Posts Tagged ‘κυνηγετικό’

CH.GR.IBER

Τετάρτη, Απρίλιος 22, 2015@ 8:59 ΠΜ
posted by

 

Σήμερα (20-4-15) δυστηχώς χάσαμε έναν μεγάλο σκύλο… Τον CH.GR. IBER. Ήρθε στα χέρια μας σε νεαρή ηλικία και από πολύ νωρίς έδειξε το κυνηγετικό του ταπεραμέντο. Στο κυνήγι ήταν πολύ δυνατός και σε κάθε έξοδο γινόταν όλο και καλύτερος. Μαζί του πάντα η KLARA… με την οποία είχαν πάρα πολλές εμπειρίες και στην οποία έδειχνε σεβασμό. Όταν έχασε την KLARA έγινε βασικός και ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ, σαν να ήθελε να μας πεί να μην στεναχωριόμαστε και ότι θα κυνηγάμε μαζί του το ίδιο πολύ καλά! Έτσι και έγινε, μας κέρδισε την εμπιστοσύνη πολύ γρήγορα. Μέσα από κυνηγετικούς αγώνες και από εκθέσεις μορφολογίας έγινε πρωταθλητής Ελλάδος, είχε πολλές διακρίσεις σε αγώνες μπεκάτσας, πέρδικας και ορτυκιού. Όσοι είχαν την τύχη να κυνηγήσουν μαζί του διέκριναν το κυνηγετικό του πάθος και τον πολύ καλό του χαρακτήρα.

Νιώθουμε ότι σου προσφέραμε απλόχερα ότι σου άξιζε και για αυτό μας πρόσφερες ως ανταμοιβή τόσο μοναδικές στιγμές. Να ξέρεις ότι θα είσαι βαθιά χαραγμένος στην μνήμη μας και σε κάθε κυνηγοτόπι θα έρχονται εικόνες που ζήσαμε μαζί σου.

Ρυθμίσεις θήρας κυνηγετικής περιόδου 2010-2011

Παρασκευή, Αύγουστος 13, 2010@ 11:15 ΠΜ
posted by Bounas Progress

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΑΣΩΝ

ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΔΑΣΩΝ & Φ.Π.

Δ/ΝΣΗ ΑΙΣΘ. ΔΑΣΩΝ, ΔΡΥΜΩΝ ΚΑΙ ΘΗΡΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β’

Ταχ. Δ/νση : Χαλκοκονδύλη 31

Ταχ. Κωδ. : 101 64 ΑΘΗΝΑ

Πληροφ. : Ελ. Γιακουμή

Τηλέφωνο : 210 2124712

FAX. : 210 5242663

 

 ΑΘΗΝΑ

 

 Αρ. Πρωτ.:

 

 

ΠΡΟΣ : Πίνακα Αποδεκτών

 

ΚΟΙΝ.: ΥΠΕΚΑ

 1. Γραφ. Υπουργού

 2. Γραφ. Υφυπουργού

 3. Γραφ. Ειδ. Γραμματέα Δασών

 4. Γραφ. Γεν. Δ/ντή Δασών

 

 

Θέμα : Ρυθμίσεις θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2010 – 2011

 

 Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις του Ν.Δ 86/69 «περί δασικού κώδικα» (άρθρα 251, 258, 259 και 261), του Ν.Δ
996/71 (άρθρο 11), του Ν. 177/75 (άρθρα 7 και 8), του Ν. 2637/98 (άρθρα 57, 58 και 59) και της
414985/29-11-85 (ΦΕΚ 757/Β/18-12-85) κοινής απόφασης των Υφυπουργού Εθνικής
Οικονομίας και Αναπληρωτή Υπουργού Γεωργίας «Μέτρα διαχείρισης της άγριας
πτηνοπανίδας», όπως αυτή τροποποιήθηκε με τις υπ’ αριθ. 366599/16-12-96 (ΦΕΚ
1188/τ.Β/31-12-96), 294283/23-12-97 (ΦΕΚ 68/Β/4-2-98) και 87578/703/6-3-2007(ΦΕΚ
581/Β/23-4-2007) κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας.

2. Το άρθρο 255 του Ν.Δ. 86/69, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 57, παρ.4 του Ν.2637/98.

3. Τις διατάξεις του Ν. 3208/2003 «Προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, κατάρτιση
δασολογίου, ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί δασών και δασικών εν γένει εκτάσεων και
άλλες διατάξεις». (ΦΕΚ 303/Α/24-12-2003).

4. Την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης «για την διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού
περιβάλλοντος της Ευρώπης» όπως κυρώθηκε με το Ν. 1335/83 (ΦΕΚ 32/Α/13-3-83).

5. Την Διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ «για την προστασία των διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων και
υδροβιοτόπων», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 191/1974 (ΦΕΚ 350/Α/ 29-11-74).

6. Την Σύμβαση της Βόννης «για τη διατήρηση των αποδημητικών ειδών που ανήκουν στην άγρια
πανίδα», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 2719/99 (ΦΕΚ 106/Α/ 26-5-99).

7. Την Κοινοτική Οδηγία 79/409/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των άγριων πτηνών» καθώς και όλες τις
μετέπειτα σχετικές τροποποιήσεις της.

8. Την Κοινοτική Οδηγία 92/43/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της
άγριας πανίδας και χλωρίδας».

9. Τις 399/93, 540/93, 641/93, 1174/94, 1592/98, 590/98, 2580/00, 1047/01 και 2603/03
αποφάσεις του ΣτΕ.

10.Το Ν.3028/28-6-2002(ΦΕΚ 153/Α/2002) «για την προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της
πολιτιστικής κληρονομιάς».

11.Το άρθρο 90 του «Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα» που
κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Π.Δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98/Α/2005).

12. Το άρθρο 29Α του Ν. 1558/85 «Κυβέρνηση και Κυβερνητικά όργανα» που προστέθηκε με το

 άρθρο 27 του Ν. 2081/92 (ΦΕΚ 154/Α/ 10-9-92).

13. Τις διατάξεις του Π.Δ. 187/7-10-09 (Φ.Ε.Κ. 214/Α/7-10-2009) «Διορισμός Υπουργών και
Υφυπουργών» καθώς και το Π.Δ. 189/04.11.09 (ΦΕΚ 221/Α)

14. Την αριθ. 52167/22-12-2009 απόφαση (ΦΕΚ 2514/Β/22-12-2009) με θέμα «Ανάθεση
αρμοδιοτήτων του Πρωθυπουργού και της Υπουργού ΠΕΚΑ στους Υφυπουργούς ΠΕΚΑ.

15. Την αριθ. 23111/18-6-2010 ΚΥΑ (ΦΕΚ 855/Β/18-6-2010) Συγκρότηση Ενιαίου Διοικητικού
Τομέα με τίτλο «Ειδική Γραμματεία Δασών».

16. Την επικαιροποιημένη (Μάιος 2010) Έρευνα – Μελέτη που εκπονήθηκε από το Αριστοτέλειο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Α.Τ.Ε.Ι. Λαμίας – Παράρτημα Καρπενησίου με τον τίτλο « Η
επίδραση της θήρας στους πληθυσμούς των θηρευσίμων και μη ειδών, ο έλεγχος της

λαθροθηρίας και η διάρκεια των περιόδων θήρας. – Τεύχος Α. Επίδραση της χρονικής περιόδου
θήρας επί των θηρευσίμων και των απολύτως προστατευόμενων ειδών καθώς και η επίδραση
αυτής στους πληθυσμούς ενός εκάστου των θηρευσίμων ειδών στην Ελλάδα. – Τεύχος Β.
Δυνατότητα ελέγχου της λαθροθηρίας. – Τεύχος Γ. Συλλογή επιστημονικών και τεχνικών
δεδομένων που προσδιορίζουν σε κάθε περίπτωση την τυχόν επίδραση της κλιμακωτής λήξης
της θήρας στην προστασία των ειδών πτηνών που ενδέχεται να επηρεάζεται από την εν λόγω
κλιμάκωση» που εκπονήθηκε από τους καθηγητές Παπαγεωργίου Ν., Βλάχο Χρ., Θωμαΐδη Χρ.
και λοιπούς εξειδικευμένους επιστήμονες, Αθήνα – Μάιος 2010.

17.α) Το περιεχόμενο της από Σεπτέμβριο 2007 ειδικής Μελέτης του Επίκουρου Καθηγητή
Θηραματοπονίας κου Θωμαΐδη Χρήστου του Τμήματος Δασοπονίας & Διαχείρισης Φυσικού
Περιβάλλοντος του Τ.Ε.Ι. Λαμίας, με θέμα «Διαχείριση της θηραματοπανίδας μετά τις
πυρκαγιές», όπως αυτή συμπληρώθηκε στη συνέχεια και η οποία προκειμένου να εξασφαλίσει
την οικολογική ισορροπία των ειδών της άγριας πανίδας, εξετάζει: 1) τη διατάραξη των
οικοσυστημάτων λόγω των πυρκαγιών, 2) την πιθανή μείωση του πληθυσμού της
θηραματοπανίδας, 3) την ενδεχόμενη αναστάτωση των θηρεύσιμων ειδών και την πιθανή
δυσμενή κατάσταση των ειδών από τη συρρίκνωση των ενδιαιτημάτων τους, 4) τη δυνατότητα
αποκατάστασης της βιολογικής ισορροπίας, 5) την κυνηγετική πίεση πριν τη φωτιά καθώς και τη
σχετική πρόβλεψη για την μετάθεση της κυνηγετικής πίεσης μετά τη φωτιά, 6) τα βιολογικά
χαρακτηριστικά των θηραμάτων που ενδιαιτούνταν στις καμένες εκτάσεις, 7) τη δυνατότητα
ανάκαμψης του κάθε καμένου βιοτόπου συνεκτιμώντας και πλήθος εδαφολογικών δεδομένων.

 β) Το περιεχόμενο της από 16 Νοεμβρίου 2009 Τεχνικής Έκθεσης που αφορά τη διαχείριση της
θήρας μετά την πυρκαγιά στη Β.Α. Αττική, των ειδικών επιστημόνων κ.κ. Χατζηνίκου Ε., Αλεξίου
Ε., Δεδουσοπούλου Ε. και Κιούση Δ.

18. Το από 5/8/2010 ενημερωτικό σημείωμα του τμήματος Β’ της Δ/νσης Αισθητικών Δασών,
Δρυμών και Θήρας, το οποίο διαμορφώθηκε με βάση:

 α) Τις μελέτες για τον «Προσδιορισμό της φαινολογίας της μετανάστευσης των θηρεύσιμων
υδρόβιων πουλιών» (2008) και την «Επίδραση της θήρας στα θηρεύσιμα υδρόβια είδη της
ορνιθοπανίδας» (2009), τις οποίες η Υπηρεσία μας ανέθεσε στο ΕΘΙΑΓΕ/Ινστιτούτο
Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης.

 β) Τις προτάσεις των δασικών υπηρεσιών

 γ) Τις προτάσεις της Κ.Σ.Ε., οι οποίες υποβλήθηκαν με το αριθ. έγγραφό της

 δ) Τις προτάσεις της Π.Ε.Β.Ε.Κ.Ε

ε) Τις προτάσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, Καλλιστώ,
ANIMA, Ελληνική Εταιρία Προστασία της Φύσης, Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών
Οργανώσεων και του Αρκτούρου

στ) Τις διαθέσιμες έγκυρες πληροφορίες, επιστημονικά στοιχεία και μελέτες, αποτελέσματα
προγραμμάτων κ.α. σχετικά με το καθεστώς διαχείρισης των αναφερομένων στον πίνακα
θηρεύσιμων ειδών, ιδιαίτερα τα δεδομένα της Επιστημονικής Βάσης ORNIS καθώς και του
΄΄key concepts of article 7 (4) of Directive 79/409/EEC΄΄ του Απριλίου 2007.

ζ) Την ανάγκη διατήρησης των πληθυσμών όλων των ειδών της άγριας πανίδας σε
ικανοποιητικά επίπεδα, ώστε να ανταποκρίνονται στις οικολογικές, επιστημονικές και
μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβανομένων υπόψη των οικονομικών και ψυχαγωγικών
αναγκών.

19. Την επιστολή JURM (2003) 8249MK/13.11.2003 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το
Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την οποία παραιτείται από την προσφυγή κατά της
Ελληνικής Δημοκρατίας (υπόθεση C-167/03) λόγω συμμόρφωσης της Ελληνικής Νομοθεσίας με
τις διατάξεις του άρθρου 7 παρ. 4 της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ.

20. Τη διαταγή του Προέδρου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 14-01-2004 περί
διαγραφής της υπόθεσης C-167/03.

 21. Την αρ. πρ. 97734/4284/14.08.07 (Φ.Ε.Κ. 1657/Β/21.08.07) απόφασή μας «Τροποποίηση
ρυθμίσεων θήρας».

22. Τις αποφάσεις απαγόρευσης θήρας λόγω πυρκαγιών στις διάφορες περιοχές της Ελληνικής
Επικράτειας που εκδίδονται από τις αρμόδιες περιφερειακές δασικές υπηρεσίες.

 

 

 Α Π Ο Φ Α Σ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε

 

Α΄.

1. Καθορίζουμε την διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου για το κυνηγετικό έτος 2009 – 2010
από 20 Αυγούστου 2010 μέχρι 28 Φεβρουαρίου 2011.

2. Κατ’ εξαίρεση της παραπάνω παραγράφου, επιτρέπουμε τη θήρα του αγριοκούνελου
(Oryctolagus cuniculus) μέχρι την 10 Μαρτίου 2011.

3. Τα επιτρεπόμενα να κυνηγηθούν είδη, η χρονική περίοδος και οι μέρες κυνηγίου τους,
καθώς και ο μέγιστος αριθμός θηραμάτων κατά είδος, που επιτρέπεται να θηρεύει ο κάθε κυνηγός
στην ημερήσια έξοδό του, αναφέρονται στο συνημμένο «ΠΙΝΑΚΑ ΘΗΡΕΥΣΙΜΩΝ ΕΙΔΩΝ».

4. Απαγορεύουμε το κυνήγι της μπεκάτσας (Scolopax rusticola) στο καρτέρι, το πρωί και το
βράδυ.

5. Περιορίζουμε την χρησιμοποίηση σκύλων δίωξης για άσκηση κυνηγίου από 15.09.2010
μέχρι και 20.01.2011 σε τρεις (3) ημέρες την εβδομάδα (Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή), δηλαδή
μόνο τις ημέρες κατά τις οποίες επιτρέπεται αντιστοίχως, το κυνήγι του Λαγού (Lepus europaeus)
και του Αγριόχοιρου (Sus scrofa).

6. Επιτρέπουμε το κυνήγι αγριόχοιρου (Sus scrofa) σε ομάδες μέχρι δέκα (10) κυνηγών, με
δικαίωμα θήρευσης μέχρι τεσσάρων (4) ατόμων κατά ομάδα και ημερήσια έξοδο. Εξαιρείται η
περιοχή της Πελοποννήσου για την οποία περιορίζεται το κυνήγι έως την 31.12.2010 και ο
επιτρεπόμενος αριθμός θηρευομένων ατόμων επίσης περιορίζεται σε δύο (2) άτομα. Για λόγους
προστασίας της φυσικής παραγωγής του αγριόχοιρου, απαγορεύεται το κυνήγι σε όλη τη χώρα του
νεαρού αγριόχοιρου όσο αυτός φέρει τις χαρακτηριστικές ραβδώσεις στο σώμα του, καθώς και τις
χοιρομητέρες αυτών. Επίσης απαγορεύεται το κυνήγι αγριόχοιρου στη νήσο Εύβοια.

7. Για όσα είδη πουλιών δεν αναφέρονται στην παρούσα απαγορεύεται το κυνήγι τους,
σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2, 3 και 4 της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ.

8. Επιτρέπουμε το κυνήγι της αλεπούς (Vulpes vulpes) από 15.09.2010 μέχρι και
20.01.2011 με την χρησιμοποίηση κυνηγετικού όπλου και σκύλου δίωξης και από 21.01.2011
μέχρι και 28.02.2011 χωρίς σκύλο δίωξης. Στους νομούς που έχουν χαρακτηρισθεί ως
αρουραιόπληκτοι το κυνήγι της αλεπούς (Vulpes vulpes) απαγορεύεται.

9. Επιτρέπουμε το κυνήγι του πετροκούναβου (Martes foina) από 15.09.2010 μέχρι και
20.01.2011 με την χρησιμοποίηση κυνηγετικού όπλου και σκύλου δίωξης και από 21.01.2011
μέχρι και 28.02.2011 χωρίς σκύλο δίωξης.

 Διευκρινίζουμε ότι η χρησιμοποίηση σκύλου δίωξης στο κυνήγι της αλεπούς και του
πετροκούναβου υπόκειται στους περιορισμούς της παραγράφου (5) κεφαλαίου Α΄ της παρούσης.

10. Το κυνήγι του φασιανού (Phasianus colchicus) απαγορεύεται στις νήσους Λήμνου,
Σάμου και Αγ. Ευστράτιου.

11. Παρατείνουμε την ισχύ της παραγράφου (Α) της αρ. πρωτ. 97734/4284/14.08.07 (Φ.Ε.Κ.
1657/Β/21.08.07) απόφασής μας «Τροποποίηση ρυθμίσεων θήρας», από 20.08.10 έως 14.09.10.

 

Β΄.

1. Απαγορεύουμε το κυνήγι:

1.1. Στα μόνιμα καταφύγια άγριας ζωής

1.2. Στα εκτροφεία θηραμάτων

1.3. Στις περιοχές όπου ισχύουν απαγορεύσεις θήρας ορισμένης χρονικής διάρκειας

1.4. Στους πυρήνες των Εθνικών Δρυμών

1.5. Σε ζώνη πλάτους πεντακοσίων (500) μέτρων κατά μήκος της χερσαίας μεθοριακής
γραμμής

1.6. Σε θαλάσσια ζώνη πλάτους τριακοσίων (300) μέτρων από τις ακτές

1.7. Σε όλες τις περιοχές όπου ισχύουν ειδικοί περιορισμοί θήρας σύμφωνα με το άρθρο
6 της 414985/29.11.85 (Φ.Ε.Κ. 757/Β/18.12.85) Κοινής Υπουργικής Απόφασης

1.8. Στις περιοχές για τις οποίες έχουν εκδοθεί Δασικές Απαγορευτικές Αποφάσεις
Κυνηγίου, λόγω πυρκαγιών, όπως αναφέρεται στο σημείο 22 του προοιμίου της παρούσας και
σε όσες περιοχές έχουν εκδοθεί και ισχύουν ή πρόκειται να εκδοθούν σχετικές αποφάσεις.

1.9. Στους αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικούς τόπους και μνημεία χωρίς προηγούμενη
άδεια του Υπουργού Πολιτισμού.

2. Απαγορεύουμε την αγοραπωλησία όλων των ειδών θηραμάτων, εκτός εκείνων τα οποία
προέρχονται από εκτροφεία (δημόσια ή ιδιωτικά), από τις ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές ή από
το εξωτερικό, εφόσον έχουν τηρηθεί οι νόμιμες διαδικασίες απόκτησής τους.

3. Επιτρέπεται – κατ’ εξαίρεση – για την τρέχουσα κυνηγετική περίοδο η αγοραπωλησία του
αγριοκούνελου στις νήσους Λήμνο & Θηρασιά, όπου οι υπερπληθυσμοί έχουν διαταράξει το
οικοσύστημα και έχουν δημιουργήσει ήδη σοβαρά προβλήματα και καταστροφές στις γεωργικές
εκμεταλλεύσεις.

Οι υπερπληθυσμοί και οι ζημιές πιστοποιούνται από επιτροπή αποτελούμενη από
εκπροσώπους της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης, της Διεύθυνσης Δασών, της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης και της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών.

Η σύσταση της επιτροπής και η έγκριση αγοραπωλησίας γίνεται με απόφαση του Γενικού
Γραμματέα της Περιφέρειας μετά από εισήγηση της αρμόδιας δασικής αρχής.

4. Η εκγύμναση των κυνηγετικών επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο στους περιορισμένους
χώρους εκγύμνασης που καθορίζονται από τις δασικές αρχές και απαγορεύεται οπουδήποτε
αλλού.

 

 

Γ΄. Κατά τη διάρκεια κυνηγίου αγριογούρουνου, λαγού, μπεκάτσας και ορτυκιού, οι κυνηγοί
υποχρεούνται να φέρουν στον κορμό του σώματός τους ένδυμα φωσφορίζοντος χρώματος
πορτοκαλί (αποκλειόμενης απλής λωρίδας), ορατό από κάθε οπτική πλευρά, προς αποφυγή

ατυχημάτων.

Δ΄. Από τις διατάξεις αυτής της απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού
προϋπολογισμού.

 

Η απόφαση αυτή να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

 

 

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ

 

Πίνακας Διανομής

 

Για ενέργεια

1. Εθνικό Τυπογραφείο (για τη δημοσίευση), Καποδιστρίου 34 – 104 32 Αθήνα

2. Περιφέρειες του Κράτους – Γενικές Διευθύνσεις Περιφερειών

 Διευθύνσεις Δασών Περιφέρειας

3. Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος

4. Κυνηγετικές Ομοσπονδίες

 

 

Για κοινοποίηση

1. Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Γεν. Διεύθυνση ΧΙ

2. Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Φ.Π. – Κέντρο Δασοπροστασίας (1591)

 

ΠΙΝΑΚΑΣ

 ΘΗΡΕΥΣΙΜΩΝ ΕΙΔΩΝ

επισυνάπτεται στην υπ’ αριθμ.………………….………. απόφαση

«Ρυθμίσεις θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2010 – 2011»

 

 

Α/Α

ΕΙΔΟΣ

ΖΩΝΕΣ *

ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΗΜΕΡΕΣ

ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟΣ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΤΟΜΩΝ ΑΝΑ
ΚΥΝΗΓΟ/ΕΞΟΔΟ

 

ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ:

 

1.**

Αγριοκούνελο (Oryctolagus
cuniculus)

20/8 . 14/9

15/9 – 10/3

Όλες

Χωρίς περιορισμό

2.

Λαγός ( Lepus europaeus)

15/9 – 10/1

Τετ.Σαβ.Κυρ

Ένα (1)

3. ***

Αγριόχοιρος (Sus scrofa)

15/9 – 20/1

Τετ.Σαβ.Κυρ

Τέσσερα (4) κατά ομάδα.

4.

Αλεπού (Vulpes vulpes)

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

5.

Πετροκούναβο (Martes foina)

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

 

ΠΟΥΛΙΑ

 

 

 

α) Δενδρόβια, εδαφόβια κ.α.

 

 

1.

Σιταρήθρα (Alauda arvensis)

20/8 – 14/9

15/9 – 10/2

Όλες

Δέκα (10)

2.

Φάσα (Columba palumbus)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

3.

Αγριοπερίστερο (Columba livia)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

4.

Ορτύκι (Coturnix coturnix)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Δώδεκα (12)

5.

Τρυγόνι (Streptopelia turtur)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Δώδεκα (12)

6.

Τσίχλα (Turdus philomelos)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Είκοσι πέντε (25)

(Συνολικά

από όλα τα είδη)

7.

Δενδρότσιχλα (Turdus viscivorus)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

8.

Κοκκινότσιχλα (Turdus iliacus)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

9.

Γερακότσιχλα (Turdus pilaris)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

10.

Κότσυφας (Turdus merula)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

11.

Καρακάξα (Pica pica)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

12.

Κάργια (Corvus monedula)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

13.

Κουρούνα (Corvus corone)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

14.

Ψαρόνι (Sturnus vulgaris)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

15.

Μπεκάτσα (Scolopax rusticola)

15/9 – 28/2

Όλες

Δέκα (10)

16.****

Φασιανός (Phasianus colchicus)

15/9 – 31/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Ένα (1)

17.

Πετροπέρδικα (Alectoris graeca)

1/10 – 15/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Δύο (2)

18.*****

Νησιώτικη Πέρδικα (Alectoris
chukar)

1/10 – 15/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Τέσσερα (4)

 

 

 

ΠΟΥΛΙΑ:

 

 

 

β) Υδρόβια και παρυδάτια

 

 

 

1.

Σφυριχτάρι (Anas penelope)

15/9 – 10/2

Όλες

Δώδεκα (12)

[Συνολικά

από όλα τα είδη]

2.

Κιρκίρι (Anas crecca)

15/9 – 31/1

Όλες

3.

Πρασινοκέφαλη (Anas
platyrhynchos)

15/9 – 31/1

Όλες

4.

Σουβλόπαπια (Anas acuta)

15/9 – 10/2

Όλες

5.

Σαρσέλα (Anas querquedula)

15/9 – 10/2

Όλες

6.

Χουλιαρόπαπια ( Anas clypeata)

15/9 – 10/2

Όλες

7.

Κυνηγόπαπια (Aythya ferina)

15/9 – 31/1

Όλες

8.

Τσικνόπαπια (Aythya fuligula)

15/9 – 10/2

Όλες

9.

Φαλαρίδα (Fulica atra)

15/9 – 10/2

Όλες

10.

Φλυαρόπαπια (Anas strepera)

15/9 – 31/1

Όλες

11.

Ασπρομετωπόχηνα (Anser albifrons)

15/9 – 10/2

Όλες

12.

Νερόκοτα (Gallinula chloropus)

15/9 – 10/2

Όλες

Δέκα (10)

13.

Μπεκατσίνι (Gallinago gallinago)

 

15/9 – 10/2

 Όλες

Δέκα (10)

14.

Καλημάνα (Vanellus vanellus)

15/9 – 31/1

Όλες

Δέκα (10)

 

* Περιοχές της χώρας οι οποίες είχαν χαρακτηρισθεί «ως ζώνες διάβασης των αποδημητικών πουλιών» με

αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας μέχρι την 18.12.1985, καθώς και με την ανωτέρω (21) σχετική.

** Από 1/3 – 10/3 μόνο σε νησιά που υπάρχει αγριοκούνελο χωρίς συνοδεία σκύλου.

*** Εξαιρείται η περιοχή της Πελοποννήσου για την οποία περιορίζεται το κυνήγι έως 31.12.2010 και ο επιτρεπόμενος
αριθμός θηρευομένων ατόμων επίσης περιορίζεται σε δύο (2) άτομα. Απαγορεύεται το κυνήγι του αγριόχοιρου
στην Εύβοια.

**** Οι εξαιρέσεις του κυνηγίου του Φασιανού καθορίζονται στο Κεφάλαιο Α΄, παρ. 10.

***** Εκτός από την περιοχή της Α΄Κ.Ο. Κρήτης και Δωδεκανήσου και Β΄Κ.Ο. Αρχιπελάγους όπου η κυνηγετική περίοδος
ορίζεται από 15/9 έως 30/11

Στατιστικά του ‘ Αρτεμις ‘

Σάββατο, Ιούλιος 3, 2010@ 9:04 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Με την παρουσία εκπροσώπων κυνηγετικών οργανώσεων από τις περισσότερες μεσογειακές χώρες έγινε η παρουσίαση των αποτελεσμάτων του επιστημονικού ερευνητικού προγράμματος «Αρτεμις». Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν ήταν το αποτέλεσμα 15 χρόνων λειτουργίας του «Αρτεμις» που χρηματοδοτείται αποκλειστικά από την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος με χρήματα των Ελλήνων κυνηγών. Οι δυνατότητες του προγράμματος είναι πραγματικά απεριόριστες… Μπορούν να προσφέρουν τα μέγιστα στην έρευνα της βιολογίας των θηραμάτων, στην έρευνα για το κυνηγετικό ενδιαφέρον και την κάρπωση, αλλά και οικονομικά στοιχεία σχετικά με την κυνηγετική δραστηριότητα, τον κυνηγετικό τουρισμό κλπ.

Στο σημερινό τεύχος θα δούμε κάποια στοιχεία από αυτά που παρουσίασαν οι υπεύθυνοι του προγράμματος Δρ. Χρήστος Θωμαΐδης (…) και ο Δασολόγος Μηχανολόγος Φάνης Καραμπατζάκης.
Το «Αρτεμις» μετράει την κυνηγετική εμπειρία με βάση τη χρονολογία έκδοσης της πρώτης άδειας. Δηλαδή, ένας κυνηγός που κυνηγάει π.χ. 20 χρόνια θεωρείται πιο έμπειρος από κάποιον που κυνηγάει 10. Ομως πέρα από την εμπειρία καταγράφεται και το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυνηγετικής κοινότητας (κατά τη γνώμη του γράφοντος) που είναι το… δημογραφικό.

Χαρακτηριστικό του προβλήματος είναι η θεαματική πτώση στην έκδοση των κυνηγετικών αδειών κατά την τελευταία 20ετία. Τη δεκαετία του 1980 εκδίδονταν 345.000 κυνηγετικές άδειες, ενώ σήμερα έχουν πέσει στις 230.000. Από τους εν ενεργεία κυνηγούς οι περισσότεροι έχουν βγάλει για πρώτη φορά άδεια τη δεκαετία 1981-1990. Την επόμενη όμως δεκαετία, δηλαδή ανάμεσα στο 1991 και το 2000, μπήκαν στην κυνηγετική δραστηριότητα λιγότεροι από τους μισούς κυνηγούς σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία. Εκτοτε η πτώση συνεχίζεται σταθερά… Δυστυχώς η αντικυνηγετική προπαγάνδα έχει κάνει τη δουλειά της αποτρέποντας τους νέους να ασχοληθούν με το… «δολοφονικό κυνήγι», στρέφοντάς τους σε άλλες «πολιτικά ορθές» δραστηριότητες όπως είναι το internet, το ποδόσφαιρο κλπ. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον ότι ακόμα και τα παιδιά των κυνηγών σε πολύ μικρό, σχετικά, ποσοστό γίνονται κυνηγοί.

Δυστυχώς, οι προοπτικές είναι ακόμα πιο δυσάρεστες, με δεδομένη την οικονομική κρίση που έχει πλήξει την ελληνική κοινωνία. Την επόμενη σεζόν αναμένεται σημαντική πτώση στην έκδοση των κυνηγετικών αδειών και αυτό θα είναι ένα ακόμα χτύπημα στην ευρωστία των Κυνηγετικών Συλλόγων, των επιχειρήσεων κυνηγετικών ειδών κ.ο.κ. Αυτό βέβαια δεν είναι διαπίστωση του «Αρτεμις», αλλά όσων αντιλαμβάνονται τι σημαίνει οικονομική κρίση…

Στο ζενίθ ο αγριόχοιρος

Γουρούνια! Πολλά γουρούνια! Η αύξηση του πληθυσμού τους επιβεβαιώνεται και από το πρόγραμμα «Αρτεμις». Ενδεικτικός είναι ο… ενθουσιώδης τρόπος με τον οποίο καταγράφεται αυτή η διαπίστωση και ο τρόπος με το οποίο παρουσιάστηκε: «Ραγδαία είναι και η αυξητική τάση της εθνικής ετήσιας κάρπωσης, γεγονός που σηματοδοτεί ανάλογη αυξητική τάση και στον πληθυσμό, ιδιαίτερα μετά το 2001 που άρχισε και η εντονότερη θηροφύλαξη λόγω της λειτουργίας της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής».

Μέσα σε μια δεκαετία η κάρπωση υπερδιπλασιάστηκε και όπως θα δείτε στο σχετικό γράφημα έφτασε και ξεπέρασε τα 250.000 ζώα. Αυτή η εξέλιξη σαφώς έχει και παραμέτρους οι οποίες δεν καταμετρώνται από το «Αρτεμις», τουλάχιστον προς το παρόν. Ενα κέρδος πέρα από τη μεγάλη κάρπωση, είναι και η μείωση της πίεσης στα άλλα θηράματα και ειδικότερα στον λαγό. Η στροφή αρκετών κυνηγών στο γουρουνοκυνήγι ωφέλησε τον λαγό, που δείχνει και αυτός αυξητικές τάσεις.

Βεβαίως θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η αύξηση του πληθυσμού του αγριόχοιρου οφείλετε και στην… μπασταρδοποίησή του με ήμερους αγριόχοιρους. Δυστυχώς μεγάλο πλέον μέρος του πληθυσμού των αγριόχοιρων ανήκει στο συμπαθές είδος των ημιάγριων, που το χαρακτηριστικό τους είναι η ευκολία στην αναπαραγωγή και οι μεγάλες σε αριθμό γέννες. Ομως γι' αυτό το μεγάλο θέμα θα τα πούμε άλλη φορά…

Ο «κύκλος» της πέρδικας

Επιβεβαιώνεται και από το ερευνητικό πρόγραμμα «Αρτεμις» η τάση που υπάρχει σε αυτό το είδος, για ανώτατο και κατώτερο πληθυσμιακό επίπεδο μέσα σε έναν δεκαετή κύκλο. Σύμφωνα με το αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν, τη διετία '95-'96 θηρεύτηκαν οι περισσότερες πέρδικες, ενώ ακολούθησε πτωτική τάση μέχρι τη διετία 2003-2004, οπότε η κάρπωση ανεβαίνει και πάλι σε μεγάλα επίπεδα. Βέβαια, η κάρπωση είναι αποτέλεσμα της κυνηγετικής ευκαιρίας, οπότε το συμπέρασμα βγαίνει εύκολα. Οταν υπάρχουν θηράματα, υπάρχει και ανάλογη κάρπωση. Και στα πολλά και στα λίγα!

Επίσης, πρέπει να σημειώσουμε ότι από την περίοδο 2007-2008 μετατοπίστηκε η κυνηγετική περίοδος του κυνηγίου της ορεινής πέρδικας και από 15 Σεπτεμβρίου που ήταν η έναρξη μεταφέρθηκε στην 1η Οκτωβρίου. Αντίστοιχα η λήξη από 30 Νοεμβρίου πήγε στις 15 Δεκεμβρίου. Αυτή η μετατόπιση μείωσε την πίεση στην πέρδικα, αφού πολλοί κυνηγοί στρέφονται στο κυνήγι της μπεκάτσας, ενώ παράλληλα οι καιρικές συνθήκες του χειμώνα αποθαρρύνουν αρκετούς από το να ανέβουν στα βουνά.

Την επόμενη χρονιά επί «υφυπουργίας» Κιλτίδη μειώθηκε και το όριο κάρπωσης, από τέσσερα σε δύο πουλιά.

Στην έρευνα του «Αρτεμις» ως περδικοκυνηγοί υπολογίζονται όσοι θήρευσαν τουλάχιστον μία πέρδικα σε μια κυνηγετική περίοδο.

Η μέση κάρπωση των περδικοκυνηγών είναι τέσσερα πουλιά ανά έτος και αυτός ο αριθμός παραμένει σταθερός ολόκληρη την 15ετία της έρευνας. Ομως, μειώνεται ο αριθμός των περδικοκυνηγών. Το ανώτερο επίπεδο παρατηρείται την περίοδο 1995-1996 με ποσοστό 33% επί του συνόλου των κυνηγών, ενώ το κατώτερο, που είναι 20%, την περίοδο 2008-2009. Αυτή η τάση επηρεάζει και τη συνολική κάρπωση και βέβαια αποτυπώνεται στον συνολικό αριθμό της κάρπωσης. Το 1996 θηρεύτηκαν 320.000 ορεινές πέρδικες, ενώ το 2008 λιγότερες από τις μισές. Μόλις 150.000 πουλιά…

Μπεκάτσες σε μετακίνηση…

Η μπεκάτσα παρουσιάζει επίσης τον κυκλικό βιολογικό κύκλο και περίπου κάθε δέκα χρόνια έχει ένα ανώτατο και κατώτατο σημείο. Τα αποτελέσματα του «Αρτεμις» αποδεικνύουν ότι η κάρπωση ακολουθεί τη διακύμανση του πληθυσμού και σε καμιά περίπτωση το κυνήγι δεν επηρεάζει τον πληθυσμό του είδους.

Οι καλύτερες χρονιές από πλευράς κάρπωσης ήταν το 1999-2000 και το 2007-2008 οπότε η κάρπωση έφτασε το ανώτατο επίπεδο που ήταν 12 πουλιά (μέσος όρος) επί του συνόλου των μπεκατσοκυνηγών. Η χειρότερη χρονιά ήταν το 2002-2003, οπότε η μέση κάρπωση έπεσε στα 5 πουλιά ανά μπεκατσοκυνηγό.

Ενδιαφέρον είναι και το γεγονός ότι στο σύνολο των κυνηγών ο ένας στους δύο θηρεύει τουλάχιστον μια μπεκάτσα μέσα στην κυνηγετική σεζόν.

Να σημειώσουμε επίσης ότι ο κυνηγός φονεύει μια στις τρεις από αυτές που συναντάει, ενώ βάζει στην τσάντα ένα πουλί ανά δύο εξορμήσεις.

Πέρα από τα προαναφερθέντα αριθμητικά στοιχεία μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι δυνατότητες που δίνει το «Αρτεμις» στην παρακολούθηση των μετατοπίσεων και της μετανάστευσης της μπεκάτσας. Ενδεικτικό ήταν το γράφημα που μας παρουσίασε ο δρ. Χρήστος Θωμαΐδης, παρουσιάζοντας τις μετατοπίσεις της μπεκάτσας το δεκαήμερο 21 έως 31 Οκτωβρίου 2007. Οι μπεκάτσες, σύμφωνα με το γράφημα, μετακινούνταν από τους νομούς Δράμας, Σερρών, Θεσσαλονίκης κλπ. προς Λέσβο, Χίο και Μικρά Ασία. Και ας περιμέναμε εμείς οι νότιοι πώς και πώς…

Η αύξηση του λαγού

Ιδού το εθνικό μας θήραμα! Το 25-30% των κυνηγών θηρεύει δύο λαγούς ανά έτος, ενώ η εθνική μας κάρπωση φτάνει τα 240.000 ζώα. Η χαμηλότερη περίοδος ήταν το 1998-1999 με μόλις 100.000 λαγούς. Ηταν η χρονιά (αν δεν κάνω λάθος) που είχε εμφανιστεί η αιμορραγική νόσος. Ηταν όμως και η χρονιά που δημιουργήθηκε και η Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή. Από εκείνη τη χρονιά ο λαγός αυξάνεται και πληθύνεται. Αναμφίβολα η Θηροφυλακή συνέβαλε τα μέγιστα στην αύξηση των λαγών, μια και η νυκτερινή λαθροθηρία ήταν μια μάστιγα για το δημοφιλές θήραμα. Δυστυχώς αυτού του είδους η λαθροθηρία εξακολουθεί να υπάρχει έστω και σημαντικά μειωμένη. Οι αναγνώστες που διάβασαν το προηγούμενο τεύχος με το ρεπορτάζ της καταδίκης του δολοφόνου νυκτολαθροθήρα, μπορούν να κατανοήσουν πόσο μεγάλη πληγή είναι αυτού του είδους η λαθροθηρία.

Κατά το «Αρτεμις», το 40% των Ελλήνων κυνηγών έχει θηρεύσει έναν λαγό ανά έτος, ενώ το 20% των κυνηγετικών εξορμήσεων γίνεται αποκλειστικά για κυνήγι λαγού.

Τα λοιπά θηράματα…

Τα αγριοκούνελα περιορίζονται σε κάποια νησιά, όπως π.χ. η Λήμνος, που αποτελούν πραγματική πληγή μια και αυξάνονται και πληθύνονται ανεξέλεγκτα. Το κυνηγετικό όπλο δεν μπορεί να ελέγξει τον πληθυσμό τους και αυτό αποδεικνύεται και από το πρόγραμμα «Αρτεμις». Παρά τη μεγάλη αναλογικά κάρπωση σε σχέση με τις συναντήσεις, τα αγριοκούνελα… δεν πτοούνται. Τη χρονιά 2005-2006 μπήκαν στην τσάντα 40.000 αγριοκούνελα.

Τα αγριοπερίστερα παρουσιάζουν περιορισμένο κυνηγετικό ενδιαφέρον και επομένως περιορισμένη κάρπωση.

Η καλύτερη χρονιά για την κάρπωση της νησιωτικής πέρδικας ήταν το 2003, οπότε θηρεύτηκαν περίπου 140.000 πουλιά. Εκτοτε, η «συγκομιδή» παρουσιάζει πτωτική τάση. Ομως και εδώ παρουσιάζεται ο περίφημος δεκαετής κύκλος…

Τα ορτύκια προσφέρονται για μεγάλη κάρπωση, αφού το ένα στα δύο που θα συναντήσει ο κυνηγός θα καταλήξει στην τσάντα του. Η ζήτηση και η κάρπωση παραμένουν σε σταθερά επίπεδα, κάτι που σημαίνει πως οι πληθυσμοί παρουσιάζουν αξιοσημείωτη σταθερότητα. Το ορτύκι πρέπει να… αγιοποιηθεί, κατά τα πρότυπα της… «αγίας τσίχλας» όπως την αποκαλούν χαϊδευτικά οι έμποροι.

Στις τσίχλες παρατηρείται σχετική σταθερότητα. Οταν έρχονται οι τσίχλες και όσο αυτές υπάρχουν, τόσο οι κυνηγοί εξορμούν. Μόλις χάνονται οι τσίχλες χάνονται και οι τσιχλοκυνηγοί. Η κάρπωση είναι σχετικά μικρή, αφού μόλις μια στις τέσσερις ευκαιρίες θα «καρποφορήσει» και ο κυνηγός θα βάλει το πουλί στην τσάντα. Η συνολική κάρπωση είναι εντυπωσιακή, ενώ καλύτερη χρονιά ήταν η κυνηγετική περίοδος 2004-2005.

Κείμενο: Νίκος Φωτακόπουλος

Το κατάλυμα του Σκύλου

Παρασκευή, Μάιος 21, 2010@ 7:42 ΜΜ
posted by Bounas Progress

 

Λέμε συχνά-και  είναι γεγονός-ότι η φύση είναι  το δεύτερο σπίτι του κυνηγού. Το δεύτερο. Το πρώτο είναι το …  κανονικό του σπίτι, στο οποίο περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και το έχει διαμορφώσει κατά τέτοιο τρόπο, ώστε η διαβίωσή του εκεί να είναι όσο το δυνατόν πιο άνετη και ασφαλής. Μα το ίδιο δεν ισχύει και για τον κυνηγετικό σκύλο, ο οποίος επίσης περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο κλουβί του.
Στην πραγματικότητα ο κυνηγετικός σκύλος περνάει  στον χώρο διαβίωσής του πολύ περισσότερο  χρόνο απ’ ότι ο ιδιοκτήτης του. Δεν βγαίνει να πάει στη δουλειά  του, δεν πηγαίνει για καφέ, ούτε σε ταβέρνες, ούτε σε σπίτια φίλων. Οι μόνες  φορές που εγκαταλείπει την οικία του είναι για βόλτα, για εκπαιδευτικό και για κυνήγι, πάντα με την συνοδεία, έτσι είναι το σωστό-του δίποδου προστάτη του.
Συνεπώς, η  διαμόρφωση του καταλύματος είναι  ένας καθοριστικός παράγοντας της ευζωίας και της υγείας του. Και όμως είναι αρκετά υποτιμημένος. Πολλές φορές, ακόμα και κυνηγοί, πραγματικά κυνόφιλοι, που έχουν ζώα υψηλής γενεαλογίας, που ταΐζουν τις καλύτερες ξηρές τροφές, που συνεργάζονται με τούς καλύτερους κτηνιάτρους, έχουν αμελήσει το κατάλυμα του σκύλου, περιορίζοντάς τον σε μια πρόχειρη κατασκευή. Αναλογιστείτε τι σημαίνει τι δικό σας σπίτι για σας. Είναι ο χώρος που μεγαλώνουν τα παιδιά σας, ή που μεγαλώσατε κι εσείς ο ίδιος. Έχετε φροντίσει για θέρμανση και κλιματισμό, για παροχή νερού, ρεύματος και για πολλές ακόμα ευκολίες, που κάνουν τη ζωή σας άνετη.
Ένας κυνηγός  θα έχει ανάγκη σκύλου για 30-40 χρόνια!!! Αν κατασκευάσει κάτι σωστά και έξυπνα, ακόμα κι αν δώσει κάτι παραπάνω, θα λύσει πολλά προβλήματα για  ένα μεγάλο, μα πάρα πολύ μεγάλο χρονικό  διάστημα, το κόστος επίλυσης των οποίων θα του βγάλει τα λεφτά της αρχικής ¨επένδυσης¨.
Συμπερασματικά  η φύση έχει προνοήσει όλα της  τα πλάσματα – που κινούνται ή  πετάνε – με το ταλέντο της φωλεοποίησης. Με μοναδική σοφία και με αλάνθαστη  τυχαιότητα, όπως λέει και ο Ελύτης, κατασκευάζουν χώρους κατάλληλους για διαμονή, επιβίωση και αναπαραγωγή. Αυτό τον ρόλο στην περίπτωση του κυνηγετικού σκύλου τον έχει αναλάβει ο άνθρωπος – ιδιοκτήτης. Η έξυπνη και αποτελεσματική διευθέτηση του ζητήματος, εγγυάται την σωματική και ψυχική υγεία του σκύλου.
 
 
Άρθρο απο' κυνηγεσία και κυνοφιλία'