Posts Tagged ‘μπεκάτσας’

CH.GR.IBER

Τετάρτη, Απρίλιος 22, 2015@ 8:59 ΠΜ
posted by

 

Σήμερα (20-4-15) δυστηχώς χάσαμε έναν μεγάλο σκύλο… Τον CH.GR. IBER. Ήρθε στα χέρια μας σε νεαρή ηλικία και από πολύ νωρίς έδειξε το κυνηγετικό του ταπεραμέντο. Στο κυνήγι ήταν πολύ δυνατός και σε κάθε έξοδο γινόταν όλο και καλύτερος. Μαζί του πάντα η KLARA… με την οποία είχαν πάρα πολλές εμπειρίες και στην οποία έδειχνε σεβασμό. Όταν έχασε την KLARA έγινε βασικός και ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ, σαν να ήθελε να μας πεί να μην στεναχωριόμαστε και ότι θα κυνηγάμε μαζί του το ίδιο πολύ καλά! Έτσι και έγινε, μας κέρδισε την εμπιστοσύνη πολύ γρήγορα. Μέσα από κυνηγετικούς αγώνες και από εκθέσεις μορφολογίας έγινε πρωταθλητής Ελλάδος, είχε πολλές διακρίσεις σε αγώνες μπεκάτσας, πέρδικας και ορτυκιού. Όσοι είχαν την τύχη να κυνηγήσουν μαζί του διέκριναν το κυνηγετικό του πάθος και τον πολύ καλό του χαρακτήρα.

Νιώθουμε ότι σου προσφέραμε απλόχερα ότι σου άξιζε και για αυτό μας πρόσφερες ως ανταμοιβή τόσο μοναδικές στιγμές. Να ξέρεις ότι θα είσαι βαθιά χαραγμένος στην μνήμη μας και σε κάθε κυνηγοτόπι θα έρχονται εικόνες που ζήσαμε μαζί σου.

Ορτύκια

Τετάρτη, Σεπτέμβριος 7, 2011@ 8:58 ΠΜ
posted by Bounas Progress

 

Για ορτύκια… ολοχρονίς!
Ανοιξε επιτέλους η κυνηγετική περίοδος για την ορεινή πέρδικα και
πολλοί από τους λάτρεις της φέρμας και των σκύλων έσπευσαν να
απολαύσουν τις μοναδικές εμπειρίες που προσφέρει το κυνήγι της. Αυτές
τις μέρες αναμένουμε επίσης και τις πρώτες αφίξεις της μπεκάτσας,
στους ελατιάδες και τα ταμπάνια…
 
 
Οσο περνάει ο καιρός είναι φανερό ότι το κυνήγι για τους κυνηγούς με
σκύλο φέρμας αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Πολλοί από αυτούς θα
εγκαταλείψουν το κυνήγι του «ταπεινού» ορτυκιού που τους κρατούσε
συντροφιά μέχρι τώρα και θα αναζητήσουν «υψηλότερους» στόχους και
μεγαλύτερες συγκινήσεις.
Οσοι όμως είναι πιστοί στο κυνήγι του ορτυκιού, γνωρίζουν ότι τώρα
ξεκινάει μια πολύ καλή περίοδος. Τώρα τα ορτυκοτόπια θα ξεκινήσουν να
αδειάζουν από τον πολύ κόσμο και όσοι απομείνουν θα μπορούν να
απολαύσουν τα ορτυκάκια με σχετική ηρεμία, χωρίς το άγχος και τη βιάση
των πρώτων ημερών.
Ισως αυτό που δεν γνωρίζουν πολλοί είναι ότι τα ορτύκια εξακολουθούν
να περνάνε από τα κυνηγοτόπια ακόμα και πολύ μετά τον Οκτώβριο. Παρόλο
που πολλοί μπορεί να «σνομπάρουν» τα ορτύκια για ευγενέστερα θηράματα,
αυτά μπορούν να μας χαρίσουν πολλές συγκινήσεις για αρκετό καιρό
ακόμα.
Το πρώτο που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας είναι ότι τα ορτύκια είναι τα
μόνα από τα ορνιθόμορφα που πραγματοποιούν αποδημίες. Λόγω της
κατασκευής τους αλλά και λόγω του αυξημένου βάρους που πρέπει να έχουν
(αφού αποθηκεύουν λίπος που τα τροφοδοτεί στο ταξίδι τους με την
απαραίτητη ενέργεια), αποφεύγουν με κάθε κόστος τις κακοκαιρίες,
ειδικά όταν έχουν να περάσουν πάνω από θαλάσσιες επιφάνειες. Αυτό έχει
ως αποτέλεσμα τα ορτύκια να πραγματοποιούν τα περάσματά τους πριν ή
μετά από μία κακοκαιρία. Ειδικά όταν η κακοκαιρία είναι παρατεταμένη
τα ορτύκια θα περάσουν μία – δύο μέρες πριν ή μετά απ αυτήν…
Κατά τις περιόδους αυτές που δεν μπορούν να διασχίσουν τη θάλασσα,
πολλές φορές μαζεύονται σε παραθαλάσσιες περιοχές της ηπειρωτικής
χώρας, περιμένοντας να καθαρίσει ο καιρός και να φυσήξει ο κατάλληλος
άνεμος. Η πράξη έχει δείξει ότι ιδανικότερος είναι ο βόρειος
βορειοανατολικός. Τα ορτύκια προτιμούν να ταξιδεύουν πάντα με το φως
του φεγγαριού, που τα καθοδηγεί στις μετακινήσεις τους. Αυτό έχει σαν
συνέπεια τα ορτύκια να ταξιδεύουν τις νύχτες που έχει φεγγάρι και να
αποφεύγουν το σκοτάδι. Εκμεταλλευόμενοι αυτήν τους την προτίμηση
πρέπει να προσαρμόσουμε και τις εξόδους μας ώστε να έχουμε την
πολυπόθητη συνάντηση μαζί τους.
Ομως, πρέπει να υπενθυμίσω, ότι πραγματευόμαστε μια περίοδο πολύ μετά
τα πρώτα μεγάλα περάσματα του Σεπτεμβρίου, που μπορεί να φτάσει ακόμα
και τα μέσα του Δεκέμβρη. Τα ορτύκια που περνάνε μέχρι και αυτές τις
ημερομηνίες, έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά που τα κάνουν να έχουν
κάπως διαφορετικές αντιδράσεις από τα γνωστά μας περασματιάρικα
ορτύκια.
Το πρώτο πράγμα που αλλάζει είναι η διάρκεια της νύχτας, η οποία τον
Οκτώβριο και πολύ περισσότερο τον Νοέμβριο έχει αυξηθεί κατά 2-3 ώρες,
με αποτέλεσμα τα πουλιά να προλαβαίνουν να ξεκουραστούν και να είναι
πολύ πιο κινητικά από τα σεπτεμβριάτικα. Ποδαρώνουν πολύ περισσότερο
και σηκώνονται ακόμα πιο δύσκολα, πλησιάζοντας τη συμπεριφορά των
ντοπιάρικων ορτυκιών.
Διαφορετικά περάσματα
Ενας ακόμα παράγοντας που βοηθάει τα ορτύκια να είναι πολύ πιο
κινητικά αυτή την περίοδο είναι και το γεγονός ότι ακολουθούν ένα
συγκεκριμένο «πρωτόκολλο» κατά την αποδημία τους. Πρώτα αποδημούν
κυρίως τα αρσενικά και τα ακολουθούν τα θηλυκά και έπειτα τα νεαρά
άτομα. Επειδή τα ενήλικα άτομα είναι αυτά που έχουν το χρονικό
περιθώριο να αποθηκεύσουν πρώτα μεγάλες ποσότητες λίπους για το
ταξίδι, είναι και αυτά που ταξιδεύουν πρώτα. Αυτά είναι που κάνουν και
τα μεγάλα περάσματα Σεπτεμβρίου Οκτωβρίου.
Μετά τις ημερομηνίες αυτές, τα ορτύκια που μας έρχονται είναι
μικρότερα σε ηλικία πουλιά, που δεν πρόλαβαν να μαζέψουν μεγάλα
αποθέματα λίπους, αφού και η τροφή δεν είναι τόσο άφθονη αυτή την
εποχή. Το αποτέλεσμα είναι αυτά τα ορτύκια να κάνουν το ταξίδι τους σε
μικρότερα κοπάδια, αλλά και με περισσότερες στάσεις για ξεκούραση και
ανεφοδιασμό. Ετσι, όσο περνάει ο καιρός δεν βλέπουμε αυτό που λέμε
στην αρχή ότι «είχε παντού ορτύκια», αλλά τα βρίσκουμε σε μικρότερες
ομάδες και πολύ τοπικά. Μπορεί να βρούμε δηλαδή 5-10 πουλιά σε ένα
σημείο και τα διπλανά βουνά να μην έχουν τίποτα.
Αυτή την περίοδο τα ορτύκια προτιμούν για τις στάσεις τους μέρη που
μπορούν να τους παρέχουν και τροφή, εκτός από την απαραίτητη
ξεκούραση. Δεν προτιμούν πια τόσο πολύ τα ξερά ακρωτήρια (στα νησιά
π.χ.), αλλά μπορεί να τα βρούμε αρκετά πιο μέσα, σε μέρη με χωράφια
και χόρτο όπου μπορούν να αναζητήσουν και τροφή. Γι αυτό και στα τέλη
του Οκτωβρίου μαζί με τις τσίχλες στο πέρασμα, μπορεί να σηκώσουμε και
ορτύκια.
Τα τελευταία ορτύκια της περιόδου είναι και αυτά που συνήθως λέμε
«τελευταίες γέννες». Τα πουλιά αυτά είναι εμφανώς μικρότερα σε
μέγεθος, έχουν πολύ λιγότερο λίπος, ποδαρώνουν πολύ και πετάνε πολύ
γρηγορότερα από τα συνηθισμένα. Πολλά από αυτά τα τελευταία μπορεί να
μείνουν και όλο τον χειμώνα στη χώρα μας, συνήθως σε ζευγάρια.
Συμπερασματικά το ορτύκι είναι ένα θήραμα που υπάρχει στην Ελλάδα κατά
το μεγαλύτερο μέρος της κυνηγετικής περιόδου. Με τη σωστή παρατήρηση
των καιρικών φαινομένων και του φεγγαριού μπορούμε να απολαμβάνουμε το
κυνήγι του μαζί με τους σκύλους μας, για περισσότερο χρόνο απ όσο
νομίζουν οι περισσότεροι…
 
Λεονάρδος Στεφάνου ,Δασοπόνος-Θηραματοπόνος

Το Μπεκατσοντούφεκο

Σάββατο, Ιανουάριος 22, 2011@ 7:50 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Στο κυνήγι της μπεκάτσας, η αντίδραση του κυνηγού την ώρα της
τουφεκιάς είναι τις περισσότερες φορές σχεδόν αστραπιαία! Δεν υπάρχουν
πολλά περιθώρια για σωστή σκόπευση και "παρακολούθηση" του στόχου όπως
συμβαίνει σε άλλα θηράματα. Επίσης ο στόχος είναι ορατός για πολύ λίγα
δευτερόλεπτα και σε πολύ μικρές αποστάσεις. Οι λόγοι είναι προφανείς
και σχετίζονται με την μορφολογία του βιότοπου που συνήθως την
κυνηγάμε, τα δάση με ψηλά δέντρα, τους πουρναρότοπους με θάμνους στο
ύψος του κεφαλιού μας, κλπ. Αυτές λοιπόν οι συνθήκες, επιβάλλουν ένα
τουφέκι που θα μας επιτρέψει την γρήγορη τουφεκιά, με την κατάλληλη
σύσφιξη της κάννης για σωστή διασπορά που χρειάζεται η "κοντή"
τουφεκιά.
Έτσι έχει καθιερωθεί άτυπα και η ονομασία "μπεκατσοτούφεκο" για το
τουφέκι που διαλέγουμε στο κυνήγι της μπεκάτσας. Το τουφέκι αυτό
πρέπει να έχει την τέλεια σχεδόν "εφαρμογή" του στις διαστάσεις του
σώματός μας. Είναι μια παράμετρος φυσικά που ισχύει για όλα τα
τουφέκια που κυνηγάμε, αλλά ειδικά στο κυνήγι της μπεκάτσας, δεν
επιτρέπεται καμία ολιγωρία επί του θέματος αυτού. Οι τουφεκιές είναι
λίγες, μία σε κάθε σήκωμα τις περισσότερες φορές και συνυπάρχει και η
μεγάλη αβεβαιότητα στο αν θα έχουμε δεύτερη ευκαιρία στο ίδιο θήραμα.
Εάν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία για την εφαρμογή του όπλου, μια
επίσκεψη σε ένα καλό οπλουργό θα μας λύσει τις απορίες και τα πιθανά
τα προβλήματα.

Το μπεκατσοτούφεκο πρέπει να είναι καλά ζυγισμένο και ελαφρύ για την
γρήγορη επώμιση και την τουφεκιά. Επίσης το μήκος της κάννης ή των
καννών δεν πρέπει να ξεπερνά τα 65 εκ/στά, μήκος που "υποστηρίζει" τις
πιο πάνω προϋποθέσεις, αλλά δίνει και την δυνατότητα στα φυσίγγια που
χρησιμοποιούμε να δίνουν την επιθυμητή κατανομή και διασπορά.

Τα δίκαννα στην περίπτωση αυτή μας δίνουν την δυνατότητα να ρίχνουμε
το ίδιο φυσίγγι που εμπιστευόμαστε σε δύο διαφορετικές κάννες σε
τσοκάρισμα (στένωση), ενώ τα αυτογεμή έχοντας μόνο μια επιλογή κάννης
πρέπει να χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά φυσίγγια για πρώτο και δεύτερο.
Οι κάννες, αν πρόκειται για δίκανο, έχουν οπωσδήποτε "ανοιχτά"
τσοκαρίσματα, η πρώτη βελτιωμένο κύλινδρο (****) και η δεύτερη
ντεμίτσοκ (***). Οι αποστάσεις του στόχου μας στο μπεκατσοκυνήγι, δεν
ξεπερνούν σχεδόν ποτέ τα 25-30 μέτρα και τις περισσότερες τις ρίχνουμε
πολύ πιο κοντά, σε ένα θήραμα που βλέπουμε φευγαλέα να ελίσσεται
ανάμεσα σε κλαδιά. Για τα αυτογεμή τα ανάλογα τσοκάκια είναι
απαραίτητα.

Τα φυσίγγια με μέγεθος 8 ή 9, είναι τα πλέον χρήσιμα στο
μπεκατσοκυνήγι, αν και πολλοί κυνηγοί προτιμούν και των 10.. Η γνώμη
μου είναι οτι τα 8άρια, έχουν την κατάλληλη "δύναμη" σε κινητική
ενέργεια να καταβάλλουν ένα σχετικά μεγάλο σε όγκο θήραμα και τον
αριθμό (πλήθος) που επιβάλλει μια τουφεκιά με σκόπευση αμφιλεγόμενης
ακριβείας, ώστε να υπάρχει ικανοποιητικός αριθμός σκαγίων στον στόχο.
Μερικοί κυνηγοί υποστηρίζουν οτι μεγαλύτερης διατομής σκάγια, 7άρια,
θα είναι πιο αποτελεσματικά στο δάσος, γιατί έχοντας μεγαλύτερο όγκο
διαπερνούν ή σπάνε τα μικροεμπόδια των κλαδιών ή φύλλων σπάζοντάς τα.
Η γνώμη μου είναι οτι τα σκάγια που συναντούν οποιοδήποτε έστω και
μικρού όγκου εμπόδιο στην πορεία τους, αλλάζουν κατεύθυνση και φυσικά
δεν κατευθύνονται στον στόχο, εκτός από τυχαία συνάντηση! Τα
μικρότερης διατομής, τα 10άρια ή ακόμα μικρότερης, λόγω μικρής
κινητικής ενέργειας (αν και έχουν μεγαλύτερο πλήθος) δεν είναι πάντα
ικανά να επιφέρουν καίριο πλήγμα σε θήραμα βάρους πάνω από 250 γρ. και
γι'αυτό οι τραυματισμοί και η ενδεχόμενη απώλεια ενός τραυματισμένου
θηράματος είναι πολύ πιθανά.

 

Ρυθμίσεις θήρας κυνηγετικής περιόδου 2010-2011

Παρασκευή, Αύγουστος 13, 2010@ 11:15 ΠΜ
posted by Bounas Progress

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΑΣΩΝ

ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΔΑΣΩΝ & Φ.Π.

Δ/ΝΣΗ ΑΙΣΘ. ΔΑΣΩΝ, ΔΡΥΜΩΝ ΚΑΙ ΘΗΡΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β’

Ταχ. Δ/νση : Χαλκοκονδύλη 31

Ταχ. Κωδ. : 101 64 ΑΘΗΝΑ

Πληροφ. : Ελ. Γιακουμή

Τηλέφωνο : 210 2124712

FAX. : 210 5242663

 

 ΑΘΗΝΑ

 

 Αρ. Πρωτ.:

 

 

ΠΡΟΣ : Πίνακα Αποδεκτών

 

ΚΟΙΝ.: ΥΠΕΚΑ

 1. Γραφ. Υπουργού

 2. Γραφ. Υφυπουργού

 3. Γραφ. Ειδ. Γραμματέα Δασών

 4. Γραφ. Γεν. Δ/ντή Δασών

 

 

Θέμα : Ρυθμίσεις θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2010 – 2011

 

 Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις του Ν.Δ 86/69 «περί δασικού κώδικα» (άρθρα 251, 258, 259 και 261), του Ν.Δ
996/71 (άρθρο 11), του Ν. 177/75 (άρθρα 7 και 8), του Ν. 2637/98 (άρθρα 57, 58 και 59) και της
414985/29-11-85 (ΦΕΚ 757/Β/18-12-85) κοινής απόφασης των Υφυπουργού Εθνικής
Οικονομίας και Αναπληρωτή Υπουργού Γεωργίας «Μέτρα διαχείρισης της άγριας
πτηνοπανίδας», όπως αυτή τροποποιήθηκε με τις υπ’ αριθ. 366599/16-12-96 (ΦΕΚ
1188/τ.Β/31-12-96), 294283/23-12-97 (ΦΕΚ 68/Β/4-2-98) και 87578/703/6-3-2007(ΦΕΚ
581/Β/23-4-2007) κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας.

2. Το άρθρο 255 του Ν.Δ. 86/69, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 57, παρ.4 του Ν.2637/98.

3. Τις διατάξεις του Ν. 3208/2003 «Προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, κατάρτιση
δασολογίου, ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί δασών και δασικών εν γένει εκτάσεων και
άλλες διατάξεις». (ΦΕΚ 303/Α/24-12-2003).

4. Την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης «για την διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού
περιβάλλοντος της Ευρώπης» όπως κυρώθηκε με το Ν. 1335/83 (ΦΕΚ 32/Α/13-3-83).

5. Την Διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ «για την προστασία των διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων και
υδροβιοτόπων», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 191/1974 (ΦΕΚ 350/Α/ 29-11-74).

6. Την Σύμβαση της Βόννης «για τη διατήρηση των αποδημητικών ειδών που ανήκουν στην άγρια
πανίδα», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 2719/99 (ΦΕΚ 106/Α/ 26-5-99).

7. Την Κοινοτική Οδηγία 79/409/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των άγριων πτηνών» καθώς και όλες τις
μετέπειτα σχετικές τροποποιήσεις της.

8. Την Κοινοτική Οδηγία 92/43/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της
άγριας πανίδας και χλωρίδας».

9. Τις 399/93, 540/93, 641/93, 1174/94, 1592/98, 590/98, 2580/00, 1047/01 και 2603/03
αποφάσεις του ΣτΕ.

10.Το Ν.3028/28-6-2002(ΦΕΚ 153/Α/2002) «για την προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της
πολιτιστικής κληρονομιάς».

11.Το άρθρο 90 του «Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα» που
κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Π.Δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98/Α/2005).

12. Το άρθρο 29Α του Ν. 1558/85 «Κυβέρνηση και Κυβερνητικά όργανα» που προστέθηκε με το

 άρθρο 27 του Ν. 2081/92 (ΦΕΚ 154/Α/ 10-9-92).

13. Τις διατάξεις του Π.Δ. 187/7-10-09 (Φ.Ε.Κ. 214/Α/7-10-2009) «Διορισμός Υπουργών και
Υφυπουργών» καθώς και το Π.Δ. 189/04.11.09 (ΦΕΚ 221/Α)

14. Την αριθ. 52167/22-12-2009 απόφαση (ΦΕΚ 2514/Β/22-12-2009) με θέμα «Ανάθεση
αρμοδιοτήτων του Πρωθυπουργού και της Υπουργού ΠΕΚΑ στους Υφυπουργούς ΠΕΚΑ.

15. Την αριθ. 23111/18-6-2010 ΚΥΑ (ΦΕΚ 855/Β/18-6-2010) Συγκρότηση Ενιαίου Διοικητικού
Τομέα με τίτλο «Ειδική Γραμματεία Δασών».

16. Την επικαιροποιημένη (Μάιος 2010) Έρευνα – Μελέτη που εκπονήθηκε από το Αριστοτέλειο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Α.Τ.Ε.Ι. Λαμίας – Παράρτημα Καρπενησίου με τον τίτλο « Η
επίδραση της θήρας στους πληθυσμούς των θηρευσίμων και μη ειδών, ο έλεγχος της

λαθροθηρίας και η διάρκεια των περιόδων θήρας. – Τεύχος Α. Επίδραση της χρονικής περιόδου
θήρας επί των θηρευσίμων και των απολύτως προστατευόμενων ειδών καθώς και η επίδραση
αυτής στους πληθυσμούς ενός εκάστου των θηρευσίμων ειδών στην Ελλάδα. – Τεύχος Β.
Δυνατότητα ελέγχου της λαθροθηρίας. – Τεύχος Γ. Συλλογή επιστημονικών και τεχνικών
δεδομένων που προσδιορίζουν σε κάθε περίπτωση την τυχόν επίδραση της κλιμακωτής λήξης
της θήρας στην προστασία των ειδών πτηνών που ενδέχεται να επηρεάζεται από την εν λόγω
κλιμάκωση» που εκπονήθηκε από τους καθηγητές Παπαγεωργίου Ν., Βλάχο Χρ., Θωμαΐδη Χρ.
και λοιπούς εξειδικευμένους επιστήμονες, Αθήνα – Μάιος 2010.

17.α) Το περιεχόμενο της από Σεπτέμβριο 2007 ειδικής Μελέτης του Επίκουρου Καθηγητή
Θηραματοπονίας κου Θωμαΐδη Χρήστου του Τμήματος Δασοπονίας & Διαχείρισης Φυσικού
Περιβάλλοντος του Τ.Ε.Ι. Λαμίας, με θέμα «Διαχείριση της θηραματοπανίδας μετά τις
πυρκαγιές», όπως αυτή συμπληρώθηκε στη συνέχεια και η οποία προκειμένου να εξασφαλίσει
την οικολογική ισορροπία των ειδών της άγριας πανίδας, εξετάζει: 1) τη διατάραξη των
οικοσυστημάτων λόγω των πυρκαγιών, 2) την πιθανή μείωση του πληθυσμού της
θηραματοπανίδας, 3) την ενδεχόμενη αναστάτωση των θηρεύσιμων ειδών και την πιθανή
δυσμενή κατάσταση των ειδών από τη συρρίκνωση των ενδιαιτημάτων τους, 4) τη δυνατότητα
αποκατάστασης της βιολογικής ισορροπίας, 5) την κυνηγετική πίεση πριν τη φωτιά καθώς και τη
σχετική πρόβλεψη για την μετάθεση της κυνηγετικής πίεσης μετά τη φωτιά, 6) τα βιολογικά
χαρακτηριστικά των θηραμάτων που ενδιαιτούνταν στις καμένες εκτάσεις, 7) τη δυνατότητα
ανάκαμψης του κάθε καμένου βιοτόπου συνεκτιμώντας και πλήθος εδαφολογικών δεδομένων.

 β) Το περιεχόμενο της από 16 Νοεμβρίου 2009 Τεχνικής Έκθεσης που αφορά τη διαχείριση της
θήρας μετά την πυρκαγιά στη Β.Α. Αττική, των ειδικών επιστημόνων κ.κ. Χατζηνίκου Ε., Αλεξίου
Ε., Δεδουσοπούλου Ε. και Κιούση Δ.

18. Το από 5/8/2010 ενημερωτικό σημείωμα του τμήματος Β’ της Δ/νσης Αισθητικών Δασών,
Δρυμών και Θήρας, το οποίο διαμορφώθηκε με βάση:

 α) Τις μελέτες για τον «Προσδιορισμό της φαινολογίας της μετανάστευσης των θηρεύσιμων
υδρόβιων πουλιών» (2008) και την «Επίδραση της θήρας στα θηρεύσιμα υδρόβια είδη της
ορνιθοπανίδας» (2009), τις οποίες η Υπηρεσία μας ανέθεσε στο ΕΘΙΑΓΕ/Ινστιτούτο
Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης.

 β) Τις προτάσεις των δασικών υπηρεσιών

 γ) Τις προτάσεις της Κ.Σ.Ε., οι οποίες υποβλήθηκαν με το αριθ. έγγραφό της

 δ) Τις προτάσεις της Π.Ε.Β.Ε.Κ.Ε

ε) Τις προτάσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, Καλλιστώ,
ANIMA, Ελληνική Εταιρία Προστασία της Φύσης, Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών
Οργανώσεων και του Αρκτούρου

στ) Τις διαθέσιμες έγκυρες πληροφορίες, επιστημονικά στοιχεία και μελέτες, αποτελέσματα
προγραμμάτων κ.α. σχετικά με το καθεστώς διαχείρισης των αναφερομένων στον πίνακα
θηρεύσιμων ειδών, ιδιαίτερα τα δεδομένα της Επιστημονικής Βάσης ORNIS καθώς και του
΄΄key concepts of article 7 (4) of Directive 79/409/EEC΄΄ του Απριλίου 2007.

ζ) Την ανάγκη διατήρησης των πληθυσμών όλων των ειδών της άγριας πανίδας σε
ικανοποιητικά επίπεδα, ώστε να ανταποκρίνονται στις οικολογικές, επιστημονικές και
μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβανομένων υπόψη των οικονομικών και ψυχαγωγικών
αναγκών.

19. Την επιστολή JURM (2003) 8249MK/13.11.2003 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το
Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την οποία παραιτείται από την προσφυγή κατά της
Ελληνικής Δημοκρατίας (υπόθεση C-167/03) λόγω συμμόρφωσης της Ελληνικής Νομοθεσίας με
τις διατάξεις του άρθρου 7 παρ. 4 της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ.

20. Τη διαταγή του Προέδρου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 14-01-2004 περί
διαγραφής της υπόθεσης C-167/03.

 21. Την αρ. πρ. 97734/4284/14.08.07 (Φ.Ε.Κ. 1657/Β/21.08.07) απόφασή μας «Τροποποίηση
ρυθμίσεων θήρας».

22. Τις αποφάσεις απαγόρευσης θήρας λόγω πυρκαγιών στις διάφορες περιοχές της Ελληνικής
Επικράτειας που εκδίδονται από τις αρμόδιες περιφερειακές δασικές υπηρεσίες.

 

 

 Α Π Ο Φ Α Σ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε

 

Α΄.

1. Καθορίζουμε την διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου για το κυνηγετικό έτος 2009 – 2010
από 20 Αυγούστου 2010 μέχρι 28 Φεβρουαρίου 2011.

2. Κατ’ εξαίρεση της παραπάνω παραγράφου, επιτρέπουμε τη θήρα του αγριοκούνελου
(Oryctolagus cuniculus) μέχρι την 10 Μαρτίου 2011.

3. Τα επιτρεπόμενα να κυνηγηθούν είδη, η χρονική περίοδος και οι μέρες κυνηγίου τους,
καθώς και ο μέγιστος αριθμός θηραμάτων κατά είδος, που επιτρέπεται να θηρεύει ο κάθε κυνηγός
στην ημερήσια έξοδό του, αναφέρονται στο συνημμένο «ΠΙΝΑΚΑ ΘΗΡΕΥΣΙΜΩΝ ΕΙΔΩΝ».

4. Απαγορεύουμε το κυνήγι της μπεκάτσας (Scolopax rusticola) στο καρτέρι, το πρωί και το
βράδυ.

5. Περιορίζουμε την χρησιμοποίηση σκύλων δίωξης για άσκηση κυνηγίου από 15.09.2010
μέχρι και 20.01.2011 σε τρεις (3) ημέρες την εβδομάδα (Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή), δηλαδή
μόνο τις ημέρες κατά τις οποίες επιτρέπεται αντιστοίχως, το κυνήγι του Λαγού (Lepus europaeus)
και του Αγριόχοιρου (Sus scrofa).

6. Επιτρέπουμε το κυνήγι αγριόχοιρου (Sus scrofa) σε ομάδες μέχρι δέκα (10) κυνηγών, με
δικαίωμα θήρευσης μέχρι τεσσάρων (4) ατόμων κατά ομάδα και ημερήσια έξοδο. Εξαιρείται η
περιοχή της Πελοποννήσου για την οποία περιορίζεται το κυνήγι έως την 31.12.2010 και ο
επιτρεπόμενος αριθμός θηρευομένων ατόμων επίσης περιορίζεται σε δύο (2) άτομα. Για λόγους
προστασίας της φυσικής παραγωγής του αγριόχοιρου, απαγορεύεται το κυνήγι σε όλη τη χώρα του
νεαρού αγριόχοιρου όσο αυτός φέρει τις χαρακτηριστικές ραβδώσεις στο σώμα του, καθώς και τις
χοιρομητέρες αυτών. Επίσης απαγορεύεται το κυνήγι αγριόχοιρου στη νήσο Εύβοια.

7. Για όσα είδη πουλιών δεν αναφέρονται στην παρούσα απαγορεύεται το κυνήγι τους,
σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2, 3 και 4 της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ.

8. Επιτρέπουμε το κυνήγι της αλεπούς (Vulpes vulpes) από 15.09.2010 μέχρι και
20.01.2011 με την χρησιμοποίηση κυνηγετικού όπλου και σκύλου δίωξης και από 21.01.2011
μέχρι και 28.02.2011 χωρίς σκύλο δίωξης. Στους νομούς που έχουν χαρακτηρισθεί ως
αρουραιόπληκτοι το κυνήγι της αλεπούς (Vulpes vulpes) απαγορεύεται.

9. Επιτρέπουμε το κυνήγι του πετροκούναβου (Martes foina) από 15.09.2010 μέχρι και
20.01.2011 με την χρησιμοποίηση κυνηγετικού όπλου και σκύλου δίωξης και από 21.01.2011
μέχρι και 28.02.2011 χωρίς σκύλο δίωξης.

 Διευκρινίζουμε ότι η χρησιμοποίηση σκύλου δίωξης στο κυνήγι της αλεπούς και του
πετροκούναβου υπόκειται στους περιορισμούς της παραγράφου (5) κεφαλαίου Α΄ της παρούσης.

10. Το κυνήγι του φασιανού (Phasianus colchicus) απαγορεύεται στις νήσους Λήμνου,
Σάμου και Αγ. Ευστράτιου.

11. Παρατείνουμε την ισχύ της παραγράφου (Α) της αρ. πρωτ. 97734/4284/14.08.07 (Φ.Ε.Κ.
1657/Β/21.08.07) απόφασής μας «Τροποποίηση ρυθμίσεων θήρας», από 20.08.10 έως 14.09.10.

 

Β΄.

1. Απαγορεύουμε το κυνήγι:

1.1. Στα μόνιμα καταφύγια άγριας ζωής

1.2. Στα εκτροφεία θηραμάτων

1.3. Στις περιοχές όπου ισχύουν απαγορεύσεις θήρας ορισμένης χρονικής διάρκειας

1.4. Στους πυρήνες των Εθνικών Δρυμών

1.5. Σε ζώνη πλάτους πεντακοσίων (500) μέτρων κατά μήκος της χερσαίας μεθοριακής
γραμμής

1.6. Σε θαλάσσια ζώνη πλάτους τριακοσίων (300) μέτρων από τις ακτές

1.7. Σε όλες τις περιοχές όπου ισχύουν ειδικοί περιορισμοί θήρας σύμφωνα με το άρθρο
6 της 414985/29.11.85 (Φ.Ε.Κ. 757/Β/18.12.85) Κοινής Υπουργικής Απόφασης

1.8. Στις περιοχές για τις οποίες έχουν εκδοθεί Δασικές Απαγορευτικές Αποφάσεις
Κυνηγίου, λόγω πυρκαγιών, όπως αναφέρεται στο σημείο 22 του προοιμίου της παρούσας και
σε όσες περιοχές έχουν εκδοθεί και ισχύουν ή πρόκειται να εκδοθούν σχετικές αποφάσεις.

1.9. Στους αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικούς τόπους και μνημεία χωρίς προηγούμενη
άδεια του Υπουργού Πολιτισμού.

2. Απαγορεύουμε την αγοραπωλησία όλων των ειδών θηραμάτων, εκτός εκείνων τα οποία
προέρχονται από εκτροφεία (δημόσια ή ιδιωτικά), από τις ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές ή από
το εξωτερικό, εφόσον έχουν τηρηθεί οι νόμιμες διαδικασίες απόκτησής τους.

3. Επιτρέπεται – κατ’ εξαίρεση – για την τρέχουσα κυνηγετική περίοδο η αγοραπωλησία του
αγριοκούνελου στις νήσους Λήμνο & Θηρασιά, όπου οι υπερπληθυσμοί έχουν διαταράξει το
οικοσύστημα και έχουν δημιουργήσει ήδη σοβαρά προβλήματα και καταστροφές στις γεωργικές
εκμεταλλεύσεις.

Οι υπερπληθυσμοί και οι ζημιές πιστοποιούνται από επιτροπή αποτελούμενη από
εκπροσώπους της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης, της Διεύθυνσης Δασών, της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης και της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών.

Η σύσταση της επιτροπής και η έγκριση αγοραπωλησίας γίνεται με απόφαση του Γενικού
Γραμματέα της Περιφέρειας μετά από εισήγηση της αρμόδιας δασικής αρχής.

4. Η εκγύμναση των κυνηγετικών επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο στους περιορισμένους
χώρους εκγύμνασης που καθορίζονται από τις δασικές αρχές και απαγορεύεται οπουδήποτε
αλλού.

 

 

Γ΄. Κατά τη διάρκεια κυνηγίου αγριογούρουνου, λαγού, μπεκάτσας και ορτυκιού, οι κυνηγοί
υποχρεούνται να φέρουν στον κορμό του σώματός τους ένδυμα φωσφορίζοντος χρώματος
πορτοκαλί (αποκλειόμενης απλής λωρίδας), ορατό από κάθε οπτική πλευρά, προς αποφυγή

ατυχημάτων.

Δ΄. Από τις διατάξεις αυτής της απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού
προϋπολογισμού.

 

Η απόφαση αυτή να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

 

 

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ

 

Πίνακας Διανομής

 

Για ενέργεια

1. Εθνικό Τυπογραφείο (για τη δημοσίευση), Καποδιστρίου 34 – 104 32 Αθήνα

2. Περιφέρειες του Κράτους – Γενικές Διευθύνσεις Περιφερειών

 Διευθύνσεις Δασών Περιφέρειας

3. Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος

4. Κυνηγετικές Ομοσπονδίες

 

 

Για κοινοποίηση

1. Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Γεν. Διεύθυνση ΧΙ

2. Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Φ.Π. – Κέντρο Δασοπροστασίας (1591)

 

ΠΙΝΑΚΑΣ

 ΘΗΡΕΥΣΙΜΩΝ ΕΙΔΩΝ

επισυνάπτεται στην υπ’ αριθμ.………………….………. απόφαση

«Ρυθμίσεις θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2010 – 2011»

 

 

Α/Α

ΕΙΔΟΣ

ΖΩΝΕΣ *

ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΗΜΕΡΕΣ

ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟΣ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΤΟΜΩΝ ΑΝΑ
ΚΥΝΗΓΟ/ΕΞΟΔΟ

 

ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ:

 

1.**

Αγριοκούνελο (Oryctolagus
cuniculus)

20/8 . 14/9

15/9 – 10/3

Όλες

Χωρίς περιορισμό

2.

Λαγός ( Lepus europaeus)

15/9 – 10/1

Τετ.Σαβ.Κυρ

Ένα (1)

3. ***

Αγριόχοιρος (Sus scrofa)

15/9 – 20/1

Τετ.Σαβ.Κυρ

Τέσσερα (4) κατά ομάδα.

4.

Αλεπού (Vulpes vulpes)

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

5.

Πετροκούναβο (Martes foina)

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

 

ΠΟΥΛΙΑ

 

 

 

α) Δενδρόβια, εδαφόβια κ.α.

 

 

1.

Σιταρήθρα (Alauda arvensis)

20/8 – 14/9

15/9 – 10/2

Όλες

Δέκα (10)

2.

Φάσα (Columba palumbus)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

3.

Αγριοπερίστερο (Columba livia)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

4.

Ορτύκι (Coturnix coturnix)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Δώδεκα (12)

5.

Τρυγόνι (Streptopelia turtur)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Δώδεκα (12)

6.

Τσίχλα (Turdus philomelos)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Είκοσι πέντε (25)

(Συνολικά

από όλα τα είδη)

7.

Δενδρότσιχλα (Turdus viscivorus)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

8.

Κοκκινότσιχλα (Turdus iliacus)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

9.

Γερακότσιχλα (Turdus pilaris)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

10.

Κότσυφας (Turdus merula)

20/8 – 14/9

15/9 – 20/2

Όλες

11.

Καρακάξα (Pica pica)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

12.

Κάργια (Corvus monedula)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

13.

Κουρούνα (Corvus corone)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

14.

Ψαρόνι (Sturnus vulgaris)

20/8 – 14/9

15/9 – 28/2

Όλες

Χωρίς περιορισμό

15.

Μπεκάτσα (Scolopax rusticola)

15/9 – 28/2

Όλες

Δέκα (10)

16.****

Φασιανός (Phasianus colchicus)

15/9 – 31/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Ένα (1)

17.

Πετροπέρδικα (Alectoris graeca)

1/10 – 15/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Δύο (2)

18.*****

Νησιώτικη Πέρδικα (Alectoris
chukar)

1/10 – 15/12

Τετ.Σαβ.Κυρ

Τέσσερα (4)

 

 

 

ΠΟΥΛΙΑ:

 

 

 

β) Υδρόβια και παρυδάτια

 

 

 

1.

Σφυριχτάρι (Anas penelope)

15/9 – 10/2

Όλες

Δώδεκα (12)

[Συνολικά

από όλα τα είδη]

2.

Κιρκίρι (Anas crecca)

15/9 – 31/1

Όλες

3.

Πρασινοκέφαλη (Anas
platyrhynchos)

15/9 – 31/1

Όλες

4.

Σουβλόπαπια (Anas acuta)

15/9 – 10/2

Όλες

5.

Σαρσέλα (Anas querquedula)

15/9 – 10/2

Όλες

6.

Χουλιαρόπαπια ( Anas clypeata)

15/9 – 10/2

Όλες

7.

Κυνηγόπαπια (Aythya ferina)

15/9 – 31/1

Όλες

8.

Τσικνόπαπια (Aythya fuligula)

15/9 – 10/2

Όλες

9.

Φαλαρίδα (Fulica atra)

15/9 – 10/2

Όλες

10.

Φλυαρόπαπια (Anas strepera)

15/9 – 31/1

Όλες

11.

Ασπρομετωπόχηνα (Anser albifrons)

15/9 – 10/2

Όλες

12.

Νερόκοτα (Gallinula chloropus)

15/9 – 10/2

Όλες

Δέκα (10)

13.

Μπεκατσίνι (Gallinago gallinago)

 

15/9 – 10/2

 Όλες

Δέκα (10)

14.

Καλημάνα (Vanellus vanellus)

15/9 – 31/1

Όλες

Δέκα (10)

 

* Περιοχές της χώρας οι οποίες είχαν χαρακτηρισθεί «ως ζώνες διάβασης των αποδημητικών πουλιών» με

αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας μέχρι την 18.12.1985, καθώς και με την ανωτέρω (21) σχετική.

** Από 1/3 – 10/3 μόνο σε νησιά που υπάρχει αγριοκούνελο χωρίς συνοδεία σκύλου.

*** Εξαιρείται η περιοχή της Πελοποννήσου για την οποία περιορίζεται το κυνήγι έως 31.12.2010 και ο επιτρεπόμενος
αριθμός θηρευομένων ατόμων επίσης περιορίζεται σε δύο (2) άτομα. Απαγορεύεται το κυνήγι του αγριόχοιρου
στην Εύβοια.

**** Οι εξαιρέσεις του κυνηγίου του Φασιανού καθορίζονται στο Κεφάλαιο Α΄, παρ. 10.

***** Εκτός από την περιοχή της Α΄Κ.Ο. Κρήτης και Δωδεκανήσου και Β΄Κ.Ο. Αρχιπελάγους όπου η κυνηγετική περίοδος
ορίζεται από 15/9 έως 30/11

Στατιστικά του ‘ Αρτεμις ‘

Σάββατο, Ιούλιος 3, 2010@ 9:04 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Με την παρουσία εκπροσώπων κυνηγετικών οργανώσεων από τις περισσότερες μεσογειακές χώρες έγινε η παρουσίαση των αποτελεσμάτων του επιστημονικού ερευνητικού προγράμματος «Αρτεμις». Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν ήταν το αποτέλεσμα 15 χρόνων λειτουργίας του «Αρτεμις» που χρηματοδοτείται αποκλειστικά από την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος με χρήματα των Ελλήνων κυνηγών. Οι δυνατότητες του προγράμματος είναι πραγματικά απεριόριστες… Μπορούν να προσφέρουν τα μέγιστα στην έρευνα της βιολογίας των θηραμάτων, στην έρευνα για το κυνηγετικό ενδιαφέρον και την κάρπωση, αλλά και οικονομικά στοιχεία σχετικά με την κυνηγετική δραστηριότητα, τον κυνηγετικό τουρισμό κλπ.

Στο σημερινό τεύχος θα δούμε κάποια στοιχεία από αυτά που παρουσίασαν οι υπεύθυνοι του προγράμματος Δρ. Χρήστος Θωμαΐδης (…) και ο Δασολόγος Μηχανολόγος Φάνης Καραμπατζάκης.
Το «Αρτεμις» μετράει την κυνηγετική εμπειρία με βάση τη χρονολογία έκδοσης της πρώτης άδειας. Δηλαδή, ένας κυνηγός που κυνηγάει π.χ. 20 χρόνια θεωρείται πιο έμπειρος από κάποιον που κυνηγάει 10. Ομως πέρα από την εμπειρία καταγράφεται και το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυνηγετικής κοινότητας (κατά τη γνώμη του γράφοντος) που είναι το… δημογραφικό.

Χαρακτηριστικό του προβλήματος είναι η θεαματική πτώση στην έκδοση των κυνηγετικών αδειών κατά την τελευταία 20ετία. Τη δεκαετία του 1980 εκδίδονταν 345.000 κυνηγετικές άδειες, ενώ σήμερα έχουν πέσει στις 230.000. Από τους εν ενεργεία κυνηγούς οι περισσότεροι έχουν βγάλει για πρώτη φορά άδεια τη δεκαετία 1981-1990. Την επόμενη όμως δεκαετία, δηλαδή ανάμεσα στο 1991 και το 2000, μπήκαν στην κυνηγετική δραστηριότητα λιγότεροι από τους μισούς κυνηγούς σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία. Εκτοτε η πτώση συνεχίζεται σταθερά… Δυστυχώς η αντικυνηγετική προπαγάνδα έχει κάνει τη δουλειά της αποτρέποντας τους νέους να ασχοληθούν με το… «δολοφονικό κυνήγι», στρέφοντάς τους σε άλλες «πολιτικά ορθές» δραστηριότητες όπως είναι το internet, το ποδόσφαιρο κλπ. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον ότι ακόμα και τα παιδιά των κυνηγών σε πολύ μικρό, σχετικά, ποσοστό γίνονται κυνηγοί.

Δυστυχώς, οι προοπτικές είναι ακόμα πιο δυσάρεστες, με δεδομένη την οικονομική κρίση που έχει πλήξει την ελληνική κοινωνία. Την επόμενη σεζόν αναμένεται σημαντική πτώση στην έκδοση των κυνηγετικών αδειών και αυτό θα είναι ένα ακόμα χτύπημα στην ευρωστία των Κυνηγετικών Συλλόγων, των επιχειρήσεων κυνηγετικών ειδών κ.ο.κ. Αυτό βέβαια δεν είναι διαπίστωση του «Αρτεμις», αλλά όσων αντιλαμβάνονται τι σημαίνει οικονομική κρίση…

Στο ζενίθ ο αγριόχοιρος

Γουρούνια! Πολλά γουρούνια! Η αύξηση του πληθυσμού τους επιβεβαιώνεται και από το πρόγραμμα «Αρτεμις». Ενδεικτικός είναι ο… ενθουσιώδης τρόπος με τον οποίο καταγράφεται αυτή η διαπίστωση και ο τρόπος με το οποίο παρουσιάστηκε: «Ραγδαία είναι και η αυξητική τάση της εθνικής ετήσιας κάρπωσης, γεγονός που σηματοδοτεί ανάλογη αυξητική τάση και στον πληθυσμό, ιδιαίτερα μετά το 2001 που άρχισε και η εντονότερη θηροφύλαξη λόγω της λειτουργίας της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής».

Μέσα σε μια δεκαετία η κάρπωση υπερδιπλασιάστηκε και όπως θα δείτε στο σχετικό γράφημα έφτασε και ξεπέρασε τα 250.000 ζώα. Αυτή η εξέλιξη σαφώς έχει και παραμέτρους οι οποίες δεν καταμετρώνται από το «Αρτεμις», τουλάχιστον προς το παρόν. Ενα κέρδος πέρα από τη μεγάλη κάρπωση, είναι και η μείωση της πίεσης στα άλλα θηράματα και ειδικότερα στον λαγό. Η στροφή αρκετών κυνηγών στο γουρουνοκυνήγι ωφέλησε τον λαγό, που δείχνει και αυτός αυξητικές τάσεις.

Βεβαίως θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η αύξηση του πληθυσμού του αγριόχοιρου οφείλετε και στην… μπασταρδοποίησή του με ήμερους αγριόχοιρους. Δυστυχώς μεγάλο πλέον μέρος του πληθυσμού των αγριόχοιρων ανήκει στο συμπαθές είδος των ημιάγριων, που το χαρακτηριστικό τους είναι η ευκολία στην αναπαραγωγή και οι μεγάλες σε αριθμό γέννες. Ομως γι' αυτό το μεγάλο θέμα θα τα πούμε άλλη φορά…

Ο «κύκλος» της πέρδικας

Επιβεβαιώνεται και από το ερευνητικό πρόγραμμα «Αρτεμις» η τάση που υπάρχει σε αυτό το είδος, για ανώτατο και κατώτερο πληθυσμιακό επίπεδο μέσα σε έναν δεκαετή κύκλο. Σύμφωνα με το αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν, τη διετία '95-'96 θηρεύτηκαν οι περισσότερες πέρδικες, ενώ ακολούθησε πτωτική τάση μέχρι τη διετία 2003-2004, οπότε η κάρπωση ανεβαίνει και πάλι σε μεγάλα επίπεδα. Βέβαια, η κάρπωση είναι αποτέλεσμα της κυνηγετικής ευκαιρίας, οπότε το συμπέρασμα βγαίνει εύκολα. Οταν υπάρχουν θηράματα, υπάρχει και ανάλογη κάρπωση. Και στα πολλά και στα λίγα!

Επίσης, πρέπει να σημειώσουμε ότι από την περίοδο 2007-2008 μετατοπίστηκε η κυνηγετική περίοδος του κυνηγίου της ορεινής πέρδικας και από 15 Σεπτεμβρίου που ήταν η έναρξη μεταφέρθηκε στην 1η Οκτωβρίου. Αντίστοιχα η λήξη από 30 Νοεμβρίου πήγε στις 15 Δεκεμβρίου. Αυτή η μετατόπιση μείωσε την πίεση στην πέρδικα, αφού πολλοί κυνηγοί στρέφονται στο κυνήγι της μπεκάτσας, ενώ παράλληλα οι καιρικές συνθήκες του χειμώνα αποθαρρύνουν αρκετούς από το να ανέβουν στα βουνά.

Την επόμενη χρονιά επί «υφυπουργίας» Κιλτίδη μειώθηκε και το όριο κάρπωσης, από τέσσερα σε δύο πουλιά.

Στην έρευνα του «Αρτεμις» ως περδικοκυνηγοί υπολογίζονται όσοι θήρευσαν τουλάχιστον μία πέρδικα σε μια κυνηγετική περίοδο.

Η μέση κάρπωση των περδικοκυνηγών είναι τέσσερα πουλιά ανά έτος και αυτός ο αριθμός παραμένει σταθερός ολόκληρη την 15ετία της έρευνας. Ομως, μειώνεται ο αριθμός των περδικοκυνηγών. Το ανώτερο επίπεδο παρατηρείται την περίοδο 1995-1996 με ποσοστό 33% επί του συνόλου των κυνηγών, ενώ το κατώτερο, που είναι 20%, την περίοδο 2008-2009. Αυτή η τάση επηρεάζει και τη συνολική κάρπωση και βέβαια αποτυπώνεται στον συνολικό αριθμό της κάρπωσης. Το 1996 θηρεύτηκαν 320.000 ορεινές πέρδικες, ενώ το 2008 λιγότερες από τις μισές. Μόλις 150.000 πουλιά…

Μπεκάτσες σε μετακίνηση…

Η μπεκάτσα παρουσιάζει επίσης τον κυκλικό βιολογικό κύκλο και περίπου κάθε δέκα χρόνια έχει ένα ανώτατο και κατώτατο σημείο. Τα αποτελέσματα του «Αρτεμις» αποδεικνύουν ότι η κάρπωση ακολουθεί τη διακύμανση του πληθυσμού και σε καμιά περίπτωση το κυνήγι δεν επηρεάζει τον πληθυσμό του είδους.

Οι καλύτερες χρονιές από πλευράς κάρπωσης ήταν το 1999-2000 και το 2007-2008 οπότε η κάρπωση έφτασε το ανώτατο επίπεδο που ήταν 12 πουλιά (μέσος όρος) επί του συνόλου των μπεκατσοκυνηγών. Η χειρότερη χρονιά ήταν το 2002-2003, οπότε η μέση κάρπωση έπεσε στα 5 πουλιά ανά μπεκατσοκυνηγό.

Ενδιαφέρον είναι και το γεγονός ότι στο σύνολο των κυνηγών ο ένας στους δύο θηρεύει τουλάχιστον μια μπεκάτσα μέσα στην κυνηγετική σεζόν.

Να σημειώσουμε επίσης ότι ο κυνηγός φονεύει μια στις τρεις από αυτές που συναντάει, ενώ βάζει στην τσάντα ένα πουλί ανά δύο εξορμήσεις.

Πέρα από τα προαναφερθέντα αριθμητικά στοιχεία μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι δυνατότητες που δίνει το «Αρτεμις» στην παρακολούθηση των μετατοπίσεων και της μετανάστευσης της μπεκάτσας. Ενδεικτικό ήταν το γράφημα που μας παρουσίασε ο δρ. Χρήστος Θωμαΐδης, παρουσιάζοντας τις μετατοπίσεις της μπεκάτσας το δεκαήμερο 21 έως 31 Οκτωβρίου 2007. Οι μπεκάτσες, σύμφωνα με το γράφημα, μετακινούνταν από τους νομούς Δράμας, Σερρών, Θεσσαλονίκης κλπ. προς Λέσβο, Χίο και Μικρά Ασία. Και ας περιμέναμε εμείς οι νότιοι πώς και πώς…

Η αύξηση του λαγού

Ιδού το εθνικό μας θήραμα! Το 25-30% των κυνηγών θηρεύει δύο λαγούς ανά έτος, ενώ η εθνική μας κάρπωση φτάνει τα 240.000 ζώα. Η χαμηλότερη περίοδος ήταν το 1998-1999 με μόλις 100.000 λαγούς. Ηταν η χρονιά (αν δεν κάνω λάθος) που είχε εμφανιστεί η αιμορραγική νόσος. Ηταν όμως και η χρονιά που δημιουργήθηκε και η Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή. Από εκείνη τη χρονιά ο λαγός αυξάνεται και πληθύνεται. Αναμφίβολα η Θηροφυλακή συνέβαλε τα μέγιστα στην αύξηση των λαγών, μια και η νυκτερινή λαθροθηρία ήταν μια μάστιγα για το δημοφιλές θήραμα. Δυστυχώς αυτού του είδους η λαθροθηρία εξακολουθεί να υπάρχει έστω και σημαντικά μειωμένη. Οι αναγνώστες που διάβασαν το προηγούμενο τεύχος με το ρεπορτάζ της καταδίκης του δολοφόνου νυκτολαθροθήρα, μπορούν να κατανοήσουν πόσο μεγάλη πληγή είναι αυτού του είδους η λαθροθηρία.

Κατά το «Αρτεμις», το 40% των Ελλήνων κυνηγών έχει θηρεύσει έναν λαγό ανά έτος, ενώ το 20% των κυνηγετικών εξορμήσεων γίνεται αποκλειστικά για κυνήγι λαγού.

Τα λοιπά θηράματα…

Τα αγριοκούνελα περιορίζονται σε κάποια νησιά, όπως π.χ. η Λήμνος, που αποτελούν πραγματική πληγή μια και αυξάνονται και πληθύνονται ανεξέλεγκτα. Το κυνηγετικό όπλο δεν μπορεί να ελέγξει τον πληθυσμό τους και αυτό αποδεικνύεται και από το πρόγραμμα «Αρτεμις». Παρά τη μεγάλη αναλογικά κάρπωση σε σχέση με τις συναντήσεις, τα αγριοκούνελα… δεν πτοούνται. Τη χρονιά 2005-2006 μπήκαν στην τσάντα 40.000 αγριοκούνελα.

Τα αγριοπερίστερα παρουσιάζουν περιορισμένο κυνηγετικό ενδιαφέρον και επομένως περιορισμένη κάρπωση.

Η καλύτερη χρονιά για την κάρπωση της νησιωτικής πέρδικας ήταν το 2003, οπότε θηρεύτηκαν περίπου 140.000 πουλιά. Εκτοτε, η «συγκομιδή» παρουσιάζει πτωτική τάση. Ομως και εδώ παρουσιάζεται ο περίφημος δεκαετής κύκλος…

Τα ορτύκια προσφέρονται για μεγάλη κάρπωση, αφού το ένα στα δύο που θα συναντήσει ο κυνηγός θα καταλήξει στην τσάντα του. Η ζήτηση και η κάρπωση παραμένουν σε σταθερά επίπεδα, κάτι που σημαίνει πως οι πληθυσμοί παρουσιάζουν αξιοσημείωτη σταθερότητα. Το ορτύκι πρέπει να… αγιοποιηθεί, κατά τα πρότυπα της… «αγίας τσίχλας» όπως την αποκαλούν χαϊδευτικά οι έμποροι.

Στις τσίχλες παρατηρείται σχετική σταθερότητα. Οταν έρχονται οι τσίχλες και όσο αυτές υπάρχουν, τόσο οι κυνηγοί εξορμούν. Μόλις χάνονται οι τσίχλες χάνονται και οι τσιχλοκυνηγοί. Η κάρπωση είναι σχετικά μικρή, αφού μόλις μια στις τέσσερις ευκαιρίες θα «καρποφορήσει» και ο κυνηγός θα βάλει το πουλί στην τσάντα. Η συνολική κάρπωση είναι εντυπωσιακή, ενώ καλύτερη χρονιά ήταν η κυνηγετική περίοδος 2004-2005.

Κείμενο: Νίκος Φωτακόπουλος

Κουτάβια από Indya Bounas Progress και Tamik De Calestray

Παρασκευή, Απρίλιος 16, 2010@ 10:32 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Στις 14 Απριλίου γέννησε η Indya bounas Progress με ζευγάρωμα που είχε γίνει με τον πρωταθλητή μπεκάτσας στη Γαλλία Tamik De Calestray. Έκανε 6 υγιέστατα κουταβάκια, 4 αρσενικά και 2 θηλυκά και τα 6 είναι λευκό – μαύρο. Θα βλέπετε φωτογραφικό υλικό ανά συχνά χρονικά διαστήματα για την εξέλιξή τους.

Συνέντευξη του Γ.Καλαντζή

Τρίτη, Απρίλιος 6, 2010@ 10:49 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Κάναμε 4  ερωτήσεις  στον Γ. Καλαντζή, διεθνή κριτή τύπου και εργασίας. Οι απαντήσεις του πιστεύω ότι ενδιαφέρουν όλους τους φίλους των Επανιέλ Μπρετόν. Τον ευχαριστούμε που μοιράστηκε τις απόψεις του μαζί μας.

  • Πώς βλέπεις την εξέλιξη του Επανιέλ Μπρετόν στη χώρα μας;

Σίγουρα η εξέλιξη είναι μεγάλη, το πολυτάλαντο Επανιέλ Μπρετόν επιτέλους πήρε τη θέση που του αξίζει στην Ελληνική  οικογένεια  των κυνηγών. Σε αυτό συντέλεσε ο όμιλος φυλής και ορισμένα άτομα που εισήγαγαν διακεκριμένα σκυλιά από το εξωτερικό αγνοώντας το κόστος ή το κέρδος.

Πείστηκαν επιτέλους όλοι ότι ο μικρός δαίμονας έχει έμπνευση, είναι δυναμικός, ευέλικτος με σταθερή φέρμα, εύκολο απόρτ, καλή επαφή με το αφεντικό του και πάνω απ’όλα έξυπνη φάτσα που φαίνεται σηκώνοντας τα αφτιά του, τη γνωστή έκφραση μπρετόν. Μην ξεχνάμε ότι στη Γαλλία είναι η πρώτη φυλή σε προτίμηση των κυνηγών αναγράφοντας 5.500 – 6.000 κουτάβια το χρόνο. Στην Ιταλία βρίσκονται στη δεύτερη θέση με ανοδική πορεία και στη χώρα μας στην τρίτη θέση με επίσης ανοδική πορεία.

  • Βοηθούν οι αγώνες στην εξέλιξη της φυλής;

Καταρχήν θέλω να σας κάνω γνωστό ότι οι αγώνες  φτιάχτηκαν για να αναδεικνύουν  στο έδαφος τα καλύτερα άτομα προκειμένου να τα λάβουν υπ’όψιν τους οι ενδιαφερόμενοι εκτροφείς και όχι μόνο. Είναι εγωιστικό λοιπόν και άνευ ουσίας  να χρησιμοποιούμε γενικότερα χωρίς  καμία κυνηγετική αξία μάνες που δεν απέδειξαν ποτέ τα κυνηγετικά τους προσόντα. Γιατί οι αγώνες έχουν κυνηγετικό περιεχόμενο και μόνο και χωρίζονται σε ανοιξιάτικους, σε χειμερινούς σε πρακτικού κυνηγιού κ.λπ. Αν προσέξετε στα περισσότερα Γαλλικά pedigree οι επιβήτορες είναι αγωνομάχοι και οι θηλυκές είναι κυνηγετικές με μόνη διάκριση το ΤΑΝ – Ε.Φ.Υ.Π. ( Εξέταση φυσικών προσόντων )

  • Σε ποιό θήραμα υπερτερεί το Επανιέλ Μπρετόν στη χώρα μας;

Πιστεύω πως το Επανιέλ Μπρετόν μπορεί να ανταπεξέλθει πολύ καλά σε όλα τα θηράματα με διαφορά όμως στο κυνήγι της μπεκάτσας σε όλους τους τόπους. Εξάλλου για αυτό το προόριζαν και οι πρώτοι εμπνευστές αυτής της ράτσας έναν αιώνα πριν. Φυσικά υστερεί σε σχέση με μια Αγγλική φυλή στο κυνήγι της ορεινής πέρδικας αποκλειστικά και μόνο λόγω σωματικής διάπλασης.

  • Τι άποψη έχεις για τις εισαγωγές των Επανιέλ Μπρετόν στη χώρα μας;

Κάθε σκυλί που εισάγεται στην Ελλάδα μεγάλης και αναγνωρισμένης αξίας από οποιαδήποτε  χώρα, είναι αξιόλογο κεφάλαιο για την ποιοτική εξέλιξη της φυλής αυτής. Σκυλιά που εισάγονται με μοναδικό κίνητρο την μεταπώληση και το κέρδος χωρίς καμία κυνηγετική ή γενεαλογική  αξία είναι καταδικαστέα. Μαζί με αυτά και αυτοί που τα εισάγουν γιατί στο βωμό του χρήματος θυσιάζονται όνειρα και φιλοδοξίες όλων αυτών που τα αγόρασαν. Η εισαγωγή έγινε μόδα….

Πολύ καλά άτομα υπάρχουν στην χώρα μας σε μερακλήδες επαγγελματίες και μη…. Ψάξτε  τα.

Αναγγελία Γέννας

Τετάρτη, Μάρτιος 31, 2010@ 12:53 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Στις    13-2-2010   ζευγάρωσε η Indya Bounas  Progress  με τον Tamik de calestray. Είναι το πρώτο ζευγάρωμα του Γάλλου πρωταθλητή μπεκάτσας που έκανε στην Ελλάδα. Είμαστε σε αναμονή και  προβλεπόμενη  ημερομηνία γέννας είναι στις  13-4-2010. Θα υπάρξει ενημέρωση  για τα κουτάβια  και  φωτογραφικό υλικό. Επίσης θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Οι Μπεκάτσες του Φλεβάρη

Κυριακή, Φεβρουάριος 7, 2010@ 1:17 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Στο  τέλος της κυνηγετικής περιόδου οι μπεκάτσες γίνονται και πιο σπάνιες.Ιδιαίτερα στη φετινή χρονιά που κατά γενική ομολογία ήταν μία φτωχή χρονιά για το κυνήγι της μπεκάτσας.Είναι φυσιολογικό όμως ο φλεβάρης να είναι δύσκολος μήνας για τις μπεκάτσες γιατί βρίσκεται σε μία περίοδο που έχουν σταματήσει οι μετακινήσεις των πουλιών από τον βορρά και από την άλλη, δεν έχει  αρχίσει ακόμη η μετανάστευση προς αυτόν.

Οι μπεκάτσες του φλεβάρη απαιτούν ιδιαίτερη μεταχείριση και καλή στρατηγική και από εμάς αλλά και από το σκύλο μας.Τότε πρέπει να δείξει τις αρετές του ένα καλό μπεκατσόσκυλο. Να έχει σωστή έρευνα και να καταφέρνει να μπλοκάρει το θήραμα υποδειγματικά γιατί υπάρχει μεγάλος βαθμός δυσκολίας εφόσον έχουμε να αντιμετωπίσουμε μία μπεκάτσα η οποία δεν είναι ένα νέο πουλί και γνωρίζει  πολύ καλά την περιοχή της. Ίσως να έχουμε να κάνουμε με μία μπεκάτσα η οποία έχει ενοχληθεί πολλές φορές , να της είναι γνώριμοι οι ήχοι από τα κουδουνάκια, τα μπίπερ ή ακόμη μπορεί και να έχει ντουφεκιστεί στο παρελθόν. Όλα αυτά δίνουν στην μπεκάτσα την πονηριά και την μαεστρία για  τον τρόπο διαφυγής της. Αυτό το διαπιστώνουμε όταν φτάσουμε το σκύλο μας στη φέρμα και στο ξεπέταγμά της πολλές φορές μας ΄αδειάζει΄χωρίς να προλάβουμε ούτε καν να επωμίσουμε.

Το μόνο θετικό στις μπεκάτσες του φλεβάρη είναι ότι πολλές φορές θα έχουμε συναντήσεις με τα ίδια πουλιά, στα ίδια μέρη που τις συναντήσαμε και άλλες φορές. Θα πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα πολύ πονηρό πουλί και δεν υπάρχουν εύκολα προβλέψιμες μπεκάτσες.Παρόλο αυτά δεν θα πρέπει να απογοητευόμαστε και να μην σταματάμε το κυνήγι πρόωρα. Αυτές οι μπεκάτσες μπορεί να είναι λίγες και δύσκολες αλλά μας προσφέρουν όμορφες στιγμές.Κάνουν ακόμη πιο μαγευτικό το κυνήγι της μπεκάτσας.

Γιώργος και Δήμος Μπούνας

Προτεινόμενοι Επιβήτορες

Δευτέρα, Ιανουάριος 18, 2010@ 8:00 ΜΜ
posted by Bounas Progress

 

 

  • CH. GR. Iber

Πρωταθλητής Ελλάδος.

Έχει πολλές διακρίσεις σε εκθέσεις μορφολογίας και σε αγώνες πρακτικού κυνηγίου με θήραμα μπεκάτσα και πέρδικα Τσούκαρ.

Μία από τις μεγαλύτερες διακρίσεις που αναφέρεται στo βιβλιάριο εργασίας του είναι ο τίτλος ‘καλύτερο ομάδος 7 ‘,αφήνοντας πίσω του πολύ αξιόλογα σκυλιά.Ο Ιταλός κριτής είχε μείνει ενθουσιασμένος με τον Iber και τον είχε αξιολογήσει  ανάλογα.

Σε αγώνα μπεκάτσας στον Χολομώντα Χαλκιδικής ήταν ο μόνος σκύλος που είχε διακριθεί στο τερέν του, με κριτή τον κ. Βίλη Νιανιό.

Στο Σχιστό σε αγώνες πρακτικού κυνηγίου με θήραμα πέρδικα τσούκαρ του ομίλου επανιέλ μπρετόν αλλά και σε αγώνες του κυνηγετικού ομίλου Πειραιά, είχε διακρίσεις με χαρακτηρισμό εξαίρετος αλλά και με πολύ καλός. Πάντα,  ήταν από τα σκυλιά που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στα τερέν του Σχιστού.

Οι διακρίσεις του Iber σε εκθέσεις μορφολογίας:

2  x  BOB ( Καλύτερο φυλλής )

1  x  καλύτερο ομάδος 7

1 x Καλύτερο νέων

2  x  cacib

3  x  cac

2  x  Rcac

10  x  Εξαίρετος

Οι διακρίσεις του Iber σε αγώνες πρακτικού κυνηγίου:

1  x   Εξαίρετος (πέρδικα τσούκαρ)

2   x   πολύ καλός (πέρδικα τσούκαρ)

1  x  πολύ καλός (μπεκάτσα)