Φ.Ε.Κ. 757/Β/18.12.85) Κοινής Υπουργικής Απόφασης

1.8. Στις περιοχές για τις οποίες έχουν εκδοθεί Δασικές Απαγορευτικές Αποφάσεις
Κυνηγίου, λόγω πυρκαγιών, όπως αναφέρεται στο σημείο 22 του προοιμίου της παρούσας και
σε όσες περιοχές έχουν εκδοθεί και ισχύουν ή πρόκειται να εκδοθούν σχετικές αποφάσεις.

1.9. Στους αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικούς τόπους και μνημεία χωρίς προηγούμενη
άδεια του Υπουργού Πολιτισμού.

2. Απαγορεύουμε την αγοραπωλησία όλων των ειδών θηραμάτων, εκτός εκείνων τα οποία
προέρχονται από εκτροφεία (δημόσια ή ιδιωτικά), από τις ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές ή από
το εξωτερικό, εφόσον έχουν τηρηθεί οι νόμιμες διαδικασίες απόκτησής τους.

3. Επιτρέπεται – κατ’ εξαίρεση – για την τρέχουσα κυνηγετική περίοδο η αγοραπωλησία του
αγριοκούνελου στις νήσους Λήμνο & Θηρασιά, όπου οι υπερπληθυσμοί έχουν διαταράξει το
οικοσύστημα και έχουν δημιουργήσει ήδη σοβαρά προβλήματα και καταστροφές στις γεωργικές
εκμεταλλεύσεις.

Οι υπερπληθυσμοί και οι ζημιές πιστοποιούνται από επιτροπή αποτελούμενη από
εκπροσώπους της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης, της Διεύθυνσης Δασών, της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης και της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών.

Η σύσταση της επιτροπής και η έγκριση αγοραπωλησίας γίνεται με απόφαση του Γενικού
Γραμματέα της Περιφέρειας μετά από εισήγηση της αρμόδιας δασικής αρχής.

4. Η εκγύμναση των κυνηγετικών επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο στους περιορισμένους
χώρους εκγύμνασης που καθορίζονται από τις δασικές αρχές και απαγορεύεται οπουδήποτε
αλλού.

Γ΄. Κατά τη διάρκεια κυνηγίου αγριογούρουνου, λαγού, μπεκάτσας και ορτυκιού, οι κυνηγοί
υποχρεούνται να φέρουν στον κορμό του σώματός τους ένδυμα φωσφορίζοντος χρώματος
πορτοκαλί (αποκλειόμενης απλής λωρίδας), ορατό από κάθε οπτική πλευρά, προς αποφυγή

ατυχημάτων.

Δ΄. Από τις διατάξεις αυτής της απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού
προϋπολογισμού.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ

Πίνακας Διανομής

Για ενέργεια

1. Εθνικό Τυπογραφείο (για τη δημοσίευση), Καποδιστρίου 34 – 104 32 Αθήνα

2. Περιφέρειες του Κράτους – Γενικές Διευθύνσεις Περιφερειών

 Διευθύνσεις Δασών Περιφέρειας

3. Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος

4. Κυνηγετικές Ομοσπονδίες

Για κοινοποίηση

1. Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Γεν. Διεύθυνση ΧΙ

2. Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Φ.Π. – Κέντρο Δασοπροστασίας (1591)

ΠΙΝΑΚΑΣ

 ΘΗΡΕΥΣΙΜΩΝ ΕΙΔΩΝ

επισυνάπτεται στην υπ’ αριθμ.………………….………. απόφαση

«Ρυθμίσεις θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2010 – 2011»

Α/Α

ΕΙΔΟΣ

ΖΩΝΕΣ *

ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΗΜΕΡΕΣ

ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟΣ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΤΟΜΩΝ ΑΝΑ
ΚΥΝΗΓΟ/ΕΞΟΔΟ

ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ:

1.**

Αγριοκούνελο (Oryctolagus
cuniculus)

20/8 . 14/9

15/9 – 10/3

Όλες

Χωρίς περιορισμό

2.

Λαγός ( Lepus europaeus)

15/9 – 10/1

Τετ.Σαβ.Κυρ

Ένα (1)

3. ***

Αγριόχοιρος (Sus scrofa)

15/9 – 20/1

Τετ.Σαβ.Κυρ

Τέσσερα (4) κατά ομάδα.

4.

Αλεπού (Vulpes vulpes)

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

5.

Πετροκούναβο (Martes foina)

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

ΠΟΥΛΙΑ

α) Δενδρόβια, εδαφόβια κ.α.

1.

Σιταρήθρα (Alauda arvensis)

20/8 – 14/9

15/9 – 10/2

Όλες

Δέκα (10)

2.

Φάσα (Columba palumbus)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

3.

Αγριοπερίστερο (Columba livia)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

4.

Ορτύκι (Coturnix coturnix)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Δώδεκα (12)

5.

Τρυγόνι (Streptopelia turtur)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Δώδεκα (12)

6.

Τσίχλα (Turdus philomelos)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Είκοσι πέντε (25)

(Συνολικά

από όλα τα είδη)

7.

Δενδρότσιχλα (Turdus viscivorus)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

8.

Κοκκινότσιχλα (Turdus iliacus)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

9.

Γερακότσιχλα (Turdus pilaris)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

10.

Κότσυφας (Turdus merula)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

11.

Καρακάξα (Pica pica)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

12.

Κάργια (Corvus monedula)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

13.

Κουρούνα (Corvus corone)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

14.

Ψαρόνι (Sturnus vulgaris)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

15.

Μπεκάτσα (Scolopax rusticola)

15/9 – 28/2

Όλες

Δέκα (10)

16.****

Φασιανός (Phasianus colchicus)

15/9 – 31/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Ένα (1)

17.

Πετροπέρδικα (Alectoris graeca)

1/10 – 15/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Δύο (2)

18.*****

Νησιώτικη Πέρδικα (Alectoris
chukar)

1/10 – 15/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Τέσσερα (4)

ΠΟΥΛΙΑ:

β) Υδρόβια και παρυδάτια

1.

Σφυριχτάρι (Anas penelope)

15/9 – 10/2

Όλες

Δώδεκα (12)

[Συνολικά

από όλα τα είδη]

2.

Κιρκίρι (Anas crecca)

15/9 – 31/1

Όλες

3.

Πρασινοκέφαλη (Anas
platyrhynchos)

15/9 – 31/1

Όλες

4.

Σουβλόπαπια (Anas acuta)

15/9 – 10/2

Όλες

5.

Σαρσέλα (Anas querquedula)

15/9 – 10/2

Όλες

6.

Χουλιαρόπαπια ( Anas clypeata)

15/9 – 10/2

Όλες

7.

Κυνηγόπαπια (Aythya ferina)

15/9 – 31/1

Όλες

8.

Τσικνόπαπια (Aythya fuligula)

15/9 – 10/2

Όλες

9.

Φαλαρίδα (Fulica atra)

15/9 – 10/2

Όλες

10.

Φλυαρόπαπια (Anas strepera)

15/9 – 31/1

Όλες

11.

Ασπρομετωπόχηνα (Anser albifrons)

15/9 – 10/2

Όλες

12.

Νερόκοτα (Gallinula chloropus)

15/9 – 10/2

Όλες

Δέκα (10)

13.

Μπεκατσίνι (Gallinago gallinago)

15/9 – 10/2

 Όλες

Δέκα (10)

14.

Καλημάνα (Vanellus vanellus)

15/9 – 31/1

Όλες

Δέκα (10)

* Περιοχές της χώρας οι οποίες είχαν χαρακτηρισθεί «ως ζώνες διάβασης των αποδημητικών πουλιών» με

αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας μέχρι την 18.12.1985, καθώς και με την ανωτέρω (21) σχετική.

** Από 1/3 – 10/3 μόνο σε νησιά που υπάρχει αγριοκούνελο χωρίς συνοδεία σκύλου.

*** Εξαιρείται η περιοχή της Πελοποννήσου για την οποία περιορίζεται το κυνήγι έως 31.12.2010 και ο επιτρεπόμενος
αριθμός θηρευομένων ατόμων επίσης περιορίζεται σε δύο (2) άτομα. Απαγορεύεται το κυνήγι του αγριόχοιρου
στην Εύβοια.

**** Οι εξαιρέσεις του κυνηγίου του Φασιανού καθορίζονται στο Κεφάλαιο Α΄, παρ. 10.

***** Εκτός από την περιοχή της Α΄Κ.Ο. Κρήτης και Δωδεκανήσου και Β΄Κ.Ο. Αρχιπελάγους όπου η κυνηγετική περίοδος
ορίζεται από 15/9 έως 30/11

Για ανανέωση της κυνηγετικής άδειας

   1. Αίτηση προς την αρμόδια αρχή για χορήγηση άδειας κυνηγίου.
   2. Ασφαλιστήριο συμβόλαιο (ομαδικό ή ατομικό) για την κάλυψη ζημιών από τυχόν ατύχημα που θα προκληθεί κατά την άσκηση του κυνηγίου.
   3. Τριπλότυπο ή γραμμάτιο είσπραξης των τελών κυνηγίου υπέρ του Κ.Τ.Γ.Κ. (Κεντρικό Ταμείο Γεωργίας Κτηνοτροφίας) και Δασών (Κεφάλαιο Θήρας).
   4. Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/86 στην οποία θα δηλώνεται ότι δεν έχει καταδικαστεί για παραβάσεις των "περί θήρας" διατάξεων και δεν εκκρεμεί σε βάρος του σχετική ποινική δίωξη.

Για καινούργιους κυνηγούς

Επιπλέον των παραπάνω, απαιτούνται:

   1. 'Αδεια κατοχής κυνηγετικού όπλου ή βεβαίωση από την Αστυνομική Αρχή του τόπου κατοικίας του ενδιαφερόμενου, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου.
   2. Δύο πρόσφατες φωτογραφίες τύπου ταυτότητας που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί.
   3. Βεβαίωση της Επιτροπής Κρίσης Ικανότητας Νέων Κυνηγών στην οποία θα βεβαιώνεται ότι πέτυχαν στις σχετικές εξετάσεις.

Σε περίπτωση ανάκλησης της άδειας κυνηγετικού όπλου από την αρμόδια κυνηγετική αρχή, ανακαλείται αμέσως και η άδεια θήρας.

Για υπηκόους της Ε. Ε., για ομογενείς, για αλλοδαπούς 15ετούς και άνω παραμονής και για διπλωματικούς υπαλλήλους για άσκηση κυνηγετικής δραστηριότητας.

   1. 'Aδεια κυνηγίου.
   2. 'Aδεια κατοχής κυνηγετικού όπλου ή βεβαίωση από την Αστυνομική Αρχή του τόπου κατοικίας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου.
   3. Ασφαλιστήριο συμβόλαιο (ομαδικό ή ατομικό) για την κάλυψη ζημιών από τυχόν ατύχημα που θα προκληθεί κατά την άσκηση κυνηγιού.
   4. Τριπλότυπο ή γραμμάτιο είσπραξης των τελών κυνηγιού υπέρ Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών (κεφάλαιο Θήρας).
   5. Υπεύθυνη δήλωση του Ν 1599/86 στην οποία θα δηλώνεται ότι δεν έχει καταδικαστεί για παραβάσεις των "περί Θήρας" διατάξεων και δεν εκκρεμεί σε βάρος του σχετική ποινική δίωξη.
   6. Υπεύθυνη δήλωση του Ν 1599/86 για τον τόπο προσωρινής κατοικίας.

Τα παραπάνω δικαιολογητικά υποβάλλονται στην αρμόδια δασική αρχή (Δασαρχείο ή Διεύθυνση Δασών).

Η άδεια κυνηγίου, η άδεια κατοχής κυνηγετικού όπλου και το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που καταθέτουν οι υπήκοοι κράτους μέλους της Ε. Ε., οι ομογενείς, οι αλλοδαποί 15ετούς και άνω παραμονής και οι διπλωματικοί υπάλληλοι και έχουν εκδοθεί στην χώρα της οποίας είναι υπήκοοι, γίνονται δεκτά από τις δασικές αρχές οι οποίες όταν το θεωρούν απαραίτητο ζητούν από τον αιτούντα να προσκομίσει και αντίστοιχη επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα.

Σε περίπτωση που επιθυμούν να εκδώσούν αρχική άδεια στην Ελλάδα θα πρέπει να προσκομίσουν όλα τα παραπάνω δικαιολογητικά και επιπλέον α) δύο πρόσφατες φωτογραφίες τύπου ταυτότητας που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί, β) βεβαίωση της Επιτροπής Κρίσης Ικανότητας Νέων Κυνηγών στην οποία θα βεβαιώνεται ότι πέτυχαν στις εξετάσεις.

Την παραμονή των υπηκόων ξένων κρατών στην χώρα μας (εκτός Ε. Ε.) για τουλάχιστον 15 χρόνια, βεβαιώνει το Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής κατοικίας του ενδιαφερόμενου. Η βεβαίωση αυτή κατατίθεται στη Δασική Αρχή ως απαραίτητο δικαιολογητικό αυτής της κατηγορίας αιτούντων.

Οι υπήκοοι ξένων κρατών δεν μπορούν να είναι μέλη των Κυνηγετικών Συλλόγων και επομένως να εφοδιάζονται άδεια κυνηγίου μέσω αυτών. Εξαιρούνται οι ομογενείς ξένης υπηκοότητας που διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα.

Για υπηκόους ξένων κρατών (εκτός Ε. Ε.) που διαμένουν στην Ελλάδα διάστημα μικρότερο των 15 ετών ή επισκέπτονται την Ελλάδα για άσκηση κυνηγετικής δραστηριότητας.

Οι κυνηγοί αυτοί μπορούν να κυνηγούν μόνο στις Ελεγχόμενες Κυνηγετικές Περιοχές, Δημόσιες ή Ιδιωτικές.

Τα δικαιολογητικά για την έκδοση άδειας κυνηγίου είναι τα εξής:

   1. Αίτηση στην αρμόδια δασική αρχή.
   2. Δύο πρόσφατες φωτογραφίες.
   3. Τριπλότυπο ή γραμμάτιο είσπραξης των τελών κυνηγιού υπέρ Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας Κτηνοτροφίας και Δασών (κεφάλαιο Θήρας).
   4. Πρωτότυπη άδεια κυνηγίου που ισχύει για την χώρα του ή κατάθεση επικυρωμένου φωτοαντίγραφου.
   5. Αποδεικτικό στοιχείο για την ασφαλιστική κάλυψη του ενδιαφερομένου σε περίπτωση κυνηγετικού ατυχήματος στη χώρα μας (ασφαλιστικό συμβόλαιο η βεβαίωση ασφαλιστικού φορέα ή αναγραφή του αριθμού του ασφαλιστηρίου στην άδεια κυνηγίου).

Για τις Δημόσιες Ε.Κ.Π. η απαραίτητη γενική άδεια κυνηγίου εκδίδεται από τη δασική αρχή στην οποία υπάγεται η Ε.Κ.Π.

Για κάθε Ε.Κ.Π. απαιτείται και ειδική άδεια κυνηγίου με τέλος που καθορίζεται με το σχετικό ετήσιο πρόγραμμα της, σύμφωνα με τις διατάξεις του αρθρου3 του Π.Δ. 453/1977 σε συνδυασμό με εκείνα των Π.Δ. 332/1983 και Π.Δ. 94/1993 και των Ν. 2240/94 και Ν. 2503/97 με απόφαση του Γ. Γ. της Περιφέρειας.

Για τις ιδιωτικές Ε.Κ.Π., η γενική άδεια κυνηγίου εκδίδεται από την τοπική δασική αρχή και ισχύει για ολόκληρη την κυνηγετική περίοδο.

Για τη συγγραφή της συγκεκριμένης έκδοσης δεν έγινε οποιαδήποτε έρευνα πεδίου. Το μοναδικό επομένως επιστημονικό υπόβαθρο στο οποίο βασίζεται είναι οι βιβλιογραφικές αναφορές. Αν και στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί περίπου 440 είδη πτηνών, οι βιβλιογραφικές αναφορές που υπάρχουν στο Κόκκινο Βιβλίο στη θεματική ενότητα για τα πτηνά ανέρχονται στις 199. Μετά από σχετική ανάγνωσή τους το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει κανείς είναι πως από τα 62 είδη που καταχωρήθηκαν σαν απειλούμενα για τα 29 είδη δεν υπάρχει καμία σχετική εξειδικευμένη στην οικολογία τους αναφορά, για 16 είδη υπάρχει μόνο 1 αναφορά και για μόλις 17 υπάρχουν πάνω από μία βιβλιογραφικές αναφορές σχετικές με την οικολογία τους. Γίνεται σαφές πως η επιστημονική τεκμηρίωση προφανώς αντικαταστάθηκε, τουλάχιστον για 29 (δηλαδή σχεδόν τα μισά) απειλούμενα είδη πτηνών, από την προσωπική (αυθαίρετη) εκτίμηση των συντελεστών του κόκκινου βιβλίου.

Αν οι συντελεστές της συγκεκριμένης ενότητας είχαν περιοριστεί σε αναφορές σχετικά με τη γεωγραφική κατανομή της Ελληνικής ορνιθοπανίδας και σε γενικές πληροφορίες για την οικολογία των πτηνών ανά είδος, θα μπορούσε να πει κανείς πως η σχετική βιβλιογραφία είναι επαρκής. Διαβάζοντας όμως τις απειλές για κάθε είδος χωριστά και τα διαχειριστικά μέτρα που προτείνονται για την αντιμετώπισή τους διαπιστώνουμε ακριβώς το αντίθετο.

Για την πετροπέρδικα, για παράδειγμα, αναφέρεται:
«Ο πληθυσμός της δείχνει σαφή και συνεχή μείωση, το είδος δε είναι εξαιρετικά σπάνιο ή έχει ήδη εξαφανιστεί από αρκετές περιοχές, όπως η Αττική. Δεν υπάρχουν ακριβή δεδομένα για τον πληθυσμό της…».
«Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για την ετήσια κυνηγετική κάρπωση του είδους, λόγω κυρίως των υβριδισμών.»
«Απειλές: Δημοφιλές και παραδοσιακό θήραμα εδώ και αιώνες, τα τελευταία χρόνια δείχνει σαφή πληθυσμιακή κάμψη και συρρίκνωση της φυσικής γεωγραφικής της κατανομής, λόγω της εντατικοποίησης του κυνηγιού της…»
«Πρόσφατα το είδος μετακινήθηκε στο παράρτημα Ι της Οδηγίας για τα άγρια πουλιά (79/409/ΕΟΚ).»
«Μέτρα διαχείρισης που απαιτούνται: Αυστηρός περιορισμός ή και πλήρης απαγόρευση του κυνηγιού στην Ελλάδα…»

Οι συντάκτες του παραπάνω κειμένου παραθέτουν στοιχεία, συμπεράσματα και προτάσεις που βασίζονται σε δύο (2) βιβλιογραφικές αναφορές που σχετίζονται με την Πετροπέρδικα. Η μία από αυτές αφορά σε γενετική ταυτοποίησή της, ενώ η δεύτερη δημοσιεύτηκε το 1988. Είναι προφανές πως από τις συγκεκριμένες αναφορές δεν προκύπτουν πρόσφατα πληθυσμιακά στοιχεία. Με δεδομένο το γεγονός πως οι συγγραφείς της αναφοράς για την Πετροπέρδικα δεν έχουν καταθέσει κάποια πρόσφατη μελέτη που να αποδεικνύει το πληθυσμιακό καθεστώς της πετροπέρδικας, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα πως η πρόταση για «αυστηρό περιορισμό ή και πλήρη απαγόρευση της θήρας της» συνιστά πρωτοφανή εκτροπή από κάθε έννοια επιστημονικής τεκμηρίωσης και δεοντολογίας και εγείρει έντονα ερωτηματικά για την αξιοπιστία, την επιστημονική επάρκεια και την αμεροληψία τους σχετικά με τη δραστηριότητα της θήρας για το σύνολο των αναφορών τις οποίες έχουν κάνει στη συγκεκριμένη έκδοση.

Συμπληρωματικά αναφέρουμε πως, σε αντίθεση με τα όσα αναφέρουν οι παραπάνω ερευνητές, η πρόσφατη νέα έκδοση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα πτηνά (2009/147), κατατάσσει την Πετροπέρδικα στο Παράρτημα ΙΙ στο οποίο καταχωρούνται μόνο τα είδη των οποίων το πληθυσμιακό καθεστώς κρίνεται επαρκές για να επιτραπεί η θήρα τους. Επιπλέον, σύμφωνα με έρευνα που διεξάγεται για τέταρτη χρονιά φέτος σε όλα σχεδόν τα βουνά της Ηπείρου από τους επιστημονικούς συνεργάτες της Κυν.Ομοσπονδίας Ηπείρου, οι πληθυσμοί της Πετροπέρδικας παρουσιάζουν μεγάλη σταθερότητα και η μεταβολή του πληθυσμού (αύξηση ή μείωση ανάλογα τη χρονιά) δεν είναι μεγαλύτερη από 15% για κάθε συγκρινόμενη περίοδο.

Η μεροληψία ενάντια στη νόμιμη θήρα φαίνεται επίσης από την παρακάτω αναφορά που βρίσκεται στην εισαγωγή της ενότητας «Πουλιά» του Κόκκινου Βιβλίου: «Το κυνήγι εκτιμάται ότι απειλεί το διαχειμάζοντα πληθυσμό τουλάχιστον δύο ειδών που περιλαμβάνονται μεταξύ των θηρεύσιμων (καπακλής Anas strepera και σαρσέλα A.querquedula), αν και μάλλον απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για τον εντοπισμό των αιτιών της μείωσης των πληθυσμών τους». Για τα συγκεκριμένα δύο είδη δεν υπάρχει καμία βιβλιογραφική αναφορά γεγονός που σημαίνει πως τα συμπεράσματα και οι προτάσεις που τα αφορούν αποτελούν μία ακόμη προσωπική αυθαίρετη εκτίμηση του συγγραφέα που τις υπογράφει, ο οποίος μάλιστα είναι και ο επιστημονικός υπεύθυνος της έκδοσης για το κεφάλαιο «Πτηνά».

Για κάποιον που δεν γνωρίζει, αναφέρουμε πως το σύνολο του πληθυσμού της Σαρσέλας διαχειμάζει στην Αφρική και μεταναστεύει στην Ελλάδα την Ανοιξη, μετά τα μέσα Μαρτίου, τουλάχιστον ένα μήνα δηλαδή μετά τη λήξη της περιόδου θήρας της. Δεν τίθεται επομένως ζήτημα απειλής του διαχειμάζοντος πληθυσμού από τη νόμιμη θήρα γιατί δεν έρχεται ποτέ σε επαφή με νόμιμο κυνηγό στην Ελλάδα το συγκεκριμένο είδος. (Ηλιόπουλος Γ., αδημοσίευτα στοιχεία 6 ετών).

Κάθε αυθαίρετη – μη επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση για απαγόρευση θήρας ως μέτρο «προστασίας» θηρεύσιμων ειδών συνιστά συκοφαντική δυσφήμηση εις βάρος των νόμιμων κυνηγών και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την προσέγγιση και τους χειρισμούς που θα πρέπει να επιδεικνύει κάθε θεσμικός φορέας όπως είναι το Υπουργείο ΠΕΚΑ.

Υπάρχει πλήθος ερευνών που σχετίζονται με τη θήρα, τη διαχείριση και την οικολογία των θηρεύσιμων ειδών, που έχουν δημοσιεύσει Έλληνες επιστήμονες πρόσφατα σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά ή συνέδρια. Το γεγονός πως ενώ το κύριο μέτρο που προτείνεται για την προστασία των πτηνών είναι διάφοροι περιορισμοί θήρας, δεν έχει γίνει καμία αναφορά σε αυτές τις έρευνες συμπληρώνει και ενισχύει ακόμη περισσότερο την άποψη πως σε ότι έχει να κάνει με τη θήρα, η έννοια της επιστημονικής τεκμηρίωσης αντικαταστάθηκε από την αρνητική προκατάληψη και τις προσωπικές αντιλήψεις, στη συγκεκριμένη έκδοση.

Οι ανακρίβειες αλλά και η μη επιστημονικά τεκμηριωμένες προτάσεις για περιορισμούς της θήρας που καταγράφονται στη συγκεκριμένη έκδοση του Κόκκινου Βιβλίου είναι προφανές πως δεν περιορίζονται στα παραπάνω. Με δεδομένο όμως το γεγονός πως έχει ήδη κατατεθεί για δημόσια διαβούλευση από πλευράς ΥΠΕΚΑ το Σχέδιο Νόμου για τη «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις» κρίναμε σκόπιμο να καταθέσουμε μία πρώτη έκθεση αξιολόγησης σχετικά με τα κενά και τις παραλείψεις που χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη έκδοση. Και τούτο διότι οι μελλοντικές επανεκδόσεις του «Κόκκινου Βιβλίου» όπως και κάθε άλλη αντίστοιχη προσπάθεια είναι βέβαιο πως θα χρηματοδοτούνται από το Πράσινο Ταμείο στο οποίο οι Έλληνες κυνηγοί αλλά και οι Έλληνες πολίτες γενικότερα θα καταθέτουν ετησίως σημαντικά κονδύλια με σκοπό την ορθολογική διαχείριση του περιβάλλοντος η οποία προϋποθέτει επαρκή και αδιαμφισβήτητη επιστημονική τεκμηρίωση πριν από τη λήψη διαχειριστικών μέτρων, ιδίως όταν αυτά πρόκειται να περιορίσουν (και μάλιστα χωρίς αντισταθμιστικά οφέλη) τις δραστηριότητές τους.

Η ουσιαστική έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης σε έκδοση αυτού του επιπέδου αναδεικνύει μεταξύ άλλων και το μείζον ζήτημα της συμμετοχής των οικολογικών ΜΚΟ στην υπό ίδρυση «Στρατηγική επιτροπή Περιβαλλοντικής Πολιτικής» που θα κατευθύνει τις δράσεις που θα χρηματοδοτούνται από το «Πράσινο Ταμείο» στην οποία το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο προβλέπει τη συμμετοχή τριών εκπροσώπων «Περιβαλλοντικών ΜΚΟ Εθνικής Εμβέλειας» και για την οποία θα επανέλθουμε με αναλυτική επιστολή.

Με βάση τα παραπάνω θεωρούμε πως μέχρι να υπάρξει ξανά η δυνατότητα η Ελλάδα να καταβάλει τα σημαντικά κονδύλια που απαιτούνται για διαρκή συστηματική καταγραφή των ειδών της Ελληνικής χλωρίδας και πανίδας καθώς και των ενδιαιτημάτων τους, κάθε ανάλογη προσπάθεια στο βαθμό που δε βασίζεται σε επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση περιορίζεται εκ των πραγμάτων σε «υλικό ενημερωτικού χαρακτήρα» και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει «επιστημονικά άρτιο εργαλείο για την προστασία του ελληνικού βιολογικού πλούτου!» το οποίο «Μας δείχνει όμως και τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε, τα μέτρα που οφείλουμε να λάβουμε, τις πολιτικές που πρέπει να αναθεωρήσουμε και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση που μας λείπει για την ολοκληρωμένη προστασία των ειδών και των οικοσυστημάτων τους» όπως άκρως λανθασμένα αναφέρετε, κυρία Υπουργέ, στον πρόλογο της συγκεκριμένης έκδοσης.

Ελπίζουμε, στην επόμενη έκδοση του Κόκκινου Βιβλίου να απαλειφθούν οι ανακρίβειες και οι προσωπικές εμπάθειες των συγγραφέων για το Κυνήγι, έτσι ώστε το Κόκκινο Βιβλίο να αποτελέσει ένα επιστημονικό εγχειρίδιο που θα φανεί πραγματικά χρήσιμο για την προστασία της Ελληνικής φύσης και βιοποικιλότητας.