Posts Tagged ‘σκύλο’

CH.GR.IBER

Τετάρτη, Απρίλιος 22, 2015@ 8:59 ΠΜ
posted by

 

Σήμερα (20-4-15) δυστηχώς χάσαμε έναν μεγάλο σκύλο… Τον CH.GR. IBER. Ήρθε στα χέρια μας σε νεαρή ηλικία και από πολύ νωρίς έδειξε το κυνηγετικό του ταπεραμέντο. Στο κυνήγι ήταν πολύ δυνατός και σε κάθε έξοδο γινόταν όλο και καλύτερος. Μαζί του πάντα η KLARA… με την οποία είχαν πάρα πολλές εμπειρίες και στην οποία έδειχνε σεβασμό. Όταν έχασε την KLARA έγινε βασικός και ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ, σαν να ήθελε να μας πεί να μην στεναχωριόμαστε και ότι θα κυνηγάμε μαζί του το ίδιο πολύ καλά! Έτσι και έγινε, μας κέρδισε την εμπιστοσύνη πολύ γρήγορα. Μέσα από κυνηγετικούς αγώνες και από εκθέσεις μορφολογίας έγινε πρωταθλητής Ελλάδος, είχε πολλές διακρίσεις σε αγώνες μπεκάτσας, πέρδικας και ορτυκιού. Όσοι είχαν την τύχη να κυνηγήσουν μαζί του διέκριναν το κυνηγετικό του πάθος και τον πολύ καλό του χαρακτήρα.

Νιώθουμε ότι σου προσφέραμε απλόχερα ότι σου άξιζε και για αυτό μας πρόσφερες ως ανταμοιβή τόσο μοναδικές στιγμές. Να ξέρεις ότι θα είσαι βαθιά χαραγμένος στην μνήμη μας και σε κάθε κυνηγοτόπι θα έρχονται εικόνες που ζήσαμε μαζί σου.

Δηλητηρίαση

Πέμπτη, Ιούλιος 25, 2013@ 2:52 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Δηλητηρίαση

Μια τοπική συνήθεια ή σημείο των καιρών;

Ο ορισμός της δηλητηρίασης ή «φόλας» στην καθομιλουμένη: πρόκειται για την τοξίκωση, κατά τον επιστημονικό όρο, που προκαλείται μετά από βρώση κυρίως τοξικών ουσιών.

Τοπική συνήθεια;

Τις περισσότερες φορές πρόκειται για ηθελημένη πράξη ανθρώπων για την εξολόθρευση σκύλων ή γατιών στη χώρα μας, με τη γνωστή σε όλους μας φόλα. Δυστυχώς, πρόκειται για ένα φαινόμενο που το βλέπουμε μόνο στην Ελλάδα και όχι στα προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη, ενώ οι καταγγελίες που φτάνουν στα αφτιά των κτηνιάτρων για τέτοια περιστατικά, όπως και οι μηνύσεις που υποβάλλονται, έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια.

Πολιτειακή πρόνοια;

Κατά μία άποψη, τα αδέσποτα σκυλιά και γάτες, μην έχοντας διέξοδο για να βρούνε νερό, πίνουν από παρτέρια και αλσύλλια πλατειών, στα οποία οι δήμοι ρίχνουν συνεχώς λιπάσματα για να αναπτυχθούν τα δέντρα και τα φυτά που υπάρχουν εκεί! Τα περισσότερα κρούσματα, όμως, είναι περιστατικά από ανθρώπους «κτήνη» που θέλουν να σκοτώσουν το σκύλο ή τη γάτα του γείτονα, βάζοντας σε μικρές ποσότητες φαγητού, ποντικοφάρμακα, λιπάσματα, ενώ τελευταία έχουν εντοπιστεί μέχρι και πτητικά τοξικά αέρια!

Πώς θα καταλάβω ότι το ζώο μου δηλητηριάστηκε;

Τα συμπτώματα μιας τέτοιας κατάστασης είναι εμφανή: το ζώο δεν νιώθει καλά, δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του, βγάζει σάλια από το στόμα του και αν πρόκειται για κάποια ουσία που προκαλεί νευρικά συμπτώματα, το ζώο παρουσιάζει νευρικής φύσεως αταξία και σπασμούς. Όσο πιο γρήγορα επέμβουμε, τόσο πιο καλά θα είναι τα αποτελέσματα. Η δηλητηρίαση, αν δεν αντιμετωπισθεί, καταλήγει στο θάνατο. Η εξέλιξή της έχει πάντοτε σχέση με την ποσότητα του δηλητηρίου που έχει καταποθεί, καθώς και από το χρόνο που έχει περάσει.

Πρώτες ενέργειες

Θα πρέπει να επικοινωνήσουμε γρήγορα με τον κτηνίατρό μας. Μερικές βασικές αρχές για να σώσουμε το ζώο είναι:

– Προσπαθούμε να προκαλέσουμε γρήγορα εμετό με ισχυρό διάλυμα αλατόνερου ή κάνοντάς του μια υποδόρια ένεση ενός ισχυρού εμετικού, αν είμαστε μακριά από κτηνίατρο.

– Στην περίπτωση του ποντικοφάρμακου, θα πρέπει να κάνουμε επίσης konnakion (αντι–αιμορραγική βιταμίνη) γιατί αυτού του είδους οι ουσίες προκαλούν αιμορραγίες, εφ' όσον είμαστε μακριά από τον κτηνίατρό μας.

Κατηγορίες δηλητηρίων

Οι ουσίες που χρησιμοποιούνται σε τέτοιες καταστάσεις θα πρέπει να διαχωριστούν σε δύο βασικές κατηγορίες. Στις ουσίες που προκαλούν αιμορραγίες στα εσωτερικά όργανα και σε άλλες με διαφορετικό τρόπο δράσης. Τις περισσότερες φορές, όμως, πρόκειται για ουσίες της πρώτης κατηγορίας, όπως ποντικοφάρμακο και λιπάσματα για φυτά και δένδρα, που είναι πολύ εύκολο κάποιος να τα βρει στο εμπόριο.

Τρόποι πρόληψης

Οι βασικοί τρόποι πρόληψης περιλαμβάνουν πρωταρχικά να μάθουμε το ζώο μας να τρώει από το χέρι μας και μόνο, αν είναι δυνατόν, ξηρή τροφή. Η ξηρή τροφή τόσο για το σκύλο όσο και τη γάτα, είναι η μόνη τροφή στην οποία πολύ δύσκολα μπορεί κάποιος να ρίξει δηλητήριο. Επίσης, να εκπαιδεύσουμε το σκύλο να μην τρώει λιχουδιές ή μαγειρευτό φαγητό στα οποία είναι πολύ πιο εύκολα να μπει φόλα, καθώς τις περισσότερες φορές το ζώο δεν μπορεί εύκολα να μυρίσει και να δει την παγίδα! Εδώ μπορούμε να επικαλεστούμε και τη βοήθεια ενός επαγγελματία εκπαιδευτή. Επίσης, η χρήση του πνίχτη μπορεί να μας βοηθήσει για να απομακρύνουμε το σκύλο μας όταν σκαλίζει σκουπίδια ή περίεργα αντικείμενα στη βόλτα.

Μεγάλο ποσοστό δηλητηριάσεων βλέπουμε κυρίως στις αδέσποτες γάτες τις οποίες σημειωτέον ταΐζουν πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι, οπότε είναι πιο εύκολη "λεία" για κάποιους «φιλόζωους». Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι ο καθένας από εμάς μόνος του μπορεί να αποτελέσει ασπίδα προστασίας για το ζώο του.

Θερμοπληξία στο σκύλο

Κυριακή, Ιούλιος 8, 2012@ 10:55 ΠΜ
posted by Bounas Progress

Οι καλοκαιρινοί μήνες μπορεί να γίνουν μαρτύριο για τα αγαπημένα μας τετράποδα. Οι σκύλοι γενικά είναι πιο ευάλωτοι από τους ανθρώπους στις ψηλές θερμοκρασίες και αν το καλοκαίρι προκαλεί σε εμάς απλά δυσφορία, σε ένα σκύλο μπορεί να προκαλέσει ακόμη και το θάνατο.

Ο άνθρωπος «δροσίζεται» μέσω του ιδρώτα. Το σώμα αποβάλλει τον ιδρώτα μέσω των ιδρωτοποιών αδένων, ο οποίος έπειτα εξατμίζεται και το σώμα δροσίζεται. Ενώ το δέρμα του ανθρώπου είναι καλυμμένο με τους αδένες αυτούς, στην περίπτωση των σκύλων, ιδρωτοποιοί αδένες υπάρχουν μόνο στις πατούσες (!) και έτσι δεν βοηθούν και πολύ στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος. Έτσι, οι σκύλοι βασίζονται περισσότερο στο λαχάνιασμα (panting) για να δροσιστούν. Με τον όρο λαχάνιασμα, εννοούμε γρήγορες και μικρές αναπνοές κατά τις οποίες ο σκύλος έχει ανοιχτό το στόμα και τη γλώσσα του έξω. Με τον τρόπο αυτό, έχουμε αυξημένη ροή αέρα στην αναπνευστική οδό. Ο αέρας αυτός περνά πάνω από υγρές επιφάνειες στην αναπνευστική οδό, έχουμε εξάτμιση και η θερμοκρασία του οργανισμού πέφτει. Αν και το λαχάνιασμα είναι πλέον αποτελεσματικότερο από τους ελάχιστους ιδρωτοποιούς αδένες στο σκύλο, εντούτοις δεν είναι τόσο αποτελεσματικό ώστε να διασφαλίζει την προστασία από τις ψηλές θερμοκρασίες. Είναι λοιπόν στο χέρι μας να προστατεύσουμε τους σκύλους μας από τον ήλιο και τη ζέστη του καλοκαιριού. Να θυμάστε πως στην περίπτωση της θερμοπληξίας, η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία.

Αν και οι σκύλοι γενικώς είναι ευάλωτοι στις ψηλές θερμοκρασίες, υπάρχουν κάποιες ομάδες που είναι πιο ευάλωτες από άλλες και θα πρέπει να τυγχάνουν ιδιαίτερης φροντίδας και αντιμετώπισης. Σας τις παρουσιάζουμε παρακάτω:
Ευάλωτες ομάδες

•Βραχυκέφαλες ράτσες σκύλων

Είναι οι σκύλοι με κοντές μουσούδες όπως τα παγκς, μπουλντόγκς, πεκινουά, μαστίφς και μποξέρς. Στους σκύλους αυτούς, οι αναπνευστικές οδοί είναι πιο κοντές σε μήκος, συνεπώς ο οργανισμός δεν μπορεί να ρυθμίσει αποτελεσματικά την θερμοκρασία, με κίνδυνο να μην δροσίζεται επαρκώς όταν ο καιρός είναι πολύ ζεστός.

•Σκύλοι με σκουρόχρωμο τρίχωμα

Όπως όλοι γνωρίζουμε, τα «ανοιχτά» χρώματα αντανακλούν τη ζέστη, ενώ τα «σκούρα» χρώματα την απορροφούν. Έτσι, όσο πιο σκουρόχρωμος είναι ένας σκύλος, τόσο λιγότερη ανεκτικότητα έχει στις ψηλές θερμοκρασίες.

• Σκύλοι με χοντρό τρίχωμα

Όσο πιο χοντρό τρίχωμα, ως φυσικό, τόσο πιο δύσκολο είναι για το σκύλο να αντέξει τη ζέστη.
 Οι σκύλοι με διπλό τρίχωμα είναι ακόμη πιο επιρρεπείς στη θερμοπληξία.
•Σκύλοι με αναπνευστικά προβλήματα

Ο βήχας, το φτάρνισμα, οι ρινικές εκροές, οι ανωμαλίες στους πνεύμονες, αποτελούν κάποιες ενδείξεις ότι ο σκύλος έχει αναπνευστικό πρόβλημα και είναι συνεπώς πιο επιρρεπής στις ψηλές θερμοκρασίες.

• Άρρωστοι σκύλοι, ηλικιωμένοι σκύλοι, ή κουταβάκια κάτω των 6 μηνών.

Οι ηλικιωμένοι σκύλοι και τα μικρά κουταβάκια, δεν μπορούν να ρυθμίσουν αποτελεσματικά τη θερμοκρασία του σώματος. Με τον όρο άρρωστοι σκύλοι, εννοούμε τους σκύλους οι οποίοι έχουν πυρετό, έχουν αφυδατωθεί –πιθανότατα από γαστρεντερικά προβλήματα-ή σκύλοι με καρδιακές παθήσεις και κακή κυκλοφορία του αίματος.

• Παχύσαρκοι σκύλοι

Η παχυσαρκία οδηγεί σε πολλά προβλήματα, ένα εκ των οποίων η δυσκολία στην αναπνοή, η μη αποτελεσματική αναπνευστική λειτουργία και η τάση για «κατακράτηση» της θερμότητας. Όλα τα παραπάνω, καθιστούν τους παχύσαρκους σκύλους, πιθανούς υποψήφιους για θερμοπληξία.

• Σκύλοι που ακολουθούν κάποια φαρμακευτική αγωγή

Μερικά φάρμακα, όπως τα διουρητικά για παράδειγμα, μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα θερμοπληξίας. Συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας για αυτό.

• Σκύλοι με ιστορικό θερμοπληξίας

Από τη στιγμή που ένας σκύλος παθαίνει θερμοπληξία, αυτόματα είναι πιο ευάλωτος να πάθει ξανά.

Πρόληψη

Μην αφήνετε ΠΟΤΕ το σκύλο μέσα σε κλειστό αυτοκίνητο. Μια ανοιξιάτικη μέρα ή κάτω από σκιά, η θερμοκρασία μπορεί να αυξηθεί ραγδαία και το αυτοκίνητο μετατρέπεται σε καμίνι μέσα σε λίγα μόνο λεπτά!

Μην ασκείτε το σκύλο σας όταν η θερμοκρασία και η υγρασία είναι σε υψηλά επίπεδα. Είναι καλό να τον παίρνετε βόλτα πολύ νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα.

Στη βόλτα σας, έχετε πάντοτε μαζί σας ένα μπουκάλι νερό και ένα μπωλ. Έτσι θα μπορέσετε να δώσετε στο σκύλο νερό για να ξεδιψάσει και να τον περιλούσετε με νερό για να το δροσίσετε.
Αν ο σκύλος σας μένει έξω, φροντίστε ώστε να υπάρχει ένα σκιερό μέρος στο οποίο να μπορεί να καταφύγει και να έχει πάντοτε άφθονο, φρέσκο νερό στη διάθεσή του. ΜΗΝ έχετε το σκύλο δεμένο με μικρό λουρί σε ένα σημείο. Ο ήλιος κινείται και λίγα λεπτά είναι αρκετά για να επιφέρουν το θάνατο αν ο σκύλος είναι κάτω από τον ήλιο.

Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στις ομάδες σκύλων που είναι πιο ευάλωτες στις ψηλές θερμοκρασίες.

Να κουρέψω ή να μην κουρέψω;; Ιδού το ερώτημα

Επικρατεί η λανθασμένη αντίληψη ότι όλοι ανεξαιρέτως οι σκύλοι πρέπει να κουρεύονται το καλοκαίρι και ότι αυτό επιβάλλεται καθώς το πολύ τρίχωμα προκαλεί δυσφορία στο ζώο. Ο βασικός κανόνας όσον αφορά το κούρεμα είναι ότι οι ράτσες με διπλό στρώμα τριχώματος δεν θα πρέπει να κουρεύονται ποτέ. Το διπλό τρίχωμα λειτουργεί μονωτικά έναντι στο κρύο αλλά και τη ζέστη και συνεπώς παρέχει προστασία από τον ήλιο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης με το κούρεμα, είναι πιθανόν να καταστρέψουμε το διπλό αυτό στρώμα τριχώματος με αποτέλεσμα να μην δρα αποτελεσματικά ούτε και το χειμώνα.
Συμπτώματα

Γρήγορη αναπνοή

Έντονη κόκκινη γλώσσα

Κόκκινα ή πολύ χλωμά ούλα

Παχύ, κολλώδες σάλιο

Κατάθλιψη

Αδυναμία

Ζαλάδα

Εμετός, συχνά με αίμα

Διάρροια, πιθανόν με αίμα

Σοκ

Κώμα

Αντιμετώπιση

Η θερμοπληξία αποτελεί επείγον περιστατικό και απαιτεί άμεση επέμβαση. Μόλις εντοπίσετε συμπτώματα θερμοπληξίας, μεταφέρετε το σκύλο σε ένα σκιερό, κατά προτίμηση κλιματιζόμενο μέρος και περιλούστε το με κρύο νερό για να ρίξετε τη θερμοκρασία. Προσοχή! Το παγωμένο νερό οδηγεί σε δραματική πτώση της θερμοκρασίας και μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Καλύψτε το σκύλο με υγρές πετσέτες τις οποίες να ανανεώνετε διαρκώς, δώστε του νερό να πιει και μεταφέρετε τον το συντομότερο δυνατό στον κτηνίατρο.

Καλό είναι να τηλεφωνήσετε αμέσως στον κτηνίατρό σας ο οποίος θα σας ενημερώνει λεπτομερώς για τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε και επιπρόσθετα θα τον ενημερώνετε και εσείς για την εξέλιξη της υγείας του σκύλου. Η θερμοπληξία μπορεί να οδηγήσει και σε πρήξιμο του λαιμού. Αυτό επιβαρύνει πολύ περισσότερο την κατάσταση και μπορεί να χρειαστεί ένεση κορτιζόνης για να υποχωρήσει το πρήξιμο. Συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας για αυτό.

Το κυνήγι του ορτυκιού

Κυριακή, Σεπτέμβριος 5, 2010@ 12:34 ΠΜ
posted by Bounas Progress
Το κυνήγι του ορτυκιού και ιδιαίτερα του ντόπιου ορτυκιού είναι από τα
πιο δύσκολα κυνήγια για το σκύλο.
 
Η αναθυμίαση του είναι πάρα πολύ μικρή, τρέχει συνέχεια και οι
καιρικές συνθήκες κατά τις οποίες αυτό διεξάγεται το κάνουν ακόμα πιο
δύσκολο. Για αυτό ένα νέο σκυλί το οποίο δεν έχει ξανάκυνηγήσει ντόπια
ορτύκια θέλει πολύ προπόνηση, η οποία φθάνει και τους τέσσερις μήνες,
για να έρθει η μέρα που θα φερμάρει έναν ικανοποιητικό αριθμό ορτυκιών
από το σύνολο των πουλιών τα οποία βρίσκονται στην έκταση που ψάχνει.
Ακόμη και τα έμπειρα κυνηγόσκυλα χρειάζονται μια προπόνηση τουλάχιστον
δύο- τριών εβδομάδων.
 
Παράλληλα ο κυνηγός πρέπει να φροντίσει το τρίχωμα του σκύλου του, να
περιορίσει το μήκος του, και ιδιαίτερα στους μεσοδακτύλιους χώρους στο
εσωτερικό και εξωτερικό μέρος των αυτιών, στις μασχάλες των δύο
μπροστινών ποδιών καθώς και στις φράντζες των δύο πίσω για να
αποφύγετε τα συρίγγια τα οποία δημιουργούνται από τα αγανά, αλλά και
τους ερεθισμούς του δέρματος οι οποίοι προκαλούνται από τις διαφόρων
ειδών κολλιτσίδες.
 
Επίσης πρέπει μετά από κάθε έξοδο να προσέχει τα μάτια του σκύλου του,
διότι αυτήν την εποχή ερεθίζονται πολύ από τους διάφορους σπόρους οι
οποίοι κατορθώνουν και τρυπώνουν μεταξύ του δεύτερου βλεφάρου ή βολβού
του ματιού.
 
Μπορεί να τα ξεπλύνει με νερό για να φύγουν τα ξένα σώματα και μετά να
τους βάλει κάποιο κολλύριο.
 
Ένα άλλο σημείο το οποίο πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα είναι ο
εξαερισμός τον οποίου έχουν οι κούτες των σκύλων, οποίος πρέπει να
είναι όσο το δυνατόν καλύτερος. Πάρα πολλά σκυλιά πεθαίνουν από
θερμοπληξία κάθε χρόνο, ακόμη και μέσα σε αυτοκίνητα με εντελώς
ανοιχτά παράθυρα.
 
Επίσης πάντα πρέπει να έχουμε μαζί μας, ενέσεις για την προστασία των
σκυλιών μας από τις φόλες και τα δαγκώματα των φιδιών.
 
Ο κάτοχος του νεαρού κυνηγόσκυλου, πρέπει να προσέξει, ώστε να μην
ρίξει απανωτές τουφεκιές, πάνω από το κεφάλι του σκύλου του,
δημιουργώντας του πρόβλημα κροτοφοβίας το οποίο μπορεί να μην είχε, να
διαλέξει ένα μέρος το οποίο δε θα είχε πολλούς κυνηγούς και σκύλους,
ώστε να αποσπάται η προσοχή του σκύλου του, και να φροντίσει να ρίχνει
μόνο στα ορτύκια τα οποία φερμάρει σωστά και σταθερά ο σκύλος του και
να μην βγάζει πολλούς σκύλους μαζί, διότι όταν κάποιο ορτύκι σκοτωθεί
και το πιάσει το νεαρό κυνηγόσκυλο εάν το πλησιάσει κάποιος άλλος
σκύλος μπορεί να το φάει γιατί φοβάται να μην του το πάρει.
 
Το κυνηγητικό σκυλί πρέπει να προπονείται συνεχώς σε διαφορετικά
εδάφη, ακόμη και την κλειστή περίοδο του κυνηγιού κάθε 3-4 μέρες και
για αρκετές ώρες τέσσερις πέντε κάθε φορά, ώστε όχι μόνα τα πέλματα
αλλά και όλος ο οργανισμός του να βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Όταν
πλησιάζει η περίοδος που αρχίζει το κυνήγι πρέπει η προπόνηση να
γίνεται εντατικότερη και να φθάνει τις(4) τέσσερις φορές την εβδομάδα.
 
Όλοι οι σκύλοι, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο δυσκολεύονται να
βρουν τα χτυπημένα ορτύκια και ιδιαίτερα οι περισσότερο άπειροι και
νευρικοί Αλλά ακόμη και οι έμπειροι θα δυσκολευτούν να βρουν ένα
χτυπημένο ορτύκι το οποίο έχει θαφτεί σχεδόν μέσα στα ξερά και ψηλά
χόρτα, ή τρέχει πληγωμένο μέσα στο τριφύλλι εβδομήντα (70) εκατοστών
ύψους το οποίο είναι μούσκεμα από την υγρασία. Τα πράγματα γίνονται
ακόμα ποιο δύσκολα, όταν τα χτυπημένα πουλιά, είναι δύο (2) ή τρία (3)
πεσμένα σε διαφορετικές κατευθύνσεις.
 
Το συνηθέστερο λάθος το οποίο μου κάνουν οι κυνηγοί είναι να φωνάζουν
και να σφυρίζουν συνεχώς στο σκύλο τους, αποσπώντας τον από τη δουλειά
του, και υποβαθμίζοντας κατά αυτό τον τρόπο την αξία του
παραγγέλματος.
 
Συμβουλεύω τους κυνηγούς με αφορμή της έναρξης της κυνηγετικής
περιόδου, να έχουν υπομονή, αγάπη, ανεκτικότητα και ψυχραιμία και προς
το σκύλο τους και προς τους άλλους συναδέλφους κυνηγούς.
 
 
Του Θωμά Πετρόχειλου
 

Καλααζάρ στην Αττική

Σάββατο, Ιούνιος 26, 2010@ 8:21 ΜΜ
posted by Bounas Progress
Ακόμα και μέσα στο λεκανοπέδιο της Αττικής -και ειδικότερα στον οικιστικό ιστό της πρωτεύουσας- όπου οι συνθήκες υγιεινής και κτηνιατρικής παρακολούθησης κινούνται «θεωρητικά» σε ένα πιο βελτιωμένο επίπεδο, η ασθένεια της καλααζάρ (λεϊσμανίαση) συνεχίζει να «θερίζει» τους πληθυσμούς των αδέσποτων και δεσποζόμενων σκύλων.
Αυτό προκύπτει από τα στατιστικά στοιχεία που ανακοίνωσε πρόσφατα ο Περιβαλλοντικός Σύνδεσμος Δήμων Αθήνας ? Πειραιά (ΠΕΣΥΔΑΠ), ύστερα από δειγματοληπτική έρευνα που πραγματοποίησε σε συνεργασία με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κρήτης.
Υπενθυμίζεται ότι ο Σύνδεσμος έχει ιδρύσει και διατηρεί σήμερα στην περιοχή του Σχιστού το πιο οργανωμένο στη χώρα μας Διαδημοτικό Κέντρο Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων (ΔΙ.ΚΕ.Π.Α.Ζ.), κάτι που επέτρεψε τόσο τη διεξαγωγή της έρευνας, όσο και την εξαγωγή έγκυρων επιστημονικών συμπερασμάτων για την επιδημιολογική συμπεριφορά της νόσου…
Σύμφωνα με την έρευνα, τα έτη 2008 και 2009 το ποσοστό των προσβεβλημένων από λεϊσμανίαση σκύλων που εισήχθησαν στο Κέντρο, κυμάνθηκε στο 14 με 16% επί του συνόλου…
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα ποσοστά αυτά αφορούν ΜΟΝΟ αδέσποτους σκύλους που εξετάστηκαν (ανάλυση αίματος) μετά την είσοδό τους στο ΔΙ.ΚΕ.Π.Α.Ζ.), είτε παρουσίαζαν συμπτώματα της νόσου είτε όχι.
Μια παλαιότερη μελέτη του καθηγητή Κτηνιατρικής κ. Χαραλαμπίδη είχε εκτιμήσει ότι το ποσοστό μόλυνσης στην Αθήνα αγγίζει το 8% και στον Πειραιά το 7,5%…
Όπως όμως διευκρινίζει γι' αυτή τη «διαφορά» ποσοστών ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ Γ. Γουρδομιχάλης, «στη δική μας έρευνα εξετάστηκαν μόνο αδέσποτοι σκύλοι και όχι δεσποζόμενα κατοικίδια, όπου το ποσοστό νόσησης είναι μικρότερο…»
Εν ολίγοις η έρευνα απέδειξε ότι 1 στα 7 αδέσποτα σκυλιά της Αττικής είναι φορέας της καλααζάρ, ενώ αν συνυπολογιστούν και τα «ύποπτα κρούσματα» το ποσοστό ανέρχεται σε 20% (ένα στα πέντε αδέσποτα).
Όσον αφορά τα κρούσματα λεϊσμανίασης στον άνθρωπο, ο αριθμός στην Ελλάδα κυμαίνεται από 20 έως 60 άτομα ετησίως και αφορά κυρίως ανοσοκατασταλμένους ασθενείς… Από το 1998 έως το 2005 έχουν αναφερθεί στη χώρα μας 291 κρούσματα σπλαχνικής και 20 κρούσματα δερματικής λεϊσμανίασης, αλλά συνήθως δεν υπάρχει συσχετισμός μεταξύ των κρουσμάτων στον άνθρωπο και τον σκύλο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μια ανάλογη έρευνα του ΠΕΣΥΔΑΠ το 2006, οι προσβεβλημένοι από καλααζάρ σκύλοι στην ίδια περιοχή, ανέρχονταν στο… 25%!
Όπως εκτιμά ο κ. Γουρδομιχάλης, με βάση τη μείωση των κρουσμάτων που καταγράφεται στην περιοχή σε σχέση με το 2006, αυτό οφείλεται τόσο στη δράση του Κέντρου και στα προγράμματα ενημέρωσης που υλοποίησε, όσο και στην προσωπική στάση των πολιτών που κατανόησαν την αναγκαιότητα προληπτικών μέτρων για την προστασία των ζώων τους από τη σκνίπα που μεταδίδει την ασθένεια…
Ωστόσο, το πρόβλημα συνεχίζει να παραμένει οξύ και απαιτεί την ενεργότερη εμπλοκή των υπουργείων Υγείας και Αγροτικής Ανάπτυξης στην αντιμετώπισή του.
 
Άρθρο από Diana news
 

Κυνήγι Με Κυνηγόσκυλα

Τετάρτη, Μάρτιος 10, 2010@ 7:52 ΠΜ
posted by Bounas Progress

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού ‘ κυνήγι με κυνηγόσκυλα ‘ και όπως και τα προηγούμενα τεύχη είναι πολλύ  ενδιαφέρον.

Μερικά απο τα θέματά του…

  • Derby Πόιντερ – Σέττερ 2010. Θρίαμβος για τον Ζano Peania’s
  • Ακου την… ουρά του
  • Φορητή, ηλεκτρική περίφραξη!
  • Μικρή και μεγάλη δίωξη στον λαγό
  • Βάλτος: συμβουλές για… μετά την τουφεκιά
  • Μυκητοθήρες: το μανιτάρι ως θήραμα!
  • Αιμομιξία και λοιπές θεωρίες περί ζευγαρώματος
  • Περδικοκυνήγι. Χωρίς σκύλο… δεν υπάρχει
  • Οπλα: Ρίγα, η απαραίτητη
  • Τσιρνέκο της Αίτνας. Το κουνελόσκυλο του ηφαιστείου
  • Αγώνας… ωριμότητας για τα Επανιέλ
  • Οσα λένε και όσα «κρύβουν» οι μελέτες για τον αγριόχοιρο
  • Σε αναζήτηση του κορυφαίου λαγόσκυλου
  • Ατυχήματα θηραμάτων: γυάλινα κτίρια, προβολείς και λέιζερ… σκοτώνουν στον αέρα!
  • Η αξία της σωματικής επαφής για τον σκύλο
  • Εξέταση Φυσικών Προσόντων. Με τα μάτια του κριτή
  • Απολογισμοί και… λογισμοί για τους αγριόχοιρους της χρονιάς που πέρασε
  • Giorgio Baldoni: ο ιππότης της Μεγάλης Ερευνας μιλά για το πάθος του
  • Οι συνήθειες των θηραμάτων διά χειρός Αγγελου Ποιμενίδη

Περίοδος μετά κυνηγιού

Κυριακή, Φεβρουάριος 21, 2010@ 10:42 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Διανύουμε τις τελευταίες μέρες του κυνηγιού. Πολλοί από εμάς έχουν κιόλας στο μυαλό τους, τους αγώνες πρακτικού κυνηγιού ή τις εκθέσεις μορφολογίας που διοργανώνουν διάφοροι όμιλοι. Άλλοι σκέφτονται να ξεκουράσουν  τους  τετράποδους φίλους τους από τις εξόδους που έκαναν στη κυνηγετική σεζόν. Ίσως να υπάρχουν και άτομα που να ανυπομονούν κιόλας να αρχίσουν εκπαιδευτικά για να είναι ο σκύλος τους πάντα σε φόρμα ή απλά για να έχουν εξόδους με τα σκυλιά τους αφού πλέων θα έχει τελειώσει το κυνήγι.

Η χρονική περίοδο όμως που θα διανύσουμε θα μας δώσει και τη ευκαιρία  να σκεφτούμε για κάποιο ζευγάρωμα που ενδεχομένως προκύψει από κάποια θηλυκιά που θα έχουμε και θελήσουμε να αποκτήσουμε κουτάβια της αν βέβαια είμαστε και λίγο τυχεροί και είναι σε οίστρο.Και λέω τυχεροί γιατί είναι η  καλύτερη περίοδος για ζευγάρωμα από την άποψη ότι δεν θα στερηθούμε εξόδους στο κυνήγι λόγο γέννας.

Σε ένα ζευγάρωμα που θα κάνουμε πρέπει να λαμβάνουμε πολλά στοιχεία υπόψιν μας. Αν έχουμε εμείς μία θηλυκιά σκύλα θα πρέπει να επιλέξουμε έναν αξιόλογο σκύλο για να κάνουμε ένα ζευγάρωμα. Πρέπει να γνωρίζουμε τις κυνηγετικές του αρετές , να τον έχουμε δει στον κυνηγότοπο ή σε κάποιον αγώνα κυνηγετικών ικανοτήτων. Είναι λάθος να ζευγαρώνουμε με έναν σκύλο τον οποίο έχει αναφερθεί σε αυτόν κάποιος φίλος του φίλου μας ότι τον είχε δει κάποτε να κυνηγάει κ.τ.λ. Πρέπει να έχουμε προσωπική εικόνα για την ποιότητα  και την αξία του σκύλου. Έναν άλλον παράγοντα που πρέπει να εξετάσουμε είναι οι γραμμές αίματος που διαθέτει ένας σκύλος, τη γενεαλογία του και αν ταιριάζει με την αντίστοιχη της  θηλυκιάς  που  εμείς έχουμε. Η θηλυκιά παίζει μεγάλο ρόλο στα γονίδια που θα μεταφέρει στα κουτάβια. Ακούμε πολλές φορές να λένε για τον αρσενικό σκύλο το πόσο καλά  κουτάβια ‘έδωσε’ χωρίς  να εστιάζουν  δυστυχώς ,  στη θηλυκιά που κατά τη γνώμη μας έχει τον πρωταρχικό ρόλο στο ζευγάρωμα δίνοντας περισσότερα στοιχεία της στα κουτάβια.

Οπότε πρέπει να είμαστε πολλοί προσεχτικοί στις επιλογές ατόμων που θα ζευγαρώσουμε, είτε έχουμε το θηλυκό, είτε τον αρσενικό σκύλο για να καταφέρουμε να έρθουμε πιο κοντά στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Γιώργος και Δήμος Μπούνας

Διακρίσεις σε κυνηγετικούς αγώνες

Δευτέρα, Σεπτέμβριος 28, 2009@ 8:06 ΜΜ
posted by Bounas Progress

To site αυτό είναι καινούριο και θα το ενημερώνουμε συνεχώς με φωτογραφίες και αποτελέσματα αγώνων στους οποίους θα συμμετέχει το εκτροφείο μας. Δεν μπορούμε όμως να μην αναφερθούμε σε παλαιότερους αγώνες που είχαμε διακρίσεις.

Μην ξεχνάμε ότι σε έναν κυνηγετικό αγώνα μπορούμε να δούμε έναν αξιόλογο σκύλο, να έχουν τη δυνατότητα όλοι να τον ξεχωρίσουν από τους υπόλοιπους και να διακρίνουν τις κυνηγετικές του αρετές. Ένας αξιόλογος σκύλος πρέπει να παρουσιάζεται στα τερέν γιατί θα είναι αυτός που μπορεί να βοηθήσει στην βελτίωση της εκτροφής, είτε  είναι αρσενικός για να τον διαλέξουμε ως επιβήτορα είτε είναι θηλυκό για να πάρουμε κουτάβια της.

Είναι μεγάλο λάθος ένας κυνηγός να ισχυρίζεται ότι έχει τον καλύτερο σκύλο της Ελλάδος και στην ουσία να τον έχει κρίνει μόνος του στους κυνηγότοπους ή με δύο άλλους φίλους του. Πρέπει όλοι μας να βλέπουμε και να αναγνωρίζουμε πάντα το καλύτερο και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να αποκτήσουμε έναν αξιόλογο σκύλο γιατί ήδη θα έχουμε απορρίψει εκείνον που δεν κάνει.

Έτσι λοιπόν πρέπει να παρακολουθούμε ή και να συμμετέχουμε σε αγώνες πρακτικού κυνηγίου για το δικό μας όφελος αλλά και για τη βελτίωση της φυλής  που έχουμε επιλέξει να μας συντροφεύει στις κυνηγετικές μας εξορμήσεις.