Bounas Progress

Η διροφιλαρίωση είναι ένα νόσημα του σκύλου και των άλλων σαρκοφάγων ζώων στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο και οφείλεται στο παράσιτο Dirofilaria  immitis  ( σκουλήκι της καρδιάς ). Τα ενήλικα παράσιτα (ονομάζονται φιλάριες ) έχουν μήκος 12 – 31 cm, ζουν έως 7 χρόνια και παράγουν προνύμφες (μικροφιλαρίες), ο οποίες κυκλοφορούν στο αίμα του μολυσμένου ζώου για 2,5 έως 5 χρόνια. Οι προνύμφες αυτές είναι δυνατόν να μολύνουν και τα έμβρυα των μολυσμένων ζώων. Στη χώρα μας, προνύμφες του παράσιτου έχουν βρεθεί στο 4-5% των σκυλιών στη Μακεδονία και στη Θράκη και στο 0,6% των σκύλων στην Αθήνα.

 

 

Ο σκύλος μολύνεται όταν τσιμπηθεί από μολυσμένα κουνούπια , τα οποία μολύνθηκαν με τις προνύμφες του παρασίτου, όταν απομύζησαν περίπου 15 ημέρες πριν αίμα από μολυσμένα σαρκοφάγα. Μετά την είσοδο τους στον σκύλο, οι προνύμφες φθάνουν στους κλάδους της πνευμονικής αρτηρίας, στην καρδιά  και στην οπίσθια κοίλη φλέβα, όπου ενηλικιώνονται σε 4-9 μήνες. Τα θηλυκά παράσιτα παράγουν προνύμφες για 7-9 μήνες, οι οποίες κυκλοφορούν στο αίμα του ζώου.

 

Η περίοδος από τον Απρίλιο έως το Νοέμβριο είναι η πιο επικίνδυνη για τη μόλυνση των ζώων στη χώρα μας.

 

 

Τα παράσιτα ενηλικιώνονται και παραμένουν μέσα στα μεγάλα  αγγεία και στην καρδιά του μολυσμένου ζώου με αποτέλεσμα να προκαλείται στένωση του αυλού και πάχυνση των τοιχωμάτων των αγγείων, που χάνουν την ελαστικότητά τους. Επίσης, προκαλούνται θρόμβοι και θρομβοεμβολές στους πνεύμονες, πνευμονική υπέρταση, υπερτροφία και διάταση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, αύξηση της φλεβικής πίεσης στο ήπαρ, καταστροφή του ηπατικού παρεγχύματος κ.α.

 

 

Στη διροφιλαρίωση συνήθως δεν εμφανίζονται συμπτώματα. Είναι όμως δυνατόν να παρατηρηθεί στο ζώο δύσπνοια, χρόνιος παροξυντικός βήχας που εμφανίζεται κυρίως το πρωί και το βράδυ ή κάθε φορά που το ζώο καταπονείται. Επίσης, παρατηρείται εύκολη κόπωση του ζώου, κακή κατάσταση του τριχώματος κ.α.

 

 

Η φαρμακευτική αγωγή στη διροφιλαρίωση είναι πολύ αποτελεσματική. Δεν πρέπει όμως να χορηγούνται φάρμακα, π.χ. στα υπερήλικα ζώα, όταν αυτά δεν εμφανίζουν συμπτώματα του νοσήματος, καθώς και στα ζώα που έχουν καρδιακή, ηπατική, νεφρική ανεπάρκεια. Επίσης , η αγωγή αναβάλλεται στα ζώα που εμφανίζουν ίκτερο, ασκίτη κ.α. Στόχος της φαρμακευτικής αγωγής είναι αρχικά να καταστρέφουν τα ενήλικα παράσιτα και μετά, οι προνύμφες τους στο αίμα. Παράλληλα , λαμβάνονται μέτρα για να αποφευχθούν οι επιπλοκές που είναι δυνατόν να εμφανισθούν από την καταστροφή των παρασίτων.Τα ενήλικα παράσιτα καταστρέφονται με τη χορήγηση melarsamine για 2 ημέρες, ενδομυϊκός ή με τη χορήγηση thiac-etarsamide  για  2 ημέρες, ενδοφλεβίως.  Παρά την καταστροφή των ενήλικων παρασίτων, οι προνύμφες τους κυκλοφορούν στο αίμα του ζώου για πολλούς μήνες. Γι’ αυτό, 5-6 εβδομάδες μετά τη χορήγηση των φαρμάκων κατά των ενήλικων παρασίτων, ακολουθεί η αγωγή κατά των προνυμφών με τη χορήγηση milbemycin oxime, εφάπαξ από το στόμα ή με τη χορήγηση ivermectin, εφάπαξ από το στόμα ή υποδορίως ( δε χορηγείται σε έγκυα ζώα). Με την αγωγή αυτή οι προνύμφες καταστρέφονται σε 15 ημέρες στο 90% των ζώων. Η επιτυχία της αγωγής ελέγχεται σε ένα μήνα με την αναζήτηση των προνυμφών στο αίμα. Όταν βρίσκονται προνύμφες η αγωγή επαναλαμβάνεται. Ένα μήνα αργότερα η εξέταση επαναλαμβάνεται, καθώς και η αγωγή κατά των προνυμφών αν είναι απαραίτητο. Κατά τη διάρκεια της αγωγής ή αρκετές εβδομάδες μετά την αγωγή υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να εμφανισθούν επιπλοκές από την καταστροφή των ενήλικων παρασίτων ή των προνυμφών τους. Σε πολλά από τα μολυσμένα ζώα εμφανίζονται θρομβοεμβολές και καταπληξία. Γι’ αυτό, είναι απαραίτητη η συνεχής  παρακολούθηση του ζώου και η στενή συνεργασία του ιδιοκτήτη με τον κτηνίατρο.

 

Άρθρο απο περιοδικό ' Τα σκυλιά μας κι εμείς '