Posts Tagged ‘φυλής’

Με την συμμετοχή 95 σκύλων  διοργανώθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία η 19η Εθνική Έκθεση Εκτροφής του Ομίλου Επανιέλ Μπρετόν Ελλάδος. Κριτής ήταν ο κ Christian Gunther, πρόεδρος του Ομίλου Μπρετόν της Γαλλίας ο οποίος την προηγούμενη ημέρα εντυπωσίασε με την ομιλία του σε ένα πολύ ενδιαφέρον σεμινάριο για το μορφολογικό πρότυπο της φυλής.

Καλύτερος Έκθεσης αναδείχτηκε ο Joy Del Cuore Grande. 1ος Εξέραιτος στην κατηγορία του,CAC,καλύτερο αρσενικό έκθεσης και εν συνεχεία καλύτερος έκθεσης.Επίσης η Libera del dnd Serbia, πήρε το χαρακτηρισμό εξέραιτη και 1η θέση στην κατηγορία της. ( Εφήβων).

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Hill's, χορηγό και υποστηρικτή του εκτροφείου μας.

Το Ζευγάρωμα Της Θηλυκιάς

Τρίτη, Αύγουστος 24, 2010@ 8:18 ΜΜ
posted by Bounas Progress

Πρωτ΄ από όλα πρέπει να δούμε το υλικό που έχουμε στα χέρια μας. Οφείλουμε με το χέρι στην καρδιά να κάνουμε μια σωστή και ψύχραιμη στάθμιση των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων του ζώου που έχουμε στην κατοχή μας και θεωρούμε ότι είναι καλό. Μακριά από εγωισμούς και ματαιοδοξίες πρέπει να αναρωτηθούμε αν πράγματι η σκύλα μας είναι τόσο καλή όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Πολλές φορές μερικοί κυνηγοί μοιάζουν με ορισμένους γονείς οι οποίοι θεωρούν ότι τα παιδιά τους – είναι ιδιαίτερα ξεχωριστά, χωρίς βέβαια αυτό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αναπαραγωγή όμως της σκύλας, δεν πρέπει να γίνεται για την συναισθηματική ικανοποίηση του ιδιοκτήτη, αλλά για την προώθηση της κυνοφιλίας και τη βελτίωση της φυλής. Με βάση αυτήν την αρχή, αναπαραγωγή σημαίνει σχεδιασμός με βάση κάποια δεδομένα και όχι πείραμα προς τέρψη των ανθρώπων. Σχεδιασμός με την σειρά του σημαίνει ότι ξέρω τι έχω, ξέρω που θέλω να φτάσω, άρα ξέρω και τι ψάχνω. Το γεγονός ότι η σκύλα μου είναι πράγματι ένα αξιολάτρευτο πλάσμα και ότι μου κάνει τα κέφια στο βουνό, δεν σημαίνει ότι αξίζει πραγματικά να την βάλω στην αναπαραγωγή.  Όσοι ιδιοκτήτες θεωρούν ότι έχουν μια καλή σκύλα στα χέρια τους, ονειρεύονται ότι κάποια στιγμή θα πάρουν από το ζώο αυτό ανάλογα καλούς απογόνους.  Επειδή η κυνηγετική περίοδος είναι ακατάλληλη για αναπαραγωγή, όλες οι επιβάσεις προγραμματίζονται για την Άνοιξη και την αρχή του Καλοκαιριού.  Είναι λοιπόν επίκαιρο και χρήσιμο να εξετάσουμε το θέμα του ζευγαρώματος πιο εξονυχιστικά.  Είναι το ζώο μου καθαρόαιμο;  Aν όχι, τότε δεν έχει κανένα νόημα να σκέφτομαι την βιολογική του συνέχεια, όσο καλό και αν είναι στο βουνό.  Αν πάλι η σκύλα μου ανήκει σε κάποια φυλή, τότε θα πρέπει να δω πόσο κοντά βρίσκεται στα μορφολογικά και στα εργασιακά πρότυπα της φυλής.  Όσο πιο πολύ τα πλησιάζει, τόσο περισσότερο αξίζει να την βάλω να ζευγαρώσει.  Και πάλι όμως, θα πρέπει να εξετάσω την γραμμή αίματος.  Δεν είναι π.χ.  όλα τα καλά Epagneul breton ή όλα τα καλά Pointer ίδια.  Μα καλά θα ρωτήσει κάποιος αγανακτισμένος αναγνώστης:  Για να διασταυρώσω την σκύλα μου, θα πρέπει να έχω μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Γενετική;  Ασφαλώς και όχι.  Αλλά αν θέλουμε η φυλή που αγαπάμε να έχει μέλλον και να βγαίνουν περισσότερα καλύτερα σκυλιά, τότε η αναπαραγωγή θέλει ψάξιμο.  Ο κυνηγός οφείλει να είναι μεταξύ άλλων και υπεύθυνος κυνόφιλος.  Αν πάλι η σκύλα μας δεν πληροί τα προς αναπαραγωγή κριτήρια, δεν χάθηκε ο κόσμος.  Μπορούμε να συνεχίσουμε να χαιρόμαστε τις εξορμήσεις μας με το ζώο μας και αν επιμένουμε να έχουμε κυνοφιλικές φιλοδοξίες, ας στραφούμε στην αγορά ενός αξιόλογου κουταβιού.  Ο κάθε ένας από εμάς έχει ένα μερίδιο ευθύνης στην εξέλιξη  των κυνηγετικών σκύλων και τελικά η κυνοφιλική ανάπτυξη είναι συλλογική προσπάθεια.  Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η αναπαραγωγή είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα, το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζει ο κάθε ιδιοκτήτης με περίσκεψη, ευθύνη και έμπνευση.