Posts Tagged ‘ορτυκιού’

CH.GR.IBER

Τετάρτη, Απρίλιος 22, 2015@ 8:59 ΠΜ
posted by

 

Σήμερα (20-4-15) δυστηχώς χάσαμε έναν μεγάλο σκύλο… Τον CH.GR. IBER. Ήρθε στα χέρια μας σε νεαρή ηλικία και από πολύ νωρίς έδειξε το κυνηγετικό του ταπεραμέντο. Στο κυνήγι ήταν πολύ δυνατός και σε κάθε έξοδο γινόταν όλο και καλύτερος. Μαζί του πάντα η KLARA… με την οποία είχαν πάρα πολλές εμπειρίες και στην οποία έδειχνε σεβασμό. Όταν έχασε την KLARA έγινε βασικός και ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ, σαν να ήθελε να μας πεί να μην στεναχωριόμαστε και ότι θα κυνηγάμε μαζί του το ίδιο πολύ καλά! Έτσι και έγινε, μας κέρδισε την εμπιστοσύνη πολύ γρήγορα. Μέσα από κυνηγετικούς αγώνες και από εκθέσεις μορφολογίας έγινε πρωταθλητής Ελλάδος, είχε πολλές διακρίσεις σε αγώνες μπεκάτσας, πέρδικας και ορτυκιού. Όσοι είχαν την τύχη να κυνηγήσουν μαζί του διέκριναν το κυνηγετικό του πάθος και τον πολύ καλό του χαρακτήρα.

Νιώθουμε ότι σου προσφέραμε απλόχερα ότι σου άξιζε και για αυτό μας πρόσφερες ως ανταμοιβή τόσο μοναδικές στιγμές. Να ξέρεις ότι θα είσαι βαθιά χαραγμένος στην μνήμη μας και σε κάθε κυνηγοτόπι θα έρχονται εικόνες που ζήσαμε μαζί σου.

Ορτύκια

Τετάρτη, Σεπτέμβριος 7, 2011@ 8:58 ΠΜ
posted by Bounas Progress

 

Για ορτύκια… ολοχρονίς!
Ανοιξε επιτέλους η κυνηγετική περίοδος για την ορεινή πέρδικα και
πολλοί από τους λάτρεις της φέρμας και των σκύλων έσπευσαν να
απολαύσουν τις μοναδικές εμπειρίες που προσφέρει το κυνήγι της. Αυτές
τις μέρες αναμένουμε επίσης και τις πρώτες αφίξεις της μπεκάτσας,
στους ελατιάδες και τα ταμπάνια…
 
 
Οσο περνάει ο καιρός είναι φανερό ότι το κυνήγι για τους κυνηγούς με
σκύλο φέρμας αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Πολλοί από αυτούς θα
εγκαταλείψουν το κυνήγι του «ταπεινού» ορτυκιού που τους κρατούσε
συντροφιά μέχρι τώρα και θα αναζητήσουν «υψηλότερους» στόχους και
μεγαλύτερες συγκινήσεις.
Οσοι όμως είναι πιστοί στο κυνήγι του ορτυκιού, γνωρίζουν ότι τώρα
ξεκινάει μια πολύ καλή περίοδος. Τώρα τα ορτυκοτόπια θα ξεκινήσουν να
αδειάζουν από τον πολύ κόσμο και όσοι απομείνουν θα μπορούν να
απολαύσουν τα ορτυκάκια με σχετική ηρεμία, χωρίς το άγχος και τη βιάση
των πρώτων ημερών.
Ισως αυτό που δεν γνωρίζουν πολλοί είναι ότι τα ορτύκια εξακολουθούν
να περνάνε από τα κυνηγοτόπια ακόμα και πολύ μετά τον Οκτώβριο. Παρόλο
που πολλοί μπορεί να «σνομπάρουν» τα ορτύκια για ευγενέστερα θηράματα,
αυτά μπορούν να μας χαρίσουν πολλές συγκινήσεις για αρκετό καιρό
ακόμα.
Το πρώτο που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας είναι ότι τα ορτύκια είναι τα
μόνα από τα ορνιθόμορφα που πραγματοποιούν αποδημίες. Λόγω της
κατασκευής τους αλλά και λόγω του αυξημένου βάρους που πρέπει να έχουν
(αφού αποθηκεύουν λίπος που τα τροφοδοτεί στο ταξίδι τους με την
απαραίτητη ενέργεια), αποφεύγουν με κάθε κόστος τις κακοκαιρίες,
ειδικά όταν έχουν να περάσουν πάνω από θαλάσσιες επιφάνειες. Αυτό έχει
ως αποτέλεσμα τα ορτύκια να πραγματοποιούν τα περάσματά τους πριν ή
μετά από μία κακοκαιρία. Ειδικά όταν η κακοκαιρία είναι παρατεταμένη
τα ορτύκια θα περάσουν μία – δύο μέρες πριν ή μετά απ αυτήν…
Κατά τις περιόδους αυτές που δεν μπορούν να διασχίσουν τη θάλασσα,
πολλές φορές μαζεύονται σε παραθαλάσσιες περιοχές της ηπειρωτικής
χώρας, περιμένοντας να καθαρίσει ο καιρός και να φυσήξει ο κατάλληλος
άνεμος. Η πράξη έχει δείξει ότι ιδανικότερος είναι ο βόρειος
βορειοανατολικός. Τα ορτύκια προτιμούν να ταξιδεύουν πάντα με το φως
του φεγγαριού, που τα καθοδηγεί στις μετακινήσεις τους. Αυτό έχει σαν
συνέπεια τα ορτύκια να ταξιδεύουν τις νύχτες που έχει φεγγάρι και να
αποφεύγουν το σκοτάδι. Εκμεταλλευόμενοι αυτήν τους την προτίμηση
πρέπει να προσαρμόσουμε και τις εξόδους μας ώστε να έχουμε την
πολυπόθητη συνάντηση μαζί τους.
Ομως, πρέπει να υπενθυμίσω, ότι πραγματευόμαστε μια περίοδο πολύ μετά
τα πρώτα μεγάλα περάσματα του Σεπτεμβρίου, που μπορεί να φτάσει ακόμα
και τα μέσα του Δεκέμβρη. Τα ορτύκια που περνάνε μέχρι και αυτές τις
ημερομηνίες, έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά που τα κάνουν να έχουν
κάπως διαφορετικές αντιδράσεις από τα γνωστά μας περασματιάρικα
ορτύκια.
Το πρώτο πράγμα που αλλάζει είναι η διάρκεια της νύχτας, η οποία τον
Οκτώβριο και πολύ περισσότερο τον Νοέμβριο έχει αυξηθεί κατά 2-3 ώρες,
με αποτέλεσμα τα πουλιά να προλαβαίνουν να ξεκουραστούν και να είναι
πολύ πιο κινητικά από τα σεπτεμβριάτικα. Ποδαρώνουν πολύ περισσότερο
και σηκώνονται ακόμα πιο δύσκολα, πλησιάζοντας τη συμπεριφορά των
ντοπιάρικων ορτυκιών.
Διαφορετικά περάσματα
Ενας ακόμα παράγοντας που βοηθάει τα ορτύκια να είναι πολύ πιο
κινητικά αυτή την περίοδο είναι και το γεγονός ότι ακολουθούν ένα
συγκεκριμένο «πρωτόκολλο» κατά την αποδημία τους. Πρώτα αποδημούν
κυρίως τα αρσενικά και τα ακολουθούν τα θηλυκά και έπειτα τα νεαρά
άτομα. Επειδή τα ενήλικα άτομα είναι αυτά που έχουν το χρονικό
περιθώριο να αποθηκεύσουν πρώτα μεγάλες ποσότητες λίπους για το
ταξίδι, είναι και αυτά που ταξιδεύουν πρώτα. Αυτά είναι που κάνουν και
τα μεγάλα περάσματα Σεπτεμβρίου Οκτωβρίου.
Μετά τις ημερομηνίες αυτές, τα ορτύκια που μας έρχονται είναι
μικρότερα σε ηλικία πουλιά, που δεν πρόλαβαν να μαζέψουν μεγάλα
αποθέματα λίπους, αφού και η τροφή δεν είναι τόσο άφθονη αυτή την
εποχή. Το αποτέλεσμα είναι αυτά τα ορτύκια να κάνουν το ταξίδι τους σε
μικρότερα κοπάδια, αλλά και με περισσότερες στάσεις για ξεκούραση και
ανεφοδιασμό. Ετσι, όσο περνάει ο καιρός δεν βλέπουμε αυτό που λέμε
στην αρχή ότι «είχε παντού ορτύκια», αλλά τα βρίσκουμε σε μικρότερες
ομάδες και πολύ τοπικά. Μπορεί να βρούμε δηλαδή 5-10 πουλιά σε ένα
σημείο και τα διπλανά βουνά να μην έχουν τίποτα.
Αυτή την περίοδο τα ορτύκια προτιμούν για τις στάσεις τους μέρη που
μπορούν να τους παρέχουν και τροφή, εκτός από την απαραίτητη
ξεκούραση. Δεν προτιμούν πια τόσο πολύ τα ξερά ακρωτήρια (στα νησιά
π.χ.), αλλά μπορεί να τα βρούμε αρκετά πιο μέσα, σε μέρη με χωράφια
και χόρτο όπου μπορούν να αναζητήσουν και τροφή. Γι αυτό και στα τέλη
του Οκτωβρίου μαζί με τις τσίχλες στο πέρασμα, μπορεί να σηκώσουμε και
ορτύκια.
Τα τελευταία ορτύκια της περιόδου είναι και αυτά που συνήθως λέμε
«τελευταίες γέννες». Τα πουλιά αυτά είναι εμφανώς μικρότερα σε
μέγεθος, έχουν πολύ λιγότερο λίπος, ποδαρώνουν πολύ και πετάνε πολύ
γρηγορότερα από τα συνηθισμένα. Πολλά από αυτά τα τελευταία μπορεί να
μείνουν και όλο τον χειμώνα στη χώρα μας, συνήθως σε ζευγάρια.
Συμπερασματικά το ορτύκι είναι ένα θήραμα που υπάρχει στην Ελλάδα κατά
το μεγαλύτερο μέρος της κυνηγετικής περιόδου. Με τη σωστή παρατήρηση
των καιρικών φαινομένων και του φεγγαριού μπορούμε να απολαμβάνουμε το
κυνήγι του μαζί με τους σκύλους μας, για περισσότερο χρόνο απ όσο
νομίζουν οι περισσότεροι…
 
Λεονάρδος Στεφάνου ,Δασοπόνος-Θηραματοπόνος

Το κυνήγι του ορτυκιού

Κυριακή, Σεπτέμβριος 5, 2010@ 12:34 ΠΜ
posted by Bounas Progress
Το κυνήγι του ορτυκιού και ιδιαίτερα του ντόπιου ορτυκιού είναι από τα
πιο δύσκολα κυνήγια για το σκύλο.
 
Η αναθυμίαση του είναι πάρα πολύ μικρή, τρέχει συνέχεια και οι
καιρικές συνθήκες κατά τις οποίες αυτό διεξάγεται το κάνουν ακόμα πιο
δύσκολο. Για αυτό ένα νέο σκυλί το οποίο δεν έχει ξανάκυνηγήσει ντόπια
ορτύκια θέλει πολύ προπόνηση, η οποία φθάνει και τους τέσσερις μήνες,
για να έρθει η μέρα που θα φερμάρει έναν ικανοποιητικό αριθμό ορτυκιών
από το σύνολο των πουλιών τα οποία βρίσκονται στην έκταση που ψάχνει.
Ακόμη και τα έμπειρα κυνηγόσκυλα χρειάζονται μια προπόνηση τουλάχιστον
δύο- τριών εβδομάδων.
 
Παράλληλα ο κυνηγός πρέπει να φροντίσει το τρίχωμα του σκύλου του, να
περιορίσει το μήκος του, και ιδιαίτερα στους μεσοδακτύλιους χώρους στο
εσωτερικό και εξωτερικό μέρος των αυτιών, στις μασχάλες των δύο
μπροστινών ποδιών καθώς και στις φράντζες των δύο πίσω για να
αποφύγετε τα συρίγγια τα οποία δημιουργούνται από τα αγανά, αλλά και
τους ερεθισμούς του δέρματος οι οποίοι προκαλούνται από τις διαφόρων
ειδών κολλιτσίδες.
 
Επίσης πρέπει μετά από κάθε έξοδο να προσέχει τα μάτια του σκύλου του,
διότι αυτήν την εποχή ερεθίζονται πολύ από τους διάφορους σπόρους οι
οποίοι κατορθώνουν και τρυπώνουν μεταξύ του δεύτερου βλεφάρου ή βολβού
του ματιού.
 
Μπορεί να τα ξεπλύνει με νερό για να φύγουν τα ξένα σώματα και μετά να
τους βάλει κάποιο κολλύριο.
 
Ένα άλλο σημείο το οποίο πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα είναι ο
εξαερισμός τον οποίου έχουν οι κούτες των σκύλων, οποίος πρέπει να
είναι όσο το δυνατόν καλύτερος. Πάρα πολλά σκυλιά πεθαίνουν από
θερμοπληξία κάθε χρόνο, ακόμη και μέσα σε αυτοκίνητα με εντελώς
ανοιχτά παράθυρα.
 
Επίσης πάντα πρέπει να έχουμε μαζί μας, ενέσεις για την προστασία των
σκυλιών μας από τις φόλες και τα δαγκώματα των φιδιών.
 
Ο κάτοχος του νεαρού κυνηγόσκυλου, πρέπει να προσέξει, ώστε να μην
ρίξει απανωτές τουφεκιές, πάνω από το κεφάλι του σκύλου του,
δημιουργώντας του πρόβλημα κροτοφοβίας το οποίο μπορεί να μην είχε, να
διαλέξει ένα μέρος το οποίο δε θα είχε πολλούς κυνηγούς και σκύλους,
ώστε να αποσπάται η προσοχή του σκύλου του, και να φροντίσει να ρίχνει
μόνο στα ορτύκια τα οποία φερμάρει σωστά και σταθερά ο σκύλος του και
να μην βγάζει πολλούς σκύλους μαζί, διότι όταν κάποιο ορτύκι σκοτωθεί
και το πιάσει το νεαρό κυνηγόσκυλο εάν το πλησιάσει κάποιος άλλος
σκύλος μπορεί να το φάει γιατί φοβάται να μην του το πάρει.
 
Το κυνηγητικό σκυλί πρέπει να προπονείται συνεχώς σε διαφορετικά
εδάφη, ακόμη και την κλειστή περίοδο του κυνηγιού κάθε 3-4 μέρες και
για αρκετές ώρες τέσσερις πέντε κάθε φορά, ώστε όχι μόνα τα πέλματα
αλλά και όλος ο οργανισμός του να βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Όταν
πλησιάζει η περίοδος που αρχίζει το κυνήγι πρέπει η προπόνηση να
γίνεται εντατικότερη και να φθάνει τις(4) τέσσερις φορές την εβδομάδα.
 
Όλοι οι σκύλοι, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο δυσκολεύονται να
βρουν τα χτυπημένα ορτύκια και ιδιαίτερα οι περισσότερο άπειροι και
νευρικοί Αλλά ακόμη και οι έμπειροι θα δυσκολευτούν να βρουν ένα
χτυπημένο ορτύκι το οποίο έχει θαφτεί σχεδόν μέσα στα ξερά και ψηλά
χόρτα, ή τρέχει πληγωμένο μέσα στο τριφύλλι εβδομήντα (70) εκατοστών
ύψους το οποίο είναι μούσκεμα από την υγρασία. Τα πράγματα γίνονται
ακόμα ποιο δύσκολα, όταν τα χτυπημένα πουλιά, είναι δύο (2) ή τρία (3)
πεσμένα σε διαφορετικές κατευθύνσεις.
 
Το συνηθέστερο λάθος το οποίο μου κάνουν οι κυνηγοί είναι να φωνάζουν
και να σφυρίζουν συνεχώς στο σκύλο τους, αποσπώντας τον από τη δουλειά
του, και υποβαθμίζοντας κατά αυτό τον τρόπο την αξία του
παραγγέλματος.
 
Συμβουλεύω τους κυνηγούς με αφορμή της έναρξης της κυνηγετικής
περιόδου, να έχουν υπομονή, αγάπη, ανεκτικότητα και ψυχραιμία και προς
το σκύλο τους και προς τους άλλους συναδέλφους κυνηγούς.
 
 
Του Θωμά Πετρόχειλου
 

Περιφερειακοί τοπικοί αγώνες

Κυριακή, Απρίλιος 18, 2010@ 5:12 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Μεγάλη ανάπτυξη της κυνοφιλίας στην χώρα μας έχουν οι περιφερειακοί τοπικοί αγώνες. Ο κόσμος δείχνει μεγάλο ενδιαφέρων προς αυτούς και υπάρχει υψηλό επίπεδο των διαγωνιζόμενων σκύλων. Επιτέλους απλώνεται η κυνοφιλία σε όλη τη χώρα γιατί μέχρι πρότινος  οι τόποι και οι χώροι ήταν συγκεκριμένοι, με αποτέλεσμα τη δύσκολη πρόσβαση του πολύ κόσμου. Πιστεύουμε ότι ο καλός ο σκύλος θα διακριθεί παντού και δεν θα αδικηθεί από κανέναν. Πρέπει λοιπόν να στηρίζουμε τους τοπικούς περιφερειακούς αγώνες και να παρουσιάζουμε τα σκυλιά μας, να εμπιστευόμαστε τους κριτές γιατί οι αγώνες είναι μία κυνοφιλική γιορτή που στόχο έχουν να φανεί σε όλους ο καλύτερος σκύλος και αυτό έχει συμφέρων  προς όλους μας. Πρόσφατα έγινε με μεγάλη επιτυχία ο αγώνας ορτυκιού στην Καλαμάτα από τον τοπικό κυνοφιλικό όμιλο, καθώς και ο κυνηγετικός σύλλογος Πειραιά  σε πέρδικα τσούκαρ  στους οποίους έλαβε μέρος το εκτροφείο μας. Επίσης στις 11-4-2010 ο κυνηγετικός όμιλος Κορωπίου διοργάνωσε για πρώτη φορά άτυπο αγώνα με πάρα πολλές συμμετοχές και ακόμη μεγαλύτερη προσέλευση του κοινού. Στους προαναφερθέντες αγώνες έκρινε με επιτυχία ο διεθνής κριτής τύπου και εργασίας Γ. Καλαντζής.